"Bölünmüş kişilik" sinemanın en kalıcı klişelerinden biridir; çoğu zaman şizofreni ile karıştırılır, şiddetle eşlenir ve sürpriz sona dönüştürülür. Modül klişenin kökenini, ünlü vaka filmlerini ve tartışmalarını, dissosiyatif kimlik bozukluğunun (DID) katil olarak tasvirini ayrı bir derste sınar. Depersonalizasyon ve füg gibi daha az bilinen dissosiyatif deneyimler de dissosiyasyon yaşayanların bu tasvirlere yönelttiği eleştiriyle birlikte okunur.
Psikoloji merceği. Ölçülmüş olan: tasvirin klinik doğruluğu, izleyici araştırmaları, bilişsel film kuramı — kanıt etiketiyle.
Bu modülün sonunda
- Dissosiyatif kimlik bozukluğu ile şizofreninin perdede nasıl karıştırıldığını adlandırır ve ayrımı gerekçelendirir.
- "Bölünmüş kişilik katil" kalıbını bir film üzerinde sınar ve damgalama etkisini gösterir.
- Vaka anlatısına dayanan filmlerin kaynak tartışmalarını tasvirin güvenilirliği açısından tartar.
- Depersonalizasyon ve füg tasvirlerini kimlik bölünmesi klişesinden ayırır.
Dersler
- M57-D01Jekyll ve Hyde'dan Eve'e: klişenin kökeniProgramda
Mamoulian'ın 1931 tarihli Jekyll ve Hyde uyarlamasındaki iyi ve kötü ikiliğini The Three Faces of Eve'in vaka anlatısıyla karşılaştırır ve ahlaki ikiliğin klinik tasvire nasıl taşındığını gösterir.
Filmler: Dr. Jekyll and Mr. Hyde (Rouben Mamoulian, 1931) · The Three Faces of Eve (Nunnally Johnson, 1957)
- M57-D02Vaka efsanesi ve rol yapılan bölünmeProgramda
Sybil'in tartışmalı vaka anlatısını ve Primal Fear'da mahkemede sahnelenen bölünmeyi okur ve filmlerin dissosiyasyonu doğrulanması güç bir gösteri olarak kurduğu anları adlandırır.
Filmler: Sybil (Daniel Petrie, 1976) · Primal Fear (Gregory Hoblit, 1996)
- M57-D03Bölünmüş kişilik katil midir?Programda
Split ile Dövüş Kulübü'nde dissosiyatif kimliğin şiddetin kaynağı olarak kurulmasını sınar ve dissosiyasyon yaşayanların bu tasvire yönelttiği eleştiriyi gerekçeleriyle aktarır.
Filmler: Split (M. Night Shyamalan, 2016) · Dövüş Kulübü (David Fincher, 1999)
- M57-D04Sürpriz son olarak kimlikProgramda
Identity ile Raising Cain'de çoklu kimliğin bilmecenin çözümü olarak açılmasını okur ve bu yapının dissosiyasyonu bir anlatı hilesine indirgeyen yanını adlandırır.
Filmler: Identity (James Mangold, 2003) · Raising Cain (Brian De Palma, 1992)
- M57-D05Kendinden kopmak: depersonalizasyonProgramda
The Machinist'te uykusuzluk ve suçlulukla incelen gerçeklik algısını ve Anomalisa'da herkesi aynı yüz ve aynı sesle algılayan adamın kopukluğunu okur ve depersonalizasyon deneyiminin perdede nasıl görünür kılındığını gösterir.
Filmler: The Machinist (Brad Anderson, 2004) · Anomalisa (Charlie Kaufman, Duke Johnson, 2015)
- M57-D06Füg: kimliğini yitirip yola düşmekProgramda
Mirage'da geçmişini hatırlamayan adamı ve Random Harvest'te savaş sonrası kimliğini yitirip yeni bir hayat kuran askeri karşılaştırır ve dissosiyatif kaçışın tasvirini amnezi klişesinden ayırır.
Filmler: Mirage (Edward Dmytryk, 1965) · Random Harvest (Mervyn LeRoy, 1942)