Bir ibadet yapısı bir topluluğun bir araya geldiği, sessizliğe ve dua etmeye çekildiği yerdir; her inancın ibadet biçimi mekâna farklı bir program yükler. Bu modül cami, kilise, sinagog ve cemevinin programını, yönelimini, ışığını ve sesini aynı saygı ve kaynak ölçüsüyle anlatır ve çağdaş ibadet yapılarını tartışır.
Bu modülün sonunda
- Farklı inançların ibadet yapılarının program farklarını açıklar.
- Bir ibadet yapısında yönelim, ışık ve akustik kararlarını gerekçelendirir.
- Bir mahalle ibadet yapısını topluluk mekânlarıyla birlikte düzenler.
Dersler
- M06-D01CamiProgramda
Bir caminin harim, son cemaat yeri, avlu, şadırvan ve minaresini program ve işlev bakımından açıklar ve kıble yönelimini gösterir.
Dayanak: Usta görüşü: Kuban, «Osmanlı Mimarisi» (2007)
- M06-D02Kadınların ve engellilerin camide yeriProgramda
Bir camide kadınlara ayrılan mekânın ve engelli erişiminin tasarımını tartışır ve iyi ve kötü örnekleri karşılaştırır.
Dayanak: Tartışmalı: camilerde kadın mekânı ve erişilebilirlik üzerine araştırmalar (kaynak yazımda seçilir)
- M06-D03KiliseProgramda
Bazilikal ve merkezî planlı kiliselerin programını ve ayin düzeniyle ilişkisini açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: kilise mimarisi tarihi kaynakları (kaynak yazımda seçilir)
- M06-D04SinagogProgramda
Sinagogun programını ve Türkiye’deki tarihî sinagogları anlatır.
Dayanak: Usta görüşü: sinagog mimarisi kaynakları (kaynak yazımda seçilir)
- M06-D05CemeviProgramda
Cemevinin cem ayinine göre programını ve mekânsal düzenini birincil kaynaklardan anlatır.
Dayanak: Usta görüşü: cemevi mimarisi üzerine araştırmalar (kaynak yazımda seçilir)
- M06-D06Işık ve sesProgramda
İbadet yapılarında ışığın ve sesin rolünü örneklerle karşılaştırır ve akustik hedefini kullanıma göre belirler.
Dayanak: Usta görüşü: Rasmussen, «Experiencing Architecture» (1959)
Mimarlık Akademisi’nde: M02-D03
- M06-D07Çağdaş ibadet yapısıProgramda
Çağdaş ibadet yapılarında geleneksel biçimin tekrarı ile yorumlanması arasındaki tartışmayı örneklerle okur.
Dayanak: Belgelenmiş olgu: TBMM Camisi (Behruz ve Can Çinici, 1989; Ağa Han Mimarlık Ödülü 1995)