Hasson ve ekibi beyin görüntüleme sırasında izleyicilere film izletti ve farklı beyinlerin aynı sahnede birlikte "çalıştığını" gösteren ölçümlerle nörosinema (neurocinematics) adını önerdi. Dersler doğal uyaranla deneyin nasıl kurulduğunu, yönetmen denetiminin ortak tepkiyle ilişkisini, çocuklarda zihin kuramı ağlarını ve kliple duygu uyarmayı ele alır. Son ders alanın sınırını çizer: beyin verisinden bir filmin iyi olduğuna ya da izleyicinin ne hissettiğine doğrudan geçilemez.
Psikoloji merceği. Ölçülmüş olan: tasvirin klinik doğruluğu, izleyici araştırmaları, bilişsel film kuramı — kanıt etiketiyle.
Bu modülün sonunda
- Doğal uyaranla (naturalistic stimulus) yapılan beyin görüntüleme deneyinin desenini açıklar.
- Özneler arası korelasyon (inter-subject correlation) ölçüsünün neyi gösterdiğini ve neyi göstermediğini ayırır.
- Duygu araştırmasında film klibi kullanmanın gücünü ve sınırını adlandırır.
- Tersine çıkarım (reverse inference) hatasını bir nörosinema iddiası üzerinde gösterir.
Dersler
- M73-D01Beyin film izlerken: doğal uyaranla deneyProgramda
Forrest Gump ve Raiders of the Lost Ark gibi uzun filmlerin beyin görüntüleme veri setlerinde kullanılmasının nedenini açıklar ve laboratuvar uyaranıyla doğal uyaranın sağladığı bilgiyi karşılaştırır.
Filmler: Forrest Gump (Robert Zemeckis, 1994) · Raiders of the Lost Ark (Steven Spielberg, 1981)
- M73-D02Hitchcock ve Leone: beyinleri birlikte çalıştırmakProgramda
Hitchcock'un Bang You're Dead bölümü ile İyi, Kötü ve Çirkin'in nörosinema çalışmalarında kullanılmasını okur ve yönetmen denetiminin izleyiciler arası ortak tepkiyle ilişkisini ölçünün sınırıyla birlikte yazar.
Filmler: Bang! You're Dead (Alfred Hitchcock, 1961) · İyi, Kötü ve Çirkin (Sergio Leone, 1966)
- M73-D03Çocuk beyni ve zihin kuramıProgramda
Partly Cloudy'nin çocuklarla yapılan bir beyin görüntüleme çalışmasında uyaran olarak seçilmesini okur, Despicable Me gibi uzun bir animasyonun aynı iş için neden daha zor bir uyaran olduğunu tartışır ve zihin kuramı (theory of mind) ağlarının bir sahnede nasıl ölçüldüğünü adlandırır.
Filmler: Partly Cloudy (Peter Sohn, 2009) · Despicable Me (Pierre Coffin, Chris Renaud, 2010)
- M73-D04Kliple duygu uyarmakProgramda
When Harry Met Sally... ve Pink Flamingos'tan alınan kliplerin duygu araştırmasında eğlence ve tiksinti uyarmak için kullanılmasını okur ve klibin filmden koparılmasının neyi kaybettirdiğini tartışır.
Filmler: When Harry Met Sally... (Rob Reiner, 1989) · Pink Flamingos (John Waters, 1972)
- M73-D05Nörosinemanın sınırlarıProgramda
The Grand Budapest Hotel ve Avatar üzerine kurulabilecek "beyin bu filmi sevdi" türünden iddiaları tersine çıkarım hatasıyla sınar ve beyin verisinin estetik değer ölçmediğini gerekçelendirir.
Filmler: The Grand Budapest Hotel (Wes Anderson, 2014) · Avatar (James Cameron, 2009)