Depresyon dışarıdan bakınca olaysızdır; sinema onu görünür kılmak için zamanı, rengi, bedeni ve sessizliği kullanır. Modül depresyonun perdedeki biçim dilini, yas ile depresyon arasındaki ayrımı, ebeveynin depresyonunun çocuğun gözünden anlatılışını ve erkeklerin sessiz depresyonunu okur. Tedavinin tasviri ile animasyonun soyutlama gücü de bir tasvirin doğru ve yanıltıcı yanlarıyla birlikte tartılır.
Psikoloji merceği. Ölçülmüş olan: tasvirin klinik doğruluğu, izleyici araştırmaları, bilişsel film kuramı — kanıt etiketiyle.
Bu modülün sonunda
- Bir filmin depresyonu görünür kılmak için kullandığı zaman, renk ve ses tercihlerini adlandırır.
- Yas ile depresyonun perdedeki tasvirini ayırır ve filmin bu ayrımı nerede bulanıklaştırdığını gösterir.
- İlaç ve terapi tasvirlerinin tedavi hakkında yarattığı beklentiyi gerekçelendirir.
- Depresyonu yaşayanların kendi anlatısına yakın duran tasviri dışarıdan kurulmuş tasvirden ayırır.
Dersler
- M53-D01Depresyonun biçimi: ağırlaşan zaman ve renkProgramda
Melancholia'nın ilk bölümünde Justine'in çöküşünü ve Il deserto rosso'da Giuliana'nın renkle kurulan iç dünyasını okur ve filmlerin depresif deneyimi biçim yoluyla nasıl izlenir kıldığını gösterir.
Filmler: Melancholia (Lars von Trier, 2011) · Il deserto rosso (Michelangelo Antonioni, 1964)
- M53-D02Ebeveynin depresyonu, çocuğun gözüProgramda
Aftersun'da kızın bellekten kurduğu babayı ve The Hours'da Laura Brown'ı oğlunun bakış açısıyla okur ve ebeveyn depresyonunun çocukta bıraktığı soruyu tasvirin sınırıyla birlikte adlandırır.
Filmler: Aftersun (Charlotte Wells, 2022) · The Hours (Stephen Daldry, 2002)
- M53-D03Yas mı depresyon mu?Programda
Manchester by the Sea ile Rabbit Hole'da kayıp sonrası donukluğu okur ve filmlerin olağan yas tepkisi ile depresyon arasındaki çizgiyi nasıl çizdiğini ya da bulanıklaştırdığını ayırır.
Filmler: Manchester by the Sea (Kenneth Lonergan, 2016) · Rabbit Hole (John Cameron Mitchell, 2010)
- M53-D04Erkeklerin sessiz depresyonuProgramda
Yozgat Blues ile Tokyo Sonata'da işini, sesini ve yerini kaybeden erkeklerin geri çekilişini karşılaştırır ve erkek depresyonunun öfke, uyuşma ve sessizlik olarak nasıl tasvir edildiğini gösterir.
Filmler: Yozgat Blues (Mahmut Fazıl Coşkun, 2013) · Tokyo Sonata (Kiyoshi Kurosawa, 2008)
- M53-D05Tedaviyi tasvir etmek: ilaç, kukla, mucizeProgramda
Side Effects'in antidepresanı gerilim aracına çevirişini ve The Beaver'ın tuhaf iyileşme yolunu okur ve bu tasvirlerin izleyicinin tedaviye güvenini nasıl etkileyebileceğini gerekçelendirir.
Filmler: Side Effects (Steven Soderbergh, 2013) · The Beaver (Jodie Foster, 2011)
- M53-D06Animasyon ve depresyon: soyutlamanın gücüProgramda
Anomalisa'da herkesin aynı sesle konuşmasını ve It's Such a Beautiful Day'in çizgi diliyle kurulan zihin dünyasını okur ve animasyonun canlı çekimin gösteremediği hangi deneyimi görünür kıldığını yazar.
Filmler: Anomalisa (Charlie Kaufman, Duke Johnson, 2015) · It's Such a Beautiful Day (Don Hertzfeldt, 2012)