Tek ayakta pelvis kontrolü

Açılış sahnesi

Bir öğrenci tek ayak üstünde duruyor ve sallanıyor.

Öğretmen ayağına bakıyor. Parmaklar yeri kavrıyor, ağırlık kayıyor, bilek titriyor. Bütün yönergeler ayağa gidiyor.

Şimdi aynı öğrenciye yandan bakalım ve pelvisine bakalım.

Havadaki bacağın tarafındaki pelvis yarısı aşağı düşmüş. Ve düştüğü anda ayak telafi etmeye başlıyor — sallanma orada başlıyor.

Ayak sallanmıyor. Ayak, yukarıda kaybedilen bir dengeyi kurtarmaya çalışıyor.

Bir bacak yerden kalktığında o taraftaki pelvis yarısı düşme eğiliminde. Düşmemesi bir çalışma gerektiriyor ve o çalışma destek tarafındaki kalçadan geliyor — Y2.41'in en az doğrudan çalışılan yönü orada devrede.

Bu ders o kontrolü kuruyor. Ve bir cümleyle özetlenebilir: tek ayak dengesi bir ayak sorunu değil, bir pelvis sorunu.

Bu derste ne olacak

Önce tek ayak üstünde ne olduğunu mekanik olarak kuracağız. Sonra iki telafi biçimini ayıracağız — pelvis düşmesi ve gövde kaçışı; ikisi aynı talebe verilen iki ayrı cevap ve ikisi farklı görünüyor. Ardından bir düşmenin ne zaman olağan ne zaman bir bilgi olduğunu ayıracağız. Sonra kontrolü ölçmenin bir yolunu vereceğiz ve o ölçüm bir kapasite bilgisi veriyor. Ardından bu kontrolün diz ve ayağa nasıl indiğini göstereceğiz — B4 ve B5'in zinciri yukarıdan aşağı çalışıyor. Sonra kontrolü yüklemenin basamaklarını kuracağız. Usta katmanında yönergenin nereye verildiğini konuşacağız. On altı örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde bir denge pozuna bakıp önce pelvise bakıyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y2.41 altı yönü verdi ve abdüksiyonun orta düzeyde çalıştığını söyledi. Y2.12 stabiliteyi tanımladı: istenmeyen bir hareketi engelleme becerisi. Bu ders ikisini tek ayakta birleştiriyor.

Mekanik şöyle. İki ayak üstündeyken beden ağırlığı iki destek arasında paylaşılıyor. Bir ayak kalktığında bütün ağırlık tek bir noktadan geçiyor ve pelvis o noktanın etrafında dönmek istiyor — havadaki taraf aşağı.

O dönmeyi engelleyen şey destek tarafındaki kalçanın yan bölgesi. İşi bir hareket üretmek değil, bir hareketi engellemek. Y2.12'nin stabilite tanımı birebir.

Mekanizma

İki telafi biçimi

Aynı talebe iki ayrı cevap veriliyor ve ikisi bambaşka görünüyor.

Birinci cevap pelvis düşmesi: destek yetersiz kalıyor ve pelvis havadaki tarafa doğru iniyor.

İkinci cevap gövde kaçışı.

İkincisi bir çözüm ve iyi bir çözüm — beden onu kendiliğinden buluyor. Ama bir şeyi gizliyor: kalça yan bölgesinden istenen iş azalıyor ve o bölge hiç yüklenmiyor.

Yani gövde kaçışı olan bir kişide denge iyi görünüyor ve kontrol çalışılmıyor.

Bir öğretmenin ikisini ayırması için tek bir gözlem yeterli: gövde dik mi, yatık mı? Ve bir ölçüt eklenebiliyor — bir duvarın yanında durmak ve omzun duvara değmemesini istemek gövde kaçışını sınırlıyor.

Ne zaman olağan, ne zaman bilgi

Bir düşme kendiliğinden bir sorun değil.

Y2.34'ün yön ölçütü burada da geçerli: miktar değil yön belirleyici. Küçük ve duran bir düşme bir kontrol göstergesi; kademeli olarak ilerleyen ve geri dönmeyen bir düşme bir açık göstergesi.

Ve üçüncü bir okuma daha var ve en kullanışlısı: süre içinde ne oluyor?

Bu, Y2.26'nın üçüncü zamanlama tablosunun ve Y2.34'ün hat kaymasının kalçadaki hâli. Aynı okuma üçüncü kez aynı işi yapıyor: bir kapasite açığını doğrudan bir doz kararına çeviriyor.

Zincir yukarıdan aşağı

B4 ve B5'te zinciri aşağıdan yukarı gördük. Burada tersi çalışıyor ve bu, iki bölümün notunu tamamlıyor.

Pelvis düştüğünde destek tarafındaki uyluk içe doğru dönüyor. Uyluk içe döndüğünde diz içe geliyor — Y2.34'ün hat bozulması. Diz içe geldiğinde ayak içe yatıyor — Y2.26'nın ayak-diz eşleşmesi.

Yani tek bir pelvis düşmesi, üç bölgede birden görünüyor.

Bunun pratikteki sonucu büyük: bir ayak ya da diz gözlemi, kaynağı pelviste olan bir zincirin son halkası olabiliyor. Y2.23 ve Y2.26 bunu "ayak sonucun görüldüğü yer" diye söylemişti; şimdi kaynağın adı var.

Kontrolü yüklemek

Basamaklandırma Y2.08'in kuralıyla ve dört kademe var.

Birinci kademe: iki ayak üstünde, ağırlığı bir bacağa kaydırmak. Pelvis düzeyi korunuyor ve öteki ayak hâlâ yerde — bir güvenlik ağı.

İkinci kademe: tek ayak, öteki ayak parmak ucuyla yere değiyor.

Üçüncü kademe: tam tek ayak, gözler açık.

Dördüncü kademe: girdi kaldırma — gözler kapalı ya da yumuşak zemin. Y1'in on birinci değişkeni.

Ve her kademede ölçüt aynı: pelvis düzeyi ne kadar süre korunuyor? Süre değil, düzeyin korunduğu süre.

Birinci kademe bile tutmuyorsa altına inilebiliyor ve inilmesi gerekiyor. Sıfır kademe şu: yan yatarak, yerçekimi bacağı aşağı çekmiyorken aynı işi yapmak. Orada pelvis zaten destekli ve çalışan bölge yalıtılmış oluyor.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: görünen yer ile kaynak farklı.

Ayak sallanıyor, kaynak pelviste. Diz içe geliyor, kaynak pelviste. Süre kısa, kaynak kontrolde. Ve her seferinde yönergeler görünen yere gidiyor.

İkinci örüntü: iyi görünen bir denge bir kontrol açığını gizleyebiliyor. Gövde kaçışı bir çözüm ve çözüm çalışmayı ortadan kaldırıyor. Uzun süre duran bir kişi, kalça kontrolünü hiç yüklememiş olabiliyor.

Üçüncüsü ve bu bölümde üçüncü kez tekrarlanan: süre içinde ne olduğu, poza girerken ne olduğundan çok daha bilgilendirici. Aynı okuma ayakta, dizde ve pelviste aynı işi yapıyor — bir kapasite açığını doğrudan bir doz kararına çeviriyor.

Usta katmanı

Ustanın burada verdiği ilk karar bir bakış sırası: denge pozlarında önce pelvise bakıyor.

Sebebi zincir. Ayak ve dizde görülen şeyler pelvisten geliyor olabiliyor ve pelvise bakmak bir bakışta üç bölgeyi birden eliyor.

Ustanın ikinci inceliği bir yönerge kararı: yönergeyi pelvise değil destek bacağına veriyor.

"Pelvisini düz tut" bir sonuç emri ve Y2.03'ün notu geçerli — öğrenci onu üretecek eylemi bilmiyor. İşe yarayan biçim bir eylem: "destek bacağınla yeri yana doğru it" ya da "havadaki kalçanı hafifçe yukarı taşı."

Ustanın üçüncü inceliği bir ölçüm aracı: bir duvar. Öğrenci duvarın yanında duruyor ve omzunun duvara değmemesini ölçüt alıyor. Bu tek kural gövde kaçışını sınırlıyor ve kontrolün gerçekten çalışmasını sağlıyor.

Ve son bir sınır: pelvis düşmesi bir tanı değil. Y2.05'in iddia ayarı geçerli — "pelvisi düşüyor" bir gözlem, "kalça yan kasların zayıf" bir mekanizma iddiası. İkincisi Y2.12'nin dört soru testini istiyor ve bir kontrol açığı bir kuvvet açığından farklı.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bir bacak yerden kalktığında pelvis o tarafa düşme eğiliminde ve düşmemesi destek tarafındaki kalçadan bir çalışma istiyor.

Aynı talebe iki cevap veriliyor: pelvis düşmesi ve gövde kaçışı. İkincisi dengeyi iyi gösteriyor ve kontrolü hiç yüklemiyor.

Küçük ve duran bir düşme olağan. Belirleyici olan miktar değil, ilerleyip ilerlemediği ve süre içinde ne olduğu.

Zincir yukarıdan aşağı çalışıyor: bir pelvis düşmesi dizde ve ayakta birden görünüyor. Bu yüzden denge pozlarında önce pelvise bakılıyor.

Ve yönerge pelvise değil destek bacağına veriliyor — bir sonuç emri değil bir eylem.

Sonraki derse köprü

Bu bölümde kalçayı ölçtük, yönlere ayırdık, geometrisini kurduk ve iki kontrol sorusunu çözdük. Şimdi hepsini pozlara uygulama sırası.

Üç poz ailesi bu bölümde defalarca adı geçti ve hiçbiri tek tek sökülmedi: kelebek oturuşu, inek yüzü oturuşu ve güvercin hazırlığı.

Üçü de aynı yönü istiyor — dış rotasyon — ve üçü onu üç ayrı geometriyle istiyor. Sonraki ders o üç geometriyi ayırıyor ve neden bir kişinin birinde rahat, ötekinde hiç rahat olmadığını gösteriyor.