Melanie Klein bebeğin ilk ilişkilerini iyi ve kötü nesnelere bölünmüş bir iç dünya olarak betimledi ve bu dünyanın paranoid-şizoid ile depresif konumlar arasında gidip geldiğini savundu. Sinemanın iyi anne ile cadıyı, sevgi ile nefreti aynı figürde buluşturan anlatıları bu dil için verimli bir zemindir. Modül kavramları filmlerde sınar ve her şeyi bebeklik fantezisine götüren okumanın sınırını da gösterir.
Bütünleşik mercek. Yorum ve kanıt bir arada: aynı film hem bir kuramla okunur hem de bugün ölçülmüş olanla karşılaştırılır; ikisinin dili ayrı tutulur.
Bu modülün sonunda
- Paranoid-şizoid ve depresif konum kavramlarını bir film sahnesi üzerinde ayırır.
- Bölme ve yansıtmalı özdeşimi bir karakter ilişkisinde gösterir.
- Haset, açgözlülük ve onarım kavramlarını Klein'ın kullandığı anlamda adlandırır.
- Kleinci okumanın anneyi suçlayan ve yetişkin ilişkisini bebekliğe indirgeyen eğilimini eleştirir.
Dersler
- M22-D01Paranoid-şizoid konum: iyi ve kötü nesneProgramda
The Night of the Hunter ile Fanny ve Alexander'da çocuğun dünyasını ikiye bölen iyi ve kötü baba figürlerini paranoid-şizoid konum kavramıyla okur.
Filmler: The Night of the Hunter (Charles Laughton, 1955) · Fanny ve Alexander (Ingmar Bergman, 1982)
- M22-D02Bölme: iyi anne ve öteki anneProgramda
Coraline'in düğme gözlü öteki annesini ve The Others'ın korumacı annesini bölme mekanizmasıyla okur ve iki filmin iyi ile kötü anneyi birleştirip birleştirmediğini gösterir.
Filmler: Coraline (Henry Selick, 2009) · The Others (Alejandro Amenábar, 2001)
- M22-D03Yansıtmalı özdeşim: karşıdakine yerleştirilenProgramda
The Servant ile La Cérémonie'de efendi ile hizmetçi arasındaki gerilimi yansıtmalı özdeşim kavramıyla okur ve duygunun bir karakterden ötekine nasıl geçtiğini sahne üzerinde gösterir.
Filmler: The Servant (Joseph Losey, 1963) · La Cérémonie (Claude Chabrol, 1995)
- M22-D04Haset ve açgözlülükProgramda
Amadeus'ta Salieri'nin ve All About Eve'de Eve'in tutumunu Klein'ın haset ile açgözlülük ayrımıyla okur ve hasedin iyi olanı yok etme isteği olarak nasıl sahnelendiğini adlandırır.
Filmler: Amadeus (Miloš Forman, 1984) · All About Eve (Joseph L. Mankiewicz, 1950)
- M22-D05Depresif konum ve onarımProgramda
Manchester by the Sea ile Rabbit Hole'da kayıptan sonra suçluluk ve onarım çabasını depresif konum kavramıyla okur ve onarımın neden tamamlanmış bir iyileşme olmadığını gerekçelendirir.
Filmler: Manchester by the Sea (Kenneth Lonergan, 2016) · Rabbit Hole (John Cameron Mitchell, 2010)
- M22-D06Çocuğun oyunu ve fanteziProgramda
Ponette ile Where the Wild Things Are'da çocuğun oyununu ve hayal dünyasını Klein'ın oyun tekniğinin varsayımlarıyla okur ve fantezinin öfkeyi ve yası nasıl taşıdığını gösterir.
Filmler: Ponette (Jacques Doillon, 1996) · Where the Wild Things Are (Spike Jonze, 2009)
- M22-D07Kleinci okumanın sınırlarıProgramda
The Florida Project ile Nobody Knows'u yalnız iç fantezi diliyle okumayı dener ve yoksulluk ile terk edilmenin maddi gerçekliğini bu dilin nasıl gölgede bıraktığını gerekçelendirir.
Filmler: The Florida Project (Sean Baker, 2017) · Nobody Knows (Hirokazu Kore-eda, 2004)