Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
Haftalık planın üç değişkeni vardır — sıklık, süre ve yoğunluk — ve üçü bir bütçe gibi birbirini sınırlar.
Uyum üreten şey ana beceri başına haftalık hacimdir; toplam seans sayısı ya da toplam süre değil.
Bu kursun önceliği sıklıktır: seans içi hacim doyduğu için hacmi artırmanın yolu sıklık, ayrıca dağıtılmış hacim kaliteyi korur.
Bir ana beceri haftada en az iki seansta çalışılır; bir seans genellikle bakım düzeyinde kalır.
Sıra şudur: önce sıklığı belirle, sonra ona uyan süreyi seç, en sonda yoğunluğu ayarla.
Açılış sahnesi
Bir kişi haftada kaç kez pratik yapması gerektiğini soruyor.
Cevap olarak bir sayı bekliyor. Üç, dört, belki beş.
Ama soru eksik.
Çünkü haftada üç kez yirmi dakika ile haftada iki kez kırk beş dakika, toplam süre bakımından neredeyse aynı ve sonuç bakımından hiç aynı değil. Y1.69'da bunu görmüştün.
Ve haftada beş kez yirmi dakika ile haftada üç kez yirmi dakika, toplam süre bakımından farklı ama ikisi de aynı ana beceriyi çalışıyorsa beşincisi katkı vermiyor olabilir.
Yani haftalık planın üç değişkeni var ve üçü bağımsız değil.
Sıklık, süre ve yoğunluk.
Bu üçü bir çarpım gibi davranmıyor. Birbirini sınırlıyorlar ve bir tanesini artırdığında diğerlerinden bir şey almak zorunda kalıyorsun.
Bugün o üç değişkenin nasıl birlikte karar verildiğini kuruyoruz. Ve bu, on iki haftalık planın temel aritmetiği.
Bu derste ne olacak
Önce üç değişkeni ayrı ayrı tanımlayacağız ve her birinin neyi belirlediğini göreceksin. Sonra üçünün birbirini nasıl sınırladığını açacağız; bir bütçe gibi çalışıyorlar. Ardından hangisinin öncelikli olduğunu ve neden olduğunu konuşacağız. Sonra kaç seans sorusuna ana beceri başına bir cevap vereceğim; toplam seans sayısı yanlış soru. Ardından haftalık toplamın nasıl hesaplandığını göstereceğim. En sonda dört yaygın haftalık düzeni gerekçeleriyle karşılaştıracağız. On altı örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde kendi haftalık düzenini üç değişkenle kurabiliyor olacaksın.
Sıfır noktası
Y1.35'ten dozu hatırla: yoğunluk, süre ve sıklığın birlikte belirlediği toplam talep.
O tanımı orada tek bir poz için kullanmıştık. Şimdi haftalık ölçeğe taşıyoruz.
Bu tanımdaki ayrım dersin en kullanışlı parçası ve birazdan üzerinde duracağız.
Y1.68'de hacmi seans içinde tanımlamıştık. Burada haftaya çıkıyor ve karar verilen şey bu.
Mekanizma
Üç değişken neyi belirliyor
Sıklık, uyaranın ne sıklıkta tekrarlandığını belirliyor.
Süre, bir seansta kaç yuvanın sığdığını belirliyor. Y1.67, Y1.68 ve Y1.69'daki üç şablon tam olarak bu.
Yoğunluk, bir setin ne kadar talep ürettiğini belirliyor. Y1.65'teki on iki değişken.
Üçünün çıktısı tek bir şey: haftalık hacim.
Ve haftalık hacim, uyum üreten şey.
Son cümleye dikkat: bir eğilim var, bir formül yok.
Üçü birbirini nasıl sınırlıyor
Bir bütçe gibi çalışıyorlar.
Yoğunluğu artırdığında toparlanma süresi uzuyor ve sıklık düşmek zorunda kalıyor.
Sıklığı artırdığında her seansın yoğunluğunu düşürmen gerekiyor; yoksa toparlanma penceresi aşılıyor. Y1.01'den.
Süreyi artırdığında sıklık düşme riski taşıyor. Y1.69'daki sıklık takası.
Yani üçünü birden artıramıyorsun.
Ve bu bir kısıt değil, bir karar alanı. Üç değişkenden hangisini yükseltmek istediğini seçiyorsun ve diğerlerinden bir şey veriyorsun.
Hangisi öncelikli
Bu kursun cevabı net: sıklık.
Üç gerekçe var.
Birinci gerekçe hacim. Y1.68'den; seans içi hacim doyma noktasına çarpıyor. Yani hacmi artırmanın tek gerçek yolu sıklık.
İkinci gerekçe kalite. Aynı toplam hacim daha fazla seansa dağıtıldığında her seans daha taze başlıyor ve kalite korunuyor.
Üçüncü gerekçe alışkanlık. Haftada üç kez yapılan bir şey bir alışkanlık; haftada bir kez yapılan bir şey bir olay. Y1.03'teki davranış hedefi ve tetikleyici kavramları burada karşılığını veriyor.
Sıralama şöyle: önce sıklığı belirle, sonra o sıklığa uyan süreyi seç, en sonda yoğunluğu ayarla.
Ve dikkat: bu sıralama üç şablon dersinde yaptığımızın haftalık hâli. Orada ana beceriden geriye doğru yazmıştık; burada sıklıktan geriye doğru yazıyoruz.
"Kaç seans" yanlış soru
Şimdi bu dersin en kullanışlı ayrımı.
Bir kişi "haftada kaç kez pratik yapmalıyım" diye sorduğunda aslında iki farklı şey sorabiliyor.
Birinci soru: haftada kaç kez mata çıkmalıyım? Bu bir alışkanlık sorusu.
İkinci soru: bir ana beceriyi haftada kaç kez çalışmalıyım? Bu bir doz sorusu.
İkisi aynı sayı değil.
Örnek: haftada dört seans yapıyorsun. Her seansta bir ana beceri ve bir ikincil yuva var. Üç ayrı ana becerin varsa, birinci ana beceri iki seansta, diğer ikisi birer seansta çalışıyor.
Yani toplam sıklık dört ama ana beceri başına sıklık iki, bir ve bir.
Ve uyum üreten şey ana beceri başına sıklık.
Bu kursun önerisi: bir ana beceri için haftada en az iki seans. Bir seans genellikle bir bakım dozu; ilerleme değil koruma üretiyor.
Sonuç: haftada dört seansta en fazla iki ana beceri ilerletebiliyorsun. Üçüncüsü bakımda kalıyor.
Bu, Y1.68'deki bakım yuvası fikrinin haftalık ölçekteki karşılığı.
Haftalık toplamı hesaplamak
Somut bir hesap yapalım.
Diyelim haftada üç seans yapıyorsun, her biri otuz dakika. Her seansta bir ana beceri yuvası on bir dakika ve içinde üç set var.
Bir ana beceriyi iki seansta çalışıyorsan haftalık hacmi altı set.
Diğer ana beceriyi bir seansta çalışıyorsan haftalık hacmi üç set; yani bakım düzeyi.
Bu iki sayı, kaydına yazacağın şeyler. Ve on iki hafta sonra bakacağın şeyler.
Bir uyarı: set sayısı bir hedef değil bir kayıt. Y1.42'de süre için söylediğimin aynısı; sayı bir sonuç.
Dört haftalık düzen
Şimdi dört yaygın düzeni gerekçeleriyle karşılaştıralım.
Birinci düzen: haftada iki kez kırk beş dakika. Toplam doksan dakika. İki ana beceri, her biri iki seansta; yani ana beceri başına sıklık iki. Sorun: sıklık düşük ve iki seans arasında uzun boşluk var. Bir seans kaçtığında hafta yarıya iniyor.
İkinci düzen: haftada üç kez otuz dakika. Toplam doksan dakika. Aynı toplam süre. Bir ana beceri iki seansta, ikincisi bir seansta artı bakım. Sıklık daha iyi, dayanıklılık daha iyi; bir seans kaçtığında hafta üçte bir kaybediyor.
Üçüncü düzen: haftada dört kez yirmi dakika. Toplam seksen dakika. İki ana beceri, her biri iki seansta. Sıklık en iyi ve ikincil çalışma yok. Kısa seanslar daha kolay sürdürülüyor ama haftalık kapsam daralıyor.
Dördüncü düzen: haftada beş kez yirmi dakika. Toplam yüz dakika. İki ana beceri iki seansta, artı bir dinlenme seansı. Y1.64'teki dördüncü biçim bir seansa yerleşiyor.
Dördü de meşru. Bu kursun önerisi ikinci ya da üçüncü düzen; ikisi sıklık ile kapsam arasında en dengeli noktada.
Örneklerden okuma
Usta katmanı
Şimdi biraz inceltelim.
Birincisi: sıklığın önceliği bu kursun bağlamı için doğru ve her bağlamda böyle olmayabilir. Başlangıç seviyesinde ve düşük yoğunlukta çalışan biri için sıklık en kolay artırılabilen ve en çok kazandıran değişken. İleri düzeyde ve yüksek yoğunlukta çalışan biri için toparlanma sıklığa sınır koyuyor ve karar tersine dönebiliyor. Bir önceliği bağlamıyla birlikte taşımak gerekiyor.
İkincisi: ana beceri başına sıklık ile toplam seans sayısı ayrımı yaptığımız en pratik ayrımlardan biri ve bir yan etkisi var. Bu ayrımı yapan kişi haftada iki seans yaptığı hâlde ilerleyebiliyor; çünkü iki seansta tek bir ana beceriye odaklanıyor. Ayrımı yapmayan kişi haftada beş seans yaptığı hâlde ilerlemiyor; çünkü beş ayrı şey çalışıyor. Yani sıklık artırmanın alternatifi bazen kapsamı daraltmak.
Üçüncüsü: haftalık hacmi set sayısıyla ölçmek kaba bir yöntem ve bunu kabul etmek gerekiyor. Bir setin ne kadar iş olduğu yoğunluğa bağlı ve yoğunluk her seansta biraz değişiyor. Ama kaba bir sayı hiç sayı olmamasından iyi; ve on iki hafta boyunca aynı şekilde sayıldığında eğilim okunabiliyor. Y1.36'daki ilke: karşılaştırılabilir kaba bir sayı, karşılaştırılamaz hassas bir sayıdan kullanışlı.
Dördüncüsü ve en incesi: bu ders bir soruyu düzeltiyor ve bu, kursta defalarca yaptığımız işlem. "Haftada kaç kez" sorusu bir sayı istiyor ve sayı vermek kolay olurdu. Ama o sayı üç ayrı değişkeni tek bir rakama sıkıştırdığı için kullanılamıyor. Soruyu üçe böldüğünde cevap veremiyorsun ama karar verebiliyorsun. Y1.02'de esneklikte, Y1.50'de dengede aynı işlemi yapmıştık; her seferinde tek bir kelime birden fazla şeyi gizliyordu.
Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler
Yaygın yanlışBirinci yanlış: haftada kaç kez pratik yapılacağı tek bir sayıyla cevaplanır.
Toplam seans sayısı ile bir ana beceri için haftalık sıklık ayrı şeylerdir ve uyum üreten ikincisidir. Haftada beş seans yapan biri, beş ayrı şey çalışıyorsa hiçbirinde ilerlemeyebilir.
Yaygın yanlışİkinci yanlış: sıklık, süre ve yoğunluk birbirinden bağımsız artırılabilir.
Üçü bir bütçe gibi çalışır; yoğunluğu artırmak toparlanma süresini uzatır, sıklığı artırmak seans yoğunluğunun düşmesini gerektirir, süreyi artırmak sıklık düşme riski taşır.
Yaygın yanlışÜçüncü yanlış: haftalık ölçüt toplam süredir.
Ölçüt ana beceri başına haftalık hacimdir; aynı doksan dakika farklı dağıtıldığında farklı sonuç verir. Toplam süreyi korumak, aynı işi yapmak anlamına gelmez.
Yaygın yanlışDördüncü yanlış: bir ana beceriyi haftada bir seansta çalışmak ilerleme üretir.
Bir seans genellikle bakım düzeyindedir; kazanılmış kapasiteyi korur ama geliştirmez. İlerleme için bir ana beceri haftada en az iki seansta çalışılır.
Uygulama
Aklında kalsın
Haftalık planın üç değişkeni vardır — sıklık, süre ve yoğunluk — ve üçü bir bütçe gibi birbirini sınırlar.
Uyum üreten şey ana beceri başına haftalık hacimdir; toplam seans sayısı ya da toplam süre değil.
Bu kursun önceliği sıklıktır: seans içi hacim doyduğu için hacmi artırmanın yolu sıklık, ayrıca dağıtılmış hacim kaliteyi korur.
Bir ana beceri haftada en az iki seansta çalışılır; bir seans genellikle bakım düzeyinde kalır.
Sıra şudur: önce sıklığı belirle, sonra ona uyan süreyi seç, en sonda yoğunluğu ayarla.
Sonraki derse köprü
Haftalık düzenini kurdun. Şimdi o düzeni on iki haftaya yaydığında ne olacağını konuşacağız.
Ve orada bir beklenti var; neredeyse herkeste ve neredeyse her zaman yanlış.
İlerlemenin düzenli ve doğrusal olduğu beklentisi. Her hafta biraz daha iyi.
Gerçek böyle değil ve bu bir aksaklık değil; ilerlemenin normal biçimi. Ama bilinmediğinde en çok bırakma sebebi oluyor.
Bir sonraki ders o eğrinin gerçek şeklini gösteriyor ve o şekli bilmenin neden bir dayanıklılık aracı olduğunu anlatıyor.