«İslam mimarlığı» terimi geniş bir coğrafyayı ve on dört yüzyılı tek bir ad altında toplar; bu hem yararlı hem yanıltıcıdır. Bu modül terimin tarihini ve sınırlarını, cami ve öteki yapı türlerini, caminin temel öğelerini ve İslam dünyasının yapılarını yerel gelenekleriyle birlikte okumanın yöntemini kurar.
Bu modülün sonunda
- «İslam mimarlığı» teriminin yararını ve sınırlarını açıklar.
- Caminin temel öğelerini (kıble duvarı, mihrap, minber, minare, avlu) adlandırır.
- İslam dünyasında cami dışındaki yapı türlerini sıralar.
Dersler
- M01-D01Bir terim, birçok mimarlıkProgramda
«İslam mimarlığı» teriminin ortaya çıkışını ve bu terimin farklı bölgelerin yerel geleneklerini nasıl gizleyebildiğini tartışır.
Dayanak: Usta görüşü: Grabar, «The Formation of Islamic Art» (1973); Tartışmalı: «İslam sanatı» kategorisi üzerine tartışma (Blair ve Bloom 2003, Art Bulletin)
- M01-D02Caminin öğeleriProgramda
Kıble duvarı, mihrap, minber, minare, avlu ve şadırvanı işlevleriyle tanıtır.
Dayanak: Usta görüşü: Hillenbrand, «Islamic Architecture: Form, Function and Meaning» (1994)
Kamusal Yapılar ve Yapı Türleri Akademisi’nde: M06-D01
- M01-D03MinareProgramda
Minarenin kökenini ve bölgelere göre biçim çeşitliliğini anlatır.
Dayanak: Usta görüşü: Bloom, «Minaret: Symbol of Islam» (1989)
- M01-D04Cami dışındaki yapılarProgramda
Medrese, türbe, saray, kervansaray, hamam ve çarşıyı İslam dünyasının öteki yapı türleri olarak tanıtır.
Dayanak: Usta görüşü: Hillenbrand (1994)
- M01-D05Vakıf ve kentProgramda
Vakıf sisteminin İslam dünyasının kentlerinde yapıların yapımını ve yaşatılmasını nasıl sağladığını açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: vakıf ve kent üzerine kaynaklar (kaynak yazımda seçilir)
Anadolu, Osmanlı ve Türkiye Mimarlığı Akademisi’nde: M02-D07
- M01-D06Yerel gelenekle konuşmakProgramda
Aynı ibadet için farklı bölgelerin farklı yapım gelenekleriyle nasıl farklı mekânlar kurduğunu üç örnekle gösterir.
Dayanak: Usta görüşü: Hillenbrand (1994)