Ağrı, uyku ve fiziksel sağlık

Açılış sahnesi

Kronik ağrısı olan bir kişi sekiz haftalık bir program bitiriyor. Sonuçları soruyorsunuz.

"Ağrım aynı," diyor. "Ama artık günümü belirlemiyor."

Bu iki cümle, bu dersin tamamı.

Çünkü ağrı tek bir şey değil. En az dört ayrı ölçüm var: ağrının şiddeti, ne kadar rahatsız edici bulunduğu, ne kadarına dayanılabildiği ve hayatı ne kadar kısıtladığı.

Bu dördü birlikte hareket etmiyor. Bir program şiddeti hiç değiştirmeden kısıtlamayı belirgin biçimde azaltabilir.

Ve haberlerde bu dördü tek kelimeye toplanıyor: "ağrıyı azaltıyor."

Bu ders üç alanda aynı ayrımı yapıyor — ağrı, uyku ve fiziksel sağlık — ve her birinde neyin ölçüldüğünü neyin ölçülmediğinden ayırıyor.

Bu derste ne olacak

Önce ağrının dört ayrı ölçümünü ayıracağız ve laboratuvar çalışmaları ile kronik ağrı çalışmalarının neden farklı sonuçlar verdiğini göreceğiz. Sonra uykuya geçeceğiz; burada iki ayrım var — bildirilen uyku kalitesi ile ölçülen uyku, ve uyku iyileştirme ile uykusuzluk tedavisi. Ardından kan basıncı ve kalp damar sonuçlarına bakacağız. Sonra kronik hastalıkta destekleyici kullanımı ele alacağız. En sonda da bu akademinin en katı ilkelerinden birini yazacağız: tedavi yerine geçmeme.

Ders bittiğinde bir ağrı bulgusunda hangi ölçümün kullanıldığını sorabiliyor, uyku iddialarını ayırabiliyor ve destekleyici kullanım ile tedavi arasındaki sınırı çizebiliyor olacaksınız.

Sıfır noktası

Bir evde su sızıntısı olduğunu düşünün.

Üç ayrı şey ölçülebilir: sızıntının debisi, zeminin ne kadar ıslandığı ve evde yaşamanın ne kadar zorlaştığı.

Bir müdahale sızıntıyı hiç azaltmadan, suyu tahliye ederek üçüncüsünü büyük ölçüde düzeltebilir.

Bu, sızıntının önemsiz olduğu anlamına gelmez. Ama "sorun çözüldü" cümlesini kurarken hangisini kastettiğinizi söylemeniz gerekir.

Sızıntı benzetmesinin zayıf tarafı şu: orada debinin ölçülebilir bir karşılığı var. Ağrıda ise dört bileşenin dördü de kişinin bildirimine dayanıyor; nesnel bir ağrı ölçer yok. Bu, ağrı araştırmalarının temel zorluğu ve bu dersteki tüm belirsizliklerin kaynağı.

Mekanizma

Ağrı: laboratuvar ile klinik farkı

Bu alanda iki farklı çalışma türü var ve sonuçları karıştırılıyor.

Laboratuvar çalışmaları. Sağlıklı gönüllülere kontrollü bir ağrı uyaranı veriliyor — genellikle ısı — ve kısa bir uygulama sonrası ölçüm yapılıyor. Bu çalışmalarda hem şiddet hem rahatsız edicilik bildirimlerinde düşüşler bildiriliyor.

Bu ilginç bulgular ama sınırları büyük: sağlıklı gönüllüler, dakikalar süren uyaran, tek seferlik ölçüm. Kronik ağrıyla yaşayan birinin durumu bu değil.

Kronik ağrı çalışmaları. Uzun süredir ağrısı olan kişilerle, sekiz haftalık programlarla yapılıyor. Burada tablo farklı.

Bulgular genellikle şöyle: ağrı şiddetinde küçük düşüşler, işlevsel kısıtlamada ve ağrıyla baş etmede daha belirgin iyileşmeler.

Yani programın asıl yaptığı şey, ağrıyı kaldırmak değil, ağrıyla ilişkiyi değiştirmek gibi görünüyor.

Bu küçük bir şey değil. Kronik ağrıda hayatı zorlaştıran şey çoğu zaman şiddetin kendisi değil, ağrının hayatı ne kadar daralttığı.

Uyku: iki ayrım

Uyku iddiaları bu alanın en yaygın ve en dikkatsiz kullanılanları. İki ayrım gerekiyor.

Birinci ayrım: bildirilen uyku ile ölçülen uyku.

Çalışmalarda uyku genellikle iki farklı yolla değerlendirilir. Biri anket: kişi uykusunu nasıl bulduğunu söyler. Diğeri nesnel ölçüm: bileğe takılan hareket kaydedici ya da laboratuvarda uyku kaydı.

Bu iki ölçüm sıklıkla farklı sonuçlar veriyor. Programlardan sonra bildirilen uyku kalitesinde iyileşme sık bildirilirken, nesnel ölçümlerde — toplam uyku süresi, uykuya dalma süresi — değişim daha küçük ya da yok.

Bu, bildirimin değersiz olduğu anlamına gelmez: uykusundan memnun olmak gerçek bir sonuçtur. Ama "uyku düzeldi" cümlesi, hangi ölçümden geldiğine göre farklı şeyler söyler.

İkinci ayrım: uykuyu iyileştirmek ile uykusuzluğu tedavi etmek.

Bu bilgi önemli çünkü sıklıkla atlanıyor: kronik uykusuzluğun kanıtı en güçlü tedavisi meditasyon değil.

Farkındalık temelli programlar uykusuzlukta incelenmiştir ve bazı çalışmalarda iyileşme bildirilmiştir; ancak birinci basamak tedaviyle karşılaştırıldığında üstün olduğu gösterilmemiştir.

Bir de pratik bir çelişki var ve bilinmesi gerekiyor: uykusuzluk tedavisinin temel kurallarından biri, yatağın yalnızca uyku için kullanılmasıdır. Yatakta uzun süre uyanık kalarak uygulama yapmak, bu kuralla çelişebilir.

Kan basıncı ve kalp damar sonuçları

Burada iki farklı iddia var ve arasındaki mesafe büyük.

Birinci iddia: kan basıncını düşürür. Bu iddia için veri var. Meditasyon ve gevşeme temelli uygulamaların kan basıncında küçük düşüşler ürettiği bildiriliyor — birkaç birim düzeyinde.

Bu düşüş anlamlı olabilir ama küçüktür ve diğer yaşam tarzı önlemleriyle — hareket, tuz azaltma, kilo — karşılaştırılabilir düzeydedir.

İkinci iddia: kalp krizi ve ölüm riskini azaltır. Bu iddia için veri yok.

Aradaki fark teknik değil, temel. Bir ölçümü değiştirmek ile hastalık sonucunu değiştirmek farklı iddialardır ve ikincisi için uzun süreli, büyük ölçekli çalışmalar gerekir. Bu çalışmalar yapılmadı.

Uzman kuruluşların değerlendirmeleri bu ayrımı koruyor: bu uygulamalar mevcut tedavilere EK olarak düşünülebilir; yerine geçen bir seçenek olarak değil.

Kronik hastalıkta destekleyici kullanım

Bu bölüm, alanın en makul ve en az abartılan kullanımını tarif ediyor.

Kanser, romatizmal hastalıklar ve diğer kronik durumlarda yapılan çalışmalarda bildirilen şey genellikle budur: sıkıntı düzeyinde azalma, yaşam kalitesinde iyileşme, uykuda düzelme.

Bildirilmeyen şey ise şu: hastalığın seyrinde değişim.

Bu ayrım özellikle önemli, çünkü bazı popüler anlatılarda zihinsel tutumun hastalık sonucunu değiştirdiği ima ediliyor. Bu ima, hasta kişiye ağır bir yük bindiriyor: iyileşmiyorsa yeterince olumlu düşünmemiş oluyor.

Bu akademi bu imayı reddediyor. Destekleyici kullanım gerçek ve değerlidir; hastalık seyrini değiştirdiği iddiası ise desteklenmiyor.

Örneklerden okuma

Dört ölçümün ayrılması

İki uyku ölçümü

Ölçüm ile sonuç

Yükün yer değiştirmesi

Usta katmanı

Üç ileri not.

Birincisi: ağrıda ölçüm sorunu çözülmüş değil. Nesnel bir ağrı ölçer olmadığı için bütün bulgular bildirime dayanıyor ve körleme yapılamıyor. Bu, bulguları geçersiz kılmaz ama etki büyüklüklerinin yukarı sapmasını mümkün kılar.

İkincisi: kronik ağrı ve uykusuzlukta bu programların en makul yeri, birinci basamak tedaviye erişimin olmadığı ya da yetersiz kaldığı durumlar. Bu, ikinci sınıf bir konum değil — pratikte çok sayıda kişi için gerçek seçenek bu.

Üçüncüsü: fiziksel sağlık alanında en sağlam bulgular, hastalığın kendisinde değil, hastalıkla yaşamanın niteliğinde. Alanın kendini bu şekilde sunması, hem daha dürüst hem de daha güçlü bir konum olurdu; sert sonuç iddiaları alanın güvenilirliğine zarar veriyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Sınırlar

Bu ders hiçbir tedavi kararı için kullanılamaz. İlaç dozu, tedaviye devam, tedaviyi değiştirme ya da erteleme kararları yalnızca ilgili sağlık çalışanıyla verilir.

Bu akademi hiçbir hastalık için tedavi önermiyor ve buradaki hiçbir uygulama tıbbi bir müdahale değildir.

Kronik ağrı, uykusuzluk ya da kalp damar hastalığınız varsa, bir uygulama programına başlamadan önce durumu tedavinizi düzenleyen kişiyle konuşun. Bu, formalite değil: bazı uygulamalar bazı durumlarda uygun değildir ve bu ayrımı yapacak kişi sizi tanıyan kişidir.

Ve yoğun uygulama dönemlerinde uykunun azalması, Seviye 5'te yazdığımız sarı ve kırmızı işaretlerden biridir; uyku iyileştirme amacıyla başlanan bir uygulama uykuyu bozuyorsa, doğru karar dozu düşürmektir.

Uygulamalı çalışma

Bir sağlık haberi bulun — ağrı, uyku ya da kalp sağlığı hakkında — ve beş soruyu sırayla cevaplayın.

Birinci soru — hangi bileşen? Ağrıysa: şiddet mi, rahatsız edicilik mi, tolerans mı, işlevsellik mi? Uykuysa: bildirilen kalite mi, ölçülen süre mi?

İkinci soru — kim? Sağlıklı gönüllüler mi, kronik hastalığı olan kişiler mi? Laboratuvar mı, gerçek hayat mı?

Üçüncü soru — neyle karşılaştırıldı? Olağan bakım mı, bekleme listesi mi, aktif bir tedavi mi, birinci basamak tedavi mi?

Dördüncü soru — sert sonuç var mı? Bir ölçüm mü değişti, yoksa hastalık sonucunda mı değişim bildirildi?

Beşinci soru — yerine mi, yanına mı? Metin bu uygulamayı mevcut tedavinin yerine mi, yanına mı koyuyor?

Beşinci soru en önemlisi. Bir metin "yerine" imasını taşıyorsa, kanıt ne olursa olsun o metin güvenilir değildir.

Kendin dene

Kilit özet

Birincisi: ağrının en az dört ayrı bileşeni vardır ve programlar en çok işlevsel kısıtlamada iyileşme üretir; şiddetteki düşüşler küçüktür.

İkincisi: laboratuvarda sağlıklı gönüllülerle elde edilen ağrı bulguları, kronik ağrıyla yaşayan kişilere genellenemez.

Üçüncüsü: uykuda bildirilen kalite ile ölçülen uyku farklı sonuçlar verir ve kronik uykusuzlukta birinci basamak tedavi, uykusuzluğa özgü yapılandırılmış bir programdır.

Dördüncüsü: kan basıncında bildirilen düşüşler küçüktür ve kalp krizi ile ölüm gibi sert sonuçlarda kanıt yoktur; uzman değerlendirmeleri bu uygulamaları yalnızca ek bir seçenek sayar.

Beşincisi: kronik hastalıkta bildirilen sonuçlar hastalığın seyrinde değil, hastalıkla yaşamanın niteliğinde — ve seyri değiştirdiğini ima eden çerçeveler hastaya zarar verir.

Sonraki derse köprü

Bu derste yetişkinlerdeki fiziksel sağlık iddialarını ele aldık. Şimdi farklı yaş gruplarına geçiyoruz.

Çocuklarda, gençlerde ve yaşlılarda tablo değişiyor — ve yalnızca doz değil.

Çocuklarda gelişim düzeyi belirleyici: sekiz yaşındaki bir çocuktan on beş yaşındaki birinden beklenen şey istenemez. Okullarda ise bambaşka bir yöntem sorunu var: bir sınıfın tamamına uygulanan bir programda karşılaştırma grubu nasıl kurulur?

Yaşlılıkta ise soru erişilebilirliğe ve bilişsel işlevlere kayıyor.

Bir sonraki ders olan S6-M07 çocuklar, gençler ve yaşlıları ele alıyor: gelişim düzeyi ve dozu, okul çalışmalarındaki kontrol grubu sorununu, küçük etkilerin ne anlama geldiğini, yaşlılıkta erişilebilirlik ve bilişi, ve ebeveyn ile öğretmen ile ortam etkilerini.