Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
Y4 Haṭha metinlerini çoğunlukla bir aktarım okumasıyla tanıttı: bir makale, bir madde, bir çeviri. Bu kurs metne iniyor; birim tek bir dize ve her dizenin yanında bir künye var.
Bir teknik en az dört metinde izleniyor ve izler bir karşılaştırma tablosunda toplanıyor: künye, ad, tarif, koşul, vaat. Bir metinde bulunmamak da tablonun bir satırı.
Tablonun işi bir iddia denetimi: bir cümleyi dizesine, dizeyi koşuluna ve komşu metinlere götürmek. Vaatler metnin sözü olarak kaydedilir, bir klinik bulgu olarak değil; ışıldayan bir yüz bir ten rengi vaadine çevrilmez.
Açılış sahnesi
Bir stüdyonun panosunda yeni bir atölyenin broşürü asılı. Başlığın altında tek bir cümle var: Haṭha Yoga Pradīpikā'ya göre bu nefes tekniği bütün hastalıkları giderir ve yüze ışıltı verir. Atölyeyi düzenleyen öğretmen Y4'ü bitirmiş; Haṭhapradīpikā'nın bir derleme olduğunu, altı arınmayı herkese önermediğini, bir merdiven imgesiyle açıldığını biliyor.
Broşürü okuyan bir katılımcı üç soru soruyor. Bu cümle hangi dizede geçiyor? O dize hangi çeviriden alındı? Aynı tekniği anlatan başka bir metin de aynı şeyi söylüyor mu? Öğretmen metnin portresini çizebiliyor ama üç sorunun hiçbirine o portreden cevap veremiyor. Eve dönünce defterine yazıyor: Haṭhapradīpikā'yı tanıyorum, dizesini bulamıyorum.
Bu derste ne olacak
Bu ders Haṭha Yoga Metinleri Akademisi'nin açılışı ve Y4'ün Haṭha bölümüyle bu kurs arasındaki farkı dört yerde gösteriyor. İlki kaynak yolu: Y4 metinlere çoğu zaman bir makale ya da bir ansiklopedi maddesi üzerinden ulaştı, bu kurs metnin kendisine iniyor. İkincisi okumanın birimi: Y4 bir metnin portresini çizdi, bu kurs tek bir dizeyi okuyor ve her dizenin yanına bir künye koyuyor. Üçüncüsü genişlik: Y4 metinleri birer birer tanıttı, bu kurs bir tekniği en az dört metinde izliyor. Dördüncüsü çıktı: kursun sonunda bir karşılaştırma tablosu kuracak ve modern bir iddiayı o tabloyla sınayacaksın. Yol üstünde Haṭha metinlerinin parlaklık vaadine ve o vaadin farklı tenlerde nasıl okunduğuna da bakacağız.
Sıfır noktası
Y4'ün Haṭha bölümü on bir derste kuruldu. Y4.79 «haṭha» sözcüğünün yorumlarını Birch'in makalesinden, Y4.80 erken mudrā ve amṛta temalarını, Y4.81 Nātha çevrelerini, Y4.82 āsana sayısının değişimini, Y4.83 kumbhakayı, Y4.84 mudrā ve bandhayı, Y4.85 ṣaṭkarmayı okudu. Ardından dört metin tek tek tanıtıldı: Y4.86 Haṭhapradīpikā, Y4.87 Śiva Saṃhitā, Y4.88 Gheraṇḍa Saṃhitā ve Y4.89'da Yoga Yājñavalkya ile karşılaştırma. Tarih yönteminin araçları daha önce Y4.02'de birincil ve ikincil kaynak, Y4.05'te çeviri ve yorum, Y4.06'da tarih aralığı olarak kurulmuştu.
Bu kurs o bölümü bir giriş sayıyor ve aynı metinlere bu kez dizeleriyle dönüyor.
Mekanizma
Aktarım okuması
Y4'ün Haṭha derslerini yeniden açarsan kaynak satırlarında bir düzen görürsün. Y4.79 sözcüğün anlamını Birch'in bir dergi makalesinden okudu; Y4.86 Haṭhapradīpikā'yı bir ansiklopedi maddesi ve Pancham Sinh'in bin dokuz yüz on beş tarihli çevirisiyle tanıttı; Y4.89 Yoga Yājñavalkya'nın iki eserini Wujastyk'in makalesi üzerinden ayırdı. Bu bir eksik değil, bir giriş bölümünün doğal yolu: bir alanı tanımanın en hızlı yolu, o alanı yıllarca okumuş birinin özetinden geçmek.
Dize okuması
Bu kursun birimi tek bir dize. Bir dize metnin içinden alınıyor, bir çeviride ve mümkünse ikinci bir çeviride okunuyor, metnin o bölümündeki yerine konuyor ve ne söylediği, ne söylemediği yazılıyor. Y4 bu okumayı yer yer yaptı: Y4.86'da altı arınmanın yalnız fazla yağ ya da balgam varsa yapılması gerektiğini söyleyen dize, maddenin özetinden değil Sinh çevirisinin kendisinden okunmuştu ve bir modern yanılgıyı metnin içinden düzeltmişti. Bu kurs o anı bir istisna olmaktan çıkarıp yöntem yapıyor.
Dize künyesi
Y4.86 Haṭhapradīpikā'nın dört bölümde üç yüz seksen dokuz dizeden oluştuğunu bir maddeden aktardı. Bir dize yalnız numarasıyla anılınca okur hangi bölümden, hangi edisyondan, hangi çeviriden söz edildiğini bilemiyor. Bu kursta her dizenin yanında bir künye duruyor: metnin adı, bölümü, dize numarası, numarayı veren edisyon ya da çeviri ve dizeyi okuduğun çevirinin adı.
Metinler arası iz
Y4.86 Haṭhapradīpikā'nın önceki metinlerden toplanmış bir derleme olduğunu söyledi ve aynı kitabın içinde iki uzlaşmaz ölümsüzlük modelinin yan yana durduğunu gösterdi. Y4.89 bir başka şeyi gösterdi: Birch'e göre Vasiṣṭhasaṃhitā ile Yogayājñavalkya erken Haṭha metinleri arasında hiç mühür öğretmiyordu. Bir tekniği tek bir metinde okumak onun bir anlık görüntüsünü veriyor; birkaç metinde izlemek nerede doğduğunu, nerede değiştiğini ve nerede hiç görünmediğini.
Karşılaştırma tablosu
Bu kursun dönüşüm hedefi bir tablo. Satırlarda metinler duruyor, sütunlarda dize künyesi, tekniğin adı, tarifinin özü, metnin koyduğu koşul ya da uyarı ve metnin verdiği vaat. Tablo bir sıralama değil; hangi metnin daha doğru olduğunu söylemiyor, her metnin ne dediğini yan yana koyuyor.
İddia denetimi
Tablonun bir işi var: bugün dolaşan bir cümleyi metinlerin kendisiyle karşılaştırmak. Açılıştaki broşür bir metne bir vaat yüklüyor. Denetim o vaadin hangi dizeden geldiğini arar, dizenin koşulunu ve bağlamını okur, aynı tekniği anlatan öbür metinlere bakar ve sonucu bir künyeyle yazar. Denetimin sonucu üç biçimde gelebilir: dize var ve iddiayı taşıyor, dize var ama iddia onu genişletiyor, dize bulunamadı.
Parlaklık vaadi ve ten
Haṭha metinleri başarının işaretlerini sayarken bedenden söz ediyor. Sinh çevirisinde ikinci bölümün 2.19 olarak numaralanan dizesi kanallar arındığında incelmiş bir beden ve ışıldayan bir renk görüneceğini söylüyor; 2.78 yüzün sevinçle ışıdığını. Sinh'in İngilizcesi bir ışıltıdan söz ediyor, bir rengin açılmasından değil. Dizenin Sanskritçe kelimesi ve başka çevirilerin onu nasıl karşıladığı ikinci upadeśanın derslerinde kendi künyesiyle okunacak.
Kursun yolu
Bu kurs on dört bölümde ilerliyor. Bu ilk bölüm yöntemi kuruyor: külliyatın haritası, el yazması ile edisyon farkı, konu temelli okuma, metin biriminin adları, çeviriler, ödünç dizeler, vaat dili ve erişilebilir okuma. Ardından erken metinler, Amṛtasiddhi ve Dattātreyayogaśāstra geliyor; altı bölüm Haṭhapradīpikā'nın dört upadeśasını sırayla okuyor; Gheraṇḍa Saṃhitā, Śiva Saṃhitā ve geç derlemeler izliyor; bir bölüm temaları metinler arasında izliyor ve son bölüm bir tekniğin metin biyografisini yazdırıyor.
Kursun sınırları
Bu kurs bir uygulama el kitabı değil. Haṭhapradīpikā'nın arınma bölümü kursta tarihsel bir bilgi bölümü olarak okunuyor: bir dizenin bir tekniği tarif etmesi, okurun onu denemesi için bir yönerge değil, ve Y4.86'nın gösterdiği gibi metin bile bazı teknikleri herkese önermiyor. Bir dizeyi bir sağlık önerisine çevirmek, tek bir çeviriyi metnin kendisi saymak ve dayanağı bulunamayan bir cümleyi bir metne atfetmek bu kursun dışında kalıyor.
Örneklerden okuma
Öğretmenin kendi bilgisinin kaynak listesi ve iki Yoga Yājñavalkya'yı karıştıran sunum aynı şeyi gösterdi: aktarım okuması bir girişti ve aktaranın ayrımlarıyla birlikte taşınması gerekiyordu. Koşullu arınma dizesinin komşularıyla okunması ve Sanskritçesiz bulunan ilk dize, dize okumasının kimseye kapalı olmadığını ama bir dizenin yalnız başına okunmadığını gösterdi.
Künye örnekleri birbirini tamamladı: 2.78'in yanındaki soru işareti bir edisyon sorusuydu, iki ayrı «on dokuzuncu dize» de o sorunun sınıftaki karşılığı. İz sürme örneklerinde bir tekniğin bir metinde bulunmaması bir veri oldu, iki adın tek bir hareketi taşıdığı ortaya çıktı. Tablo örneklerinde vaatler koşullardan daha görünür çıktı; erişim gereksinimi olan öğrencinin paragrafları ise aynı bilginin başka bir yolla okunabildiğini gösterdi.
Denetim örnekleri üç sonucun ikisini verdi: broşür bir dizeyi genişletmişti, internet yazısının dizesi bulunamadı. Parlaklık vaadi örneklerinde bir ışıltı bir reklamda bir ten rengine dönüştü ve bir sınıf metnin kelimesini tırnak içinde tutmayı seçti. Kursun yolu Y4 kodlarıyla bir sayfaya indi; burun temizliği dizesi tabloya girdi, deneme girmedi.
Usta katmanı
Bir Haṭha metnini yıllarca okumuş biri onu bir özetten okuyan birinden çok, metinler arasında gidip gelen biri olarak tanınıyor. Haṭhapradīpikā'daki bir dizeyi gördüğünde onu daha önce başka bir metinde görüp görmediğini soruyor; bir derleme metninde her dize bir soru taşıyor: buraya nereden geldi? Bu kurs o soruyu bir alışkanlığa çevirmeye çalışıyor ve ilk bölümün ilerleyen bir dersi ödünç dizeleri ayrıca ele alıyor.
İkinci incelik vaatle ilgili. Haṭha metinlerinin dili coşkulu; bir tekniğin bütün hastalıkları yok ettiğini, ölümü yendiğini, bedeni dönüştürdüğünü söylüyor. Bu dili okurken iki hata yapılabiliyor: onu bir klinik iddia olarak almak ya da onu bir abartı diye bir kenara atmak. Usta okur üçüncü yolu seçiyor: vaadi metnin sözü olarak kaydediyor, aynı dizenin ya da komşusunun koyduğu koşulu yanına yazıyor ve vaadin hangi beden görüşüne dayandığını belirtiyor.
Üçüncüsü erişim. Bir dize okuması Sanskritçe bilen okurla bilmeyen okuru farklı yollardan aynı yere götürebilir: biri edisyondan, öbürü iki çeviriden. Tablonun değeri hangi yoldan gelindiğini açıkça yazmasında.
Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler
Yaygın yanlış"Y4'ün Haṭha bölümünü bitiren biri Haṭha metinlerini okumuştur."
Y4 metinlerin portresini çoğunlukla bir makale ya da bir madde üzerinden çizdi; dizelerin kendisini künyesiyle okumak ve metinler arasında izlemek bu kursun işidir.
Yaygın yanlış"Bir Haṭha metninin bir tekniği hastalık giderici sayması o tekniğin bugün tedavi edici olduğunu gösterir."
Dize metnin kendi beden görüşü içinde bir vaat taşır; bugünkü etki ayrı bir kanıt türü ister.
Yaygın yanlış"Bir teknik bir metinde yoksa arama yanlış yapılmıştır."
Bazı metinler bazı teknikleri hiç öğretmez; Birch'e göre Vasiṣṭhasaṃhitā ile Yogayājñavalkya hiç mühür öğretmiyor. Bir metinde bulunmamak da kayda geçer.
Yaygın yanlış"Metinlerdeki ışıldayan yüz açık bir teni anlatır."
Sinh çevirisi bir ışıltıdan söz eder, bir rengin açılmasından değil; bu vaadi bir ten rengi vaadine çeviren cümle metni genişletir.
Uygulama
Aklında kalsın
Y4 Haṭha metinlerini çoğunlukla bir aktarım okumasıyla tanıttı: bir makale, bir madde, bir çeviri. Bu kurs metne iniyor; birim tek bir dize ve her dizenin yanında bir künye var.
Bir teknik en az dört metinde izleniyor ve izler bir karşılaştırma tablosunda toplanıyor: künye, ad, tarif, koşul, vaat. Bir metinde bulunmamak da tablonun bir satırı.
Tablonun işi bir iddia denetimi: bir cümleyi dizesine, dizeyi koşuluna ve komşu metinlere götürmek. Vaatler metnin sözü olarak kaydedilir, bir klinik bulgu olarak değil; ışıldayan bir yüz bir ten rengi vaadine çevrilmez.
Sonraki derse köprü
Bu ders okumanın birimini metnin portresinden tek bir dizeye indirdi ve dizeyi en az dört metinde izlemeyi kursun hedefi yaptı.
Dört metni seçebilmek için önce külliyatın tamamını görmek gerekiyor. Sonraki ders Haṭha metinlerini erken, klasik ve geç olarak üç döneme yerleştiriyor ve bu kursun okuyacağı metinlerin o haritada nerede durduğunu soruyor.