İÇ. ADLİYE, KALEM ODASI — GÜN
TUNA
Merhaba, ben avukat Tuna. Dosyamın bir örneğini almak istiyorum, çok acelem var.
MERAL
Merhaba Tuna Bey. Tabii, hemen hallediyorum.
TUNA
Teşekkür ederim.
İÇ. ADLİYE, KALEM ODASI — GÜN
Tuna Bey içeri giriyor, telefondaki konuşmayı bitirmeden. Kartını Meral Hanım’ın masasına bırakıyor.
TUNA
(telefona, sonra Meral’e)
Bir dakika, bir dakika... Dört yüz on iki, örneğini alacağım. Acele.
Meral Hanım kartı almıyor. Ekrana bakmaya devam ediyor.
MERAL
Ozan, avukat beyin vekâletnamesi dosyada var mıydı?
OZAN
Bakayım... yok galiba.
TUNA
Var. Geçen ay verdim.
MERAL
Geçen ay hangi kaleme verdiniz, Tuna Bey?
TUNA
Buraya. Bu kaleme.
MERAL
Bu kalem bu binaya geçen hafta taşındı.
Tuna telefonu kapatıyor. Cebine koyuyor.
TUNA
Meral Hanım... beraber bir bakabilir miyiz?
MERAL
Oturun. Çay söyleyelim.
Ne değişti?
- İlk taslakta iki taraf da kibar ve sahne bir hizmet işlemine dönüşüyor. Güç farkı yoksa sahnenin yönü de yok.
- Yeniden yazımda Tuna statüyü telefonla, numarayla ve “acele”yle kuruyor. Meral cevabını sözle değil davranışla veriyor: kartı almıyor, Ozan’a dönüyor.
- Kayma tek bir bilgide oluyor: kalemin taşındığı. Tuna’nın telefonu cebine koyması, statünün döndüğü an.
- Meral’in “Çay söyleyelim”i bir ikram değil; konuşmanın temposunu artık onun belirlediğinin ilanı.
Kendi sahnende dene
Bir sahnenin girişinde ve çıkışında kimin elinin üstte olduğunu yaz. İkisi aynıysa, dengenin döndüğü tek bir bilgi ya da tek bir davranış ekle.
Yeniden yazım tek doğru cevap değil, bir okuma. Aynı sorunun başka çözümleri de var; ölçülen, değişikliğin sahnede bir iş yapıp yapmadığı.