Bir filmi psikolojik okumak, karakteri hasta, yönetmeni vaka, izleyiciyi denek yapmadan filmin kendisine bakmayı gerektirir. Bu ilk modül akademinin okuma sözleşmesini kurar: karakterin kurgu olduğu, yorumun kanıttan ayrıldığı, her iddianın bir kanıt etiketi taşıdığı ve sürpriz bozmanın açıkça önceden söylendiği bir okuma. Modülün sonunda okur, akademinin on üç bölümünü bir harita üzerinde yerleştirebilir.
Bütünleşik mercek. Yorum ve kanıt bir arada: aynı film hem bir kuramla okunur hem de bugün ölçülmüş olanla karşılaştırılır; ikisinin dili ayrı tutulur.
Bu modülün sonunda
- Bir film karakteri hakkındaki cümleyi kurgu dili ile klinik dil arasında ayırır.
- Bir film okumasındaki yorum ile kanıtı birbirinden ayırır ve her birine uygun etiketi atar.
- Yönetmene geriye dönük tanı koyan bir cümleyi tanır ve filme bakan bir cümleye çevirir.
- Aşırı yorumun ilk işaretlerini bir örnek okuma üzerinde adlandırır.
Dersler
- M01-D01Karakter kişi değildirYayında
Close-Up ve Stories We Tell üzerinden gerçek kişi ile perdedeki karakter arasındaki farkı gösterir ve bir karakter cümlesini kurgu diliyle yeniden yazar.
Filmler: Close-Up (Abbas Kiarostami, 1990) · Stories We Tell (Sarah Polley, 2012)
- M01-D02Yorum ve kanıtYayında
Rashomon ile 12 Angry Men'deki tanıklıkları karşılaştırarak bir yorumu destekleyen sahne kanıtını, desteklemeyen varsayımdan ayırır.
Filmler: Rashomon (Akira Kurosawa, 1950) · 12 Kızgın Adam (Sidney Lumet, 1957)
- M01-D03Sürpriz bozma ve izleme sırasıYayında
Psycho ve Les Diaboliques'in sonları üzerinden sürprizin okumadaki yerini gerekçelendirir ve akademinin sürpriz bozma uyarısını hangi noktada verdiğini gösterir.
Filmler: Sapık (Alfred Hitchcock, 1960) · Les Diaboliques (Henri-Georges Clouzot, 1955)
- M01-D04Yönetmene tanı yokYayında
8½ ve Dolor y gloria'daki yönetmen yansısı karakterleri okuyarak otobiyografik malzemeyi yönetmenin ruhuna değil filmin yapısına bağlayan bir cümle yazar.
Filmler: Sekiz Buçuk (Federico Fellini, 1963) · Dolor y gloria (Pedro Almodóvar, 2019)
- M01-D05Kanıt etiketleriYayında
Take Shelter ve Lars and the Real Girl hakkındaki klinik ve yorumsal iddiaları ayırarak her birine akademinin kanıt etiketlerinden uygun olanını atar.
Filmler: Take Shelter (Jeff Nichols, 2011) · Lars and the Real Girl (Craig Gillespie, 2007)
- M01-D06Film seçimi ve çeşitlilikYayında
Pather Panchali ve Touki Bouki üzerinden tek bir sinema geleneğinden türetilmiş bir kuramın başka bir kültürde nerede tökezlediğini gösterir.
Filmler: Pather Panchali (Satyajit Ray, 1955) · Touki Bouki (Djibril Diop Mambéty, 1973)
- M01-D07Aşırı yorum tehlikesine ilk bakışYayında
Room 237'deki yorumları Holy Motors'un açık uçlu imgeleriyle karşılaştırarak bir okumanın filmden mi yoksa okurun kendi takıntısından mı beslendiğini sınar.
Filmler: Room 237 (Rodney Ascher, 2012) · Holy Motors (Leos Carax, 2012)
- M01-D08Akademinin haritasıYayında
Hugo ve Nuovo Cinema Paradiso'daki sinema sevgisini başlangıç alarak akademinin on üç bölümünü kuram, tür, klinik, izleyici ve yönetmen eksenlerinde yerleştirir.
Filmler: Hugo (Martin Scorsese, 2011) · Cennet Sineması (Giuseppe Tornatore, 1988)