Şizofreni sinemanın en çok yanlış anlatılan tanısıdır: "bölünmüş kişilik" ile karıştırılır, şiddetle eşlenir, sürpriz sona dönüştürülür. Modül varsanı ve sanrının perdede nasıl gösterildiğini, öznel kameranın içeriden görme vaadini ve bunun bedelini, aile ve kurumun psikoz anlatısındaki yerini okur. Laing'in antipsikiyatri çizgisinden etkilenen filmler de psikozu sokakta yaşayanların hikâyeleri de tasvirin doğru ve yanıltıcı yanlarıyla birlikte ele alınır.
Psikoloji merceği. Ölçülmüş olan: tasvirin klinik doğruluğu, izleyici araştırmaları, bilişsel film kuramı — kanıt etiketiyle.
Bu modülün sonunda
- Varsanı (hallucination) ve sanrının (delusion) perdedeki tasvirini klinik tanımla karşılaştırır ve sapmayı adlandırır.
- Psikozu sürpriz sona çeviren anlatıların izleyicide bıraktığı yanlış izlenimi gerekçelendirir.
- Aile ve kurum merkezli psikoz anlatılarını antipsikiyatri tartışmasının bağlamına yerleştirir.
- Öznel kamera ile kurulan içeriden psikoz deneyiminin neyi gösterip neyi abarttığını bir sahne üzerinde sınar.
Dersler
- M52-D01Varsanıyı göstermek: duyulan seslerProgramda
Akıl Oyunları'nda görsel varsanının kişi olarak gösterilmesini Clean, Shaven'in işitsel karmaşasıyla karşılaştırır ve hangisinin klinik deneyime daha yakın durduğunu gerekçelendirir.
Filmler: Akıl Oyunları (Ron Howard, 2001) · Clean, Shaven (Lodge Kerrigan, 1993)
- M52-D02Sanrıyı sürpriz sona çevirmekProgramda
Zindan Adası ile Spider'da psikozun anlatının çözümü olarak açılmasını okur ve bu yapının psikozu bir bilmeceye indirgeyen yanını adlandırır.
Filmler: Zindan Adası (Martin Scorsese, 2010) · Spider (David Cronenberg, 2002)
- M52-D03Paranoya: kuşkunun dünyasıProgramda
Abluka'da toplumsal baskının içinde büyüyen kuşkuyu Take Shelter'daki kıyamet korkusuyla karşılaştırır ve filmlerin paranoyayı bireysel belirti ile haklı korku arasında nasıl askıda tuttuğunu gösterir.
Filmler: Abluka (Emin Alper, 2015) · Take Shelter (Jeff Nichols, 2011)
- M52-D04Aile, psikoz ve antipsikiyatriProgramda
Såsom i en spegel ile Family Life'ta ailenin psikoz yaşayan genç kadını çevreleyişini okur ve Laing'in aile kuramının Loach'un filmine nasıl girdiğini tasvirin sınırıyla birlikte adlandırır.
Filmler: Såsom i en spegel (Ingmar Bergman, 1961) · Family Life (Ken Loach, 1971)
- M52-D05Kadın, yaratıcılık ve kapatılmaProgramda
Camille Claudel 1915 ile Séraphine'de sanatçı kadınların kurumda geçen yıllarının anlatılışını karşılaştırır ve tarihsel kapatılma ile bugünkü tanı kavramları arasındaki farkı gösterir.
Filmler: Camille Claudel 1915 (Bruno Dumont, 2013) · Séraphine (Martin Provost, 2008)
- M52-D06Sokakta psikoz: barınma, şefkat, kurtarıcıProgramda
The Soloist ile The Fisher King'de evsiz ve psikoz yaşayan karakterin bir kurtarıcıyla ilişkisini okur ve kurtarıcı anlatısının karakterin kendi öznelliğini nasıl geri plana ittiğini sınar.
Filmler: The Soloist (Joe Wright, 2009) · The Fisher King (Terry Gilliam, 1991)
- M52-D07İçeriden görmek: öznel biçim ve bedeliProgramda
Pi ile Repulsion'da kamera, ses ve kurgunun karakterin çözülen algısını izleyiciye yaşatmasını okur ve bu biçimin psikozu korku nesnesine çevirme riskini adlandırır.
Filmler: Pi (Darren Aronofsky, 1998) · Repulsion (Roman Polanski, 1965)