Oyun bedenin içinde olur: stres tepkisi, uyku, beslenme ve hareket çocuğun oynayıp oynayamayacağını belirler. Bu modül stresin çocukta nasıl göründüğünü, oyunun stresi nasıl düzenleyebileceğini ve oyundan yoksun kalmanın sonuçlarını anlatır. Sinir sistemi kuramlarının çoğunun kuramsal görüş düzeyinde olduğu açıkça işaretlenir; yoksulluk, kalabalık hane ve kurum bakımı gibi koşulların temel ihtiyaçlara ve oyuna erişime etkisi de hesaba katılır.
Ortak temel. Herkes buradan başlar: oyun nedir, çocuk oyunla nasıl büyür, duygu ve bağlanma oyunda nasıl görünür, oyun terapisi nereden geldi ve kanıtı ne söylüyor.
Bu modülün sonunda
- Çocukta stres tepkisinin oyundaki görünümlerini tanır.
- Oyunla ilgili sinir sistemi kuramlarını kanıt düzeyleri ve eleştirileriyle birlikte açıklar.
- Ekran süresi ve oyun yoksunluğu hakkındaki araştırmaları kanıt düzeyine göre tartar.
Dersler
- M07-D01Stres tepkisi çocuktaYayında
Savaş, kaç ya da don tepkilerinin çocukta ve oyunda nasıl görünebileceğini betimler ve toksik stres (toxic stress) kavramının neyi açıkladığını ve sınırlarını belirtir.
- M07-D02Oyun ve sinir sistemi: kuramlarYayında
Panksepp'in OYUN (PLAY) sistemi önerisini ve polivagal kuramı kuramsal görüş olarak tanıtır ve her birine yöneltilen bilimsel eleştirileri sıralar.
- M07-D03Oyun stresi nasıl düzenlerYayında
Oyunun kontrol duygusu, tekrar ve ustalık yoluyla stresi düzenleyebileceği önerilerini açıklar ve bunların hangilerinin araştırmayla desteklendiğini ayırt eder.
- M07-D04Uyku, beslenme, hareket ve oyunYayında
Uyku, beslenme ve hareket eksikliğinin çocuğun oyununu nasıl etkileyebileceğini örneklerle açıklar ve oyunla ilgili bir kaygıyı değerlendirirken bu temel ihtiyaçları sorar.
- M07-D05Ekran, dikkat ve oyunYayında
Ekran süresi ile dikkat ve gelişim arasındaki ilişkiye dair araştırmaların karma sonuçlarını özetler ve yer değiştirme hipotezini (displacement hypothesis) bir aile örneğine uygular.
- M07-D06Oyunsuzluk: oyun yoksunluğunun sonuçlarıYayında
Kurum bakımındaki çocuklarda oyun ve ilişki yoksunluğunun sonuçlarını Bükreş Erken Müdahale Projesi (Bucharest Early Intervention Project, BEIP) üzerinden açıklar ve bu araştırmanın etik yönünü tartışır.