Ekipman: controller, CDJ ve turntable

Açılış sahnesi

İki kişi aynı ay başlıyor.

Birincisi araştırıyor, karşılaştırıyor, forumlarda okuyor ve pahalı bir takım alıyor. Evine kuruyor, ışıkları yanıyor, her şey hazır.

İkincisi bir arkadaşından basit bir cihaz ödünç alıyor. Yarısı çizik, bir düğmesi tam oturmuyor.

Altı ay sonra.

Pahalı takımı alan kişi hâlâ düzgün bir geçiş yapamıyor. Cihazın yapabildiği pek çok şeyin ne işe yaradığını bilmiyor.

Ödünç cihazı olan kişi çalıyor. İyi çalmıyor belki ama çalıyor, ve başkalarının önünde çalabiliyor.

Şimdi bu farkı doğru okumak gerekiyor, çünkü kolay bir ahlak dersine dönüşme riski var.

Ödünç cihazı olan kişi daha çalışkan olduğu için ilerlemedi. Daha AZ SEÇENEĞİ olduğu için ilerledi.

Elinde üç düğme vardı ve üçünü de öğrendi. Öbürünün elinde altmış düğme vardı ve hangisinden başlayacağını bilemedi.

Bu ders, o altmış düğmeyi üçe indirmekle ilgili.

Bu derste ne olacak

Önce üç ekipman ailesinin aslında aynı üç işi yaptığını göreceğiz — ve bu, kafa karışıklığının büyük kısmını çözüyor. Sonra aralarındaki gerçek farkı ayıracağız; fark özelliklerde değil, ellerin ne yaptığında. Ardından "hangisiyle başlamalı" sorusunu cevaplayacağız ve cevabın fiyatla ilgisi olmadığını göreceksin. Sonra öğrendiğin becerinin ekipman değiştiğinde ne kadarının taşındığını konuşacağız. En sonda asgari gereklilikleri netleştireceğiz.

Sıfır noktası

Üç ekipman ailesi var ve üçü de aynı üç işi yapıyor.

Birinci iş: iki ses kaynağını aynı anda oynatabilmek.

İkinci iş: bunlardan birini yalnız senin duyabileceğin biçimde dinleyebilmek — yani kulaklıkta.

Üçüncü iş: ikisinin ses düzeyini ve tonunu ayarlayıp birbirine karıştırabilmek.

Bu üçü, DJ'liğin donanım tarafının tamamı. Geri kalan her şey — efektler, döngüler, işaretleyiciler — bu üçünün üstüne eklenmiş kolaylıklar. Kolaylıklar yararlı ama hiçbiri olmadan da DJ'lik yapılabiliyor; üç iş olmadan yapılamıyor.

Şimdi üç aileye bakalım.

Turntable, yani pikap. Kaynak plak. Hız kontrolü fiziksel: plağı elinle tutup yavaşlatıyor, ittirip hızlandırıyorsun.

CDJ, yani dijital dosya çalan sahne cihazı. Kaynak dosya. Üstünde plak mantığını taklit eden dönen bir tekerlek var. Kulüplerde en sık karşılaşacağın cihaz türü.

Controller. Bilgisayara bağlanıyor ve müzik bilgisayarda duruyor; cihaz ellerine yüzey sağlıyor. Giriş maliyeti en düşük olan yol.

Üçünün de yaptığı iş aynı. Değişen tek şey, o işi ellerinin nasıl yaptığı.

Mekanizma

Fark özelliklerde değil

Ekipman karşılaştırmaları genellikle özellik listesiyle yapılıyor: şunda şu var, bunda bu yok.

Bu, yeni başlayan için işe yaramıyor. Çünkü listedeki özelliklerin çoğunun ne olduğunu bilmiyorsun ve bilmediğin bir şeyin senin için gerekli olup olmadığına karar veremiyorsun.

Anlamlı olan üç fark var.

Birincisi ellerin ne yaptığı. Pikapta hızı doğrudan plağa dokunarak değiştiriyorsun; fiziksel bir iş ve öğrenmesi en uzun süreni. Dijital cihazlarda aynı işi bir tekerlek ya da bir sürgü yapıyor.

İkincisi neye bağımlı olduğun. Controller bilgisayarsız çalışmıyor. Pikap ve sahne cihazı tek başına çalışıyor. Bu, evde önemsiz; bir mekânda önemli olabiliyor.

Üçüncüsü nerede karşına çıkacağı. Bu, sırada gelen bölümün konusu ve aslında en belirleyici olanı.

Hangisiyle başlamalı

Bu sorunun cevabı fiyatla ilgili değil. İki soruyla veriliyor.

Birinci soru: nerede çalmayı hedefliyorsun?

Çalacağın yerde ne varsa, onu öğrenmen işine yarıyor. Bulunduğun bölgedeki mekânlarda hangi cihaz duruyorsa, onunla çalışmak seni doğrudan hazırlıyor.

Bunu öğrenmek zor değil: birkaç mekâna sor ya da bak. Bu tek araştırma, aylarca yanlış cihaz çalışmaktan kurtarıyor.

İkinci soru: bugün neye erişebiliyorsun?

Erişebildiğin cihaz, erişemediğin cihazdan her zaman iyidir. Ödünç alınmış basit bir cihazla altı ay çalışmak, altı ay boyunca doğru cihazı beklemekten kıyaslanamayacak kadar iyi.

İkisi çelişiyorsa — hedeflediğin yerde başka bir cihaz var ama sende başka bir şey var — cevap yine bugün elindekiyle başlamak. Çünkü öğrendiğin şeyin büyük kısmı taşınıyor.

Ve bu, bir sonraki bölümün konusu.

Ne taşınıyor, ne taşınmıyor

Ekipman değiştirdiğinde neyi yeniden öğreneceğini bilmek, seçim kaygısının büyük kısmını bitiriyor.

Taşınanlar şunlar.

Kulak. Hangi parçanın hangisine gittiğini duymak, tempoların uyup uymadığını duymak, bir geçişin çalışıp çalışmadığını duymak — hepsi kulakla ilgili ve ekipmandan tamamen bağımsız.

Sıra ve kurgu. Bir gecenin nasıl inşa edileceği, bir önceki modülün konusuydu ve hiçbir cihazla ilgisi yok.

Ses düzeni bilgisi. Seviyeleri nasıl dengeleyeceğin, hangi frekansı ne zaman kısacağın. Cihaz değişse de mantık aynı kalıyor.

Taşınmayan tek şey ellerin alışkanlığı.

Ve o alışkanlık, sanılandan hızlı yeniden kuruluyor. Bir cihazda beatmatching'i öğrenmiş biri, başka bir cihaza geçtiğinde günler içinde uyum sağlıyor — çünkü ne yapması gerektiğini zaten biliyor, yalnız hangi parçaya dokunacağını öğreniyor.

Yani ekipman seçimi geri dönülmez bir karar değil. Yeni başlayanların bu kararı aylarca ertelemesinin sebebi, onu geri dönülmez sanmak.

Asgari gereklilik

Şimdi somut liste. Neye ihtiyacın var, neye yok.

Gerçekten gerekli olan üç şey: iki kaynağı çalabilen bir düzen, kulaklık, ve müzik.

Kulaklık burada ekipman değil zorunluluk. Kulaklıksız DJ'lik yapılamıyor, çünkü bir sonraki parçayı hazırlamanın tek yolu o. Kapalı tasarım olması işine yarıyor; gürültülü bir ortamda açık kulaklık işe yaramıyor.

Gerekli olmayan şeyler ise şunlar ve listede olmaları önemli.

Kendi ses sistemini almak gerekmiyor. Ev hoparlörü ya da kulaklık başlangıç için yeterli.

Çok sayıda efekt gerekmiyor. Kursun sonunda bile birkaç tanesini kullanacaksın.

Sekiz kanallı bir düzen gerekmiyor. İki kanalla öğreniliyor ve çoğu profesyonel iş iki kanalda yapılıyor.

Ve pahalı olması gerekmiyor. Açılış sahnesindeki iki kişi bunu zaten gösterdi.

Nasıl duyuyorsun

Ekipman konusunda en az konuşulan ama en çok fark yaratan şey, sesi nereden duyduğun.

Evde çalışırken tek bir kaynaktan duyuyorsun: hoparlör ya da kulaklık. Basit.

Bir mekânda ise iki ayrı ses var.

Birincisi salonun sesi. İnsanların duyduğu şey. Genellikle senden uzakta, gecikmeli ve odanın akustiğiyle değişmiş hâlde geliyor.

İkincisi kabin sesi. Senin yanında duran, yalnız senin için açılmış hoparlör.

Bu ikisi aynı şeyi çalıyor ama aynı duyulmuyor. Ve karar verirken hangisini dinlediğin sonucu değiştiriyor.

Yeni başlayanların sık yaşadığı durum şu: kabin sesine göre ayar yapıyorlar ve salonda başka bir şey duyuluyor. Ya da tersi — salona kulak vermeye çalışırken kendi zamanlamalarını kaybediyorlar.

Pratik yol şu: teknik işi kulaklıkla ve kabinle yap, ama arada bir kabini kısıp salonu dinle. Odanın gerçekte ne duyduğunu ancak böyle öğreniyorsun.

Evde çalışırken bunu taklit etmenin bir yolu var: bazen hoparlörü kısıp odanın öbür ucundan dinle. Yakından iyi duyulan bir geçiş, uzaktan bambaşka gelebiliyor.

Kurulum ve alışkanlık

Kapanışta küçük ama etkili bir şey.

Cihazını her seferinde kurup kaldırman gerekiyorsa, çalışma sıklığın düşüyor. Kurulum on beş dakika sürüyorsa, kısa bir çalışma yapmayı hiç düşünmüyorsun.

Kurulu ve hazır duran bir düzen, ayda kaç saat çalıştığını doğrudan belirliyor.

Bu, ekipmanın kendisinden daha çok fark yaratan bir ayrıntı ve hiçbir ürün karşılaştırmasında yazmıyor.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Dört nokta.

Birincisi: kulüpte karşılaşacağın düzen evdekinden farklı olacak ve bu normal. Aynı aileden bir cihaz bile farklı yerleşmiş, farklı ayarlanmış olabiliyor. Bu yüzden bir mekânda çalmadan önce cihaza kısa bir süre bakmak — hangi düğme nerede, kulaklık nereye takılıyor, seviye nasıl ayarlanmış — profesyonel bir alışkanlık ve kimse bunu tuhaf karşılamıyor.

İkincisi: yazılım da bir ekipman kararı. Controller kullanıyorsan, cihazın hangi programla çalıştığı en az cihaz kadar belirleyici. Program değiştirmek çoğu zaman cihaz değiştirmekten daha zor, çünkü kütüphanen ve hazırlıkların orada duruyor. Bu kararı da baştan bilinçli vermek gerekiyor.

Üçüncüsü: pikapla öğrenmek daha zor ama başka bir şey öğretiyor. Hızı elinle kontrol etmek, tempo farkını bedeninle hissetmeyi öğretiyor ve bu duyu dijital cihazlarda da işe yarıyor. Bunu bir öneri olarak değil bir gözlem olarak söylüyoruz — pikapla başlamak zorunlu değil, ama başlayan biri farklı bir şey kazanıyor.

Dördüncüsü: ekipmanın bakımı çalışma süresinin parçası. Kablo, temizlik, güncelleme. Küçük bir aksaklık — oturmayan bir kablo, çalışmayan bir düğme — çalışma isteğini beklenmedik ölçüde kırıyor. Ayda bir yarım saat, aylarca süren bir isteksizliği önlüyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Yaygın yanlış: İyi ekipman iyi DJ yapar. Üç ailenin üçü de aynı üç işi yapıyor; değişen şey ellerin nasıl çalıştığı. Az seçenekli bir cihazla öğrenmek, çok seçenekli bir cihazla başlamaktan çoğu zaman hızlı ilerletiyor.

Yaygın yanlış: Yanlış ekipman seçersem baştan başlarım. Kulak, sıra kurgusu ve ses düzeni bilgisi tamamen taşınıyor. Yeniden kurulan tek şey ellerin alışkanlığı ve o, günler içinde oturuyor.

Yaygın yanlış: Önce doğru cihazı bulayım, sonra başlarım. Erişebildiğin cihaz erişemediğinden her zaman iyi. Beklemek geçen zamanı geri getirmiyor ve öğrenilenin çoğu zaten taşınacak.

Yaygın yanlış: Çok kanal ve çok efekt gerekiyor. İki kanalla öğreniliyor ve çoğu profesyonel iş iki kanalda yapılıyor. Efektlerin de kursun sonunda ancak birkaçı kullanılacak.

Yaygın yanlış: Ekipmanı kaldırıp saklamak düzenli olmaktır. Kurulum süresi çalışma sıklığını doğrudan düşürüyor. Hazır duran bir düzen, ekipmanın kendisinden daha çok fark yaratıyor.

Uygulama

Bu çalışma iki parçalı ve ikincisi ev dışında yapılıyor.

Önce bir araştırma yap. Bulunduğun bölgede müzik çalınan üç mekân belirle ve her birinde hangi ekipmanın kullanıldığını öğren. Sormak en hızlı yol; sosyal medyada yayınlanan fotoğraflara bakmak da işe yarıyor. Üçünde de aynı aile çıkarsa cevabın belli demektir.

Şimdi kendi durumunu yaz. Bugün neye erişebiliyorsun? Elinde bir şey yoksa, ödünç alabileceğin ya da kısa süreli kullanabileceğin bir yer var mı? Bu iki cevabı yan yana koy.

Ardından üç işi kendi cihazında bul. Hangi bölüm iki kaynağı çalıyor, hangi bölüm kulaklığa gönderiyor, hangi bölüm ikisini karıştırıyor? Cihazın üzerinde bu üç bölgeyi işaret et. Geri kalan her şey şimdilik yok sayılabilir.

Sonra bir sadeleştirme yap. Cihazının üzerinde bu kurs boyunca kullanmayacağın düğmelere bir kâğıt bantla işaret koy — kapatmıyorsun, yalnız görsel olarak sessizleştiriyorsun. Altmış düğmeyi üçe indirmenin en somut hâli bu.

Son adım kurulum. Cihazını, çalışmak istediğinde hiçbir hazırlık gerektirmeyecek biçimde bir yere kur. Kaç dakikada çalmaya başlayabildiğini ölç. İki dakikanın altına inene kadar düzeni değiştir.

Kilit özet

Üç ekipman ailesi — pikap, sahne cihazı ve controller — aynı üç işi yapıyor: iki kaynağı çalmak, birini kulaklıkta dinlemek, ikisini karıştırmak. Değişen tek şey o işi ellerinin nasıl yaptığı.

Anlamlı farklar özellik listesinde değil üç yerde: ellerin ne yaptığı, neye bağımlı olduğun ve nerede karşına çıkacağı.

"Hangisiyle başlamalı" sorusunun cevabı fiyatla ilgili değil. İki soru belirliyor: çalmayı hedeflediğin yerde ne var, ve bugün neye erişebiliyorsun. İkisi çelişirse cevap bugün elindekiyle başlamak.

Ekipman değiştiğinde kulak, sıra kurgusu ve ses düzeni bilgisi olduğu gibi taşınıyor; yeniden kurulan tek şey ellerin alışkanlığı ve o günler içinde oturuyor. Yani seçim geri dönülmez bir karar değil.

Gerçekten gerekli olan üç şey var: iki kaynağı çalabilen bir düzen, kapalı bir kulaklık ve müzik. Kendi ses sistemi, çok sayıda efekt, çok kanal ve pahalı cihaz gerekli değil. Ve hiçbir karşılaştırmada yazmayan ayrıntı şu: kurulu duran bir düzen, ayda kaç saat çalıştığını cihazın kendisinden daha çok belirliyor.

Sonraki derse köprü

Üç ailenin ortak olduğu üç işi saydık. Şimdi o üçünün buluştuğu yere bakıyoruz.

Bir sonraki modülde mikseri ele alacağız. Mikser, hangi ekipmanı kullanırsan kullan aynı mantıkla çalışan bölüm — ve DJ'liğin gerçekte yapıldığı yer orası.

Orada sinyalin girişten çıkışa kadar izlediği yolu takip edeceğiz ve gain kavramını kuracağız. Gain, yeni başlayanların en sık yanlış ayarladığı ve en az anladığı şey; bir setin neden bazı parçalarda birden yükselip bazılarında düştüğünün cevabı orada.

Bugün cihazında işaretlediğin üç bölgeyi hatırla. Bir sonraki modül, o üçüncü bölgenin içini açacak.