İçeriğe geç

25.2 · Seviye 10 · Revizyon ve Bitirme · Atölye

İlk sahneye dönüş

Akademinin başında yazdığı ilk sahneyi yeniden yazar; iki sürüm arasındaki farkı akademinin araçlarıyla adlandırır

Diyalog Akademisi · Bitirme · 1.314 kelime · 24 replik · ≈ 6 dk okuma · 9 dk dinleme

Örnek sahneler ve kişiler bu akademi için yazıldı; film ve dizi örnekleri anlatılır, diyalogları aktarılmaz.

Görev

Akademinin başında, sıfırıncı modülün son dersinde, bir sahne yazdın. Kısa, sınırlı, bilerek basit: iki kişi, bir istek, bir ret. O gün sana o sahneyi saklamanı ve akademinin sonunda ona döneceğimizi söyledik. O gün geldi.

Bu atölyede o ilk sahneyi bulup açacaksın. Düzeltmeden, bir kez sesli okuyacaksın. Sonra onu, akademide öğrendiğin araçlarla baştan yazacaksın. Son olarak iki sürümü yan yana koyacak ve aradaki her farkı akademinin bir terimiyle adlandıracaksın.

Bu son adım atölyenin kalbidir. Bir sahnenin daha iyi olduğunu hissetmek kolaydır; neden daha iyi olduğunu söylemek zordur. Akademi sana bir dil verdi: istek ve engel, alt metin, statü, ses kartı, bilgi asimetrisi, geç giriş, vuruş kelimesi, yerine geçen eylem. Bu dil, sahnende neyi değiştirdiğini bilmeni ve bir sonraki sahnede aynı şeyi bilerek yapabilmeni sağlar.

İlk sahneyi değiştirirken kurallara sadık kal. İki kişi, bir istek, bir ret ya da bir engel. Uzunluk iki sayfayı geçmesin. Aynı karakterleri, aynı isteği koru. Değişen yalnızca nasıl yazıldığı olsun.

İlk sahneni okurken kendine karşı yumuşak ol. O sahne kötü değil; o gün bildiklerinin dürüst bir kaydı. Onu bir utanç olarak değil, bir ölçü olarak oku. Aradaki mesafe, akademinin sende bıraktığı izdir.

Atölye dört adımda ilerliyor.

Birinci adım: okuma. İlk sahneni aç. Düzeltmeden, bir kez yüksek sesle oku. Takıldığın yerleri, duygu adlarını, açıklamaları işaretle; ama hiçbir şeyi silme.

İkinci adım: teşhis. İlk sahnenin her sorununu bir terimle adlandır. «Burada duygu adlandırılmış», «burada istek ilk replikte söylenmiş», «burada iki karakterin sesi aynı». Bu teşhis, yeniden yazımın haritası olacak.

Üçüncü adım: yeniden yazım. Sahneyi baştan yaz. Teşhis listeni yanında tut. İstek turu, ses turu ve ritim turu yap.

Dördüncü adım: adlandırma. İki sürümü yan yana koy. Her farkı bir tabloya yaz: ilk sürümde ne vardı, son sürümde ne var, bu farkın adı ne?

Örnek çözüm

Sıfırıncı modülün son dersinde örnek sahne Kerem ile Nazmi'ydi. Kerem, Şükrü'nün plakasını taksitle almak için peşinat bulmak zorunda ve durak kahvesinin sahibi Nazmi'den borç isteyecek. O dersteki ilk taslağı alalım ve akademinin sonundaki araçlarla yeniden yazalım.

İlk taslak

İÇ. DURAK KAHVESİ — GECE. Nazmi bardakları yıkıyor. Kerem tezgâha yaslanmış.

KEREM

Nazmi abi, sana bir şey sormak istiyorum. Plakayı almak için peşinata ihtiyacım var. Bana borç verebilir misin?

NAZMİ

Kerem, seni çok severim ama borç vermek istemiyorum. Çünkü borç dostluğu bozar ve sen de gençsin, ödeyemezsin diye korkuyorum.

KEREM

Ama abi, ben gerçekten ödeyeceğim. Bu benim hayalim. Lütfen.

NAZMİ

Üzgünüm Kerem. Olmaz.

KEREM

Peki abi, anlıyorum. Yine de teşekkür ederim.

Teşhis listesi

İlk taslağı sesli okuduğumuzda işaretlenen yerler şunlar. Kerem isteğini ilk cümlede, gerekçesiyle ve bir soru biçiminde söylüyor; bir iç engel yok, bir dolanma yok. Nazmi'nin reddi de ilk cümlesinde ve gerekçesiyle geliyor; iki karakter de birbirine bir rapor veriyor. Duygular dört kez adlandırılıyor: sevgi, korku, hayal, üzüntü. İki karakter aynı düzgün dili konuşuyor; Kerem'in «şey»i, Nazmi'nin kısa kesinliği yok. Sahnede hiçbir eylem yok; iki adam yalnızca konuşuyor. Kerem'in kaybedecek bir şeyi görünmüyor; plakanın başka bir alıcısı yok. Ve sahne bir teşekkürle, yani hiçbir şeyin değişmediği bir yerde bitiyor.

Bu yedi teşhis, yeniden yazımın yedi görevi oldu. Her biri akademinin bir dersinde öğrenilmiş bir araca karşılık geliyor; ve sesli okuma, sıfırıncı modülde öğrendiğimiz o ilk araç, hepsini bir kerede gösterdi.

Yeniden yazım

İÇ. DURAK KAHVESİ — GECE. Nazmi bardak yıkıyor. Kerem kapının yanında, ceketini çıkarmamış.

KEREM

Ocak kapandı mı abi?

NAZMİ

Kapandı.

KEREM

Ben yıkarım bardakları.

Nazmi musluğu kapatır. Bir bardağı ve kuru bir bezi Kerem'e uzatır.

NAZMİ

Kurula.

Kerem kurular. Bir süre ikisi de konuşmaz.

KEREM

Usta plakayı satıyor.

NAZMİ

Duydum. Hamdi'nin oğlu da sormuş.

KEREM

Peşinat… şey, yani benim…

NAZMİ

Ne kadar?

KEREM

Usta'nın dediği kadar.

NAZMİ

Senin baban da yemin ederdi.

KEREM

Ben yemin etmedim abi.

Nazmi elindeki bardağı bırakır. Kerem'e bakar.

NAZMİ

Etmedin.

NAZMİ

Şükrü'ye söyle. Ben ona veririm, o sana.

KEREM

Neden?

NAZMİ

Borçlum olursan bu kahveye çay içmeye gelmezsin.

Kerem bardağı rafa, öbürlerinin yanına koyar.

Şimdi iki sürüm arasındaki farkları adlandıralım.

İlk sürümdeSon sürümdeFarkın adı
Kerem isteğini ilk replikte, gerekçesiyle söylüyorİstek dördüncü replikte, yarım bir cümleyle geliyorGeç giriş, iç engel
«Seni çok severim», «korkuyorum», «hayalim», «üzgünüm»Hiçbir duygu adlandırılmıyorAlt metin, duyguyu söylemeden
İki karakter aynı düzgün dille konuşuyorKerem «şey, yani» ile, Nazmi kısa ve kesinSes kartı, ses ayrımı
Hiçbir şey olmadan konuşuyorlarNazmi bez uzatıyor, Kerem kuruluyorYerine geçen eylem
Kerem'in kaybedecek bir şeyi yokHamdi'nin oğlu da plakayı sormuşBahis
Nazmi reddediyor, Kerem kabul ediyorKerem babasıyla kıyaslanınca karşı çıkıyor: «Ben yemin etmedim»Statü kayması
Sahne bir teşekkürle bitiyorSahne bir bardağın rafa konmasıyla bitiyorKapanış görüntüsü

Tablonun her satırı akademinin bir dersine karşılık geliyor. En büyük fark, Kerem'in «Ben yemin etmedim abi» repliği. Sıfırıncı modüldeki yeniden yazımda Kerem, Nazmi'nin babasını anmasına «Babam başka» diye cevap veriyordu; savunmacı bir cümle. Akademinin sonunda Kerem bir adım daha atıyor: babasının yeminini reddetmekle kalmıyor, kendisinin hiç yemin etmediğini söylüyor. Bu, beşinci modülde gördüğümüz bir statü kayması. Nazmi'nin elindeki bardağı bırakıp bakması ve «Etmedin» onayı, kaymanın kabul edildiğini gösteriyor. Nazmi'nin son gerekçesi de, «Borçlum olursan bu kahveye çay içmeye gelmezsin», bir reddi bir şefkate çeviriyor.

Yeniden yazımın bir de sesli okunuşu var. İlk taslak yüksek sesle okunduğunda iki karakter de birbirinin cümlesini bekliyormuş gibi duruyordu; replikler bir sırayla, bir tören gibi geliyordu. Son sürüm okunduğunda sahnede boşluklar var: bezin uzatıldığı an, kurulamanın sessizliği, bardağın bırakılışı. Bu boşluklar, akademi boyunca öğrenilen en zor şeyin, söylememenin, sahnede nasıl yer kapladığını gösteriyor. İlk sahne konuşmaktan ibaretti; son sahne konuşmak ile susmak arasında bir denge.

Hatayı bul

Aşağıdaki deneme ilk sahneyi yeniden yazmış ama karakterlerini ve isteğini değiştirmiş.

KEREM

Abi, Burcu'ya yüzük alacağım, bana biraz borç verir misin?

NAZMİ

Normal yüzük mü?

KEREM

Normal. Parmağa takılan.

NAZMİ

Teyzemin oğlu kuyumcu, götürürüm seni.

Cevap

Bu deneme iyi yazılmış replikler içeriyor, ama atölyenin görevini yapmıyor. Görev, ilk sahneyi, aynı karakterler ve aynı istekle, akademinin araçlarıyla yeniden yazmaktı. Burada istek değişmiş: peşinat yerine yüzük. Zaman değişmiş: akademinin başındaki an yerine sonundaki bir an. Hatta bir replik başka bir karaktere geçmiş: «Teyzemin oğlu kuyumcu» Rıfat'ın sözüydü ve burada Nazmi'nin ağzında. Ortaya çıkan şey yeni bir sahne, eskisinin yeniden yazımı değil.

Bu bir hata, çünkü atölyenin amacı karşılaştırmaktır. İki sürüm aynı anı anlatmazsa, aradaki farkı adlandıramazsın. «Daha iyi» olan, sahnenin kendisi mi yoksa sadece seçilen anın daha ilginç olması mı, bilemezsin. Aynı istek, aynı karakterler ve aynı an, karşılaştırmanın sabit noktalarıdır; değişen yalnızca yazım olmalı ki farkın neden kaynaklandığını görebilesin.

Düzeltmenin yolu, ilk sahneye geri dönmektir. Kerem peşinat istiyor, Nazmi vermek istemiyor, kahve kapanmak üzere. Bu üç sabiti koru ve yalnızca nasıl yazıldığını değiştir. Sonra tablonu kur. Tablo dolu çıkarsa, akademi işini yapmış demektir.

Teslim

Rubrik

İki sürümünü ve tablonu aşağıdaki beş ölçütle değerlendir.

  1. Sabitler. Zayıf: karakterler, istek ya da an değişmiş. Yeterli: sabitler korunmuş ama sahnenin bağlamı kaymış. Güçlü: aynı karakterler, aynı istek ve aynı an; değişen yalnızca yazım.
  2. Teşhis. Zayıf: ilk sahnenin sorunları genel ifadelerle anlatılmış. Yeterli: sorunların çoğu bir terimle adlandırılmış. Güçlü: her sorun akademinin bir terimiyle, doğru biçimde adlandırılmış.
  3. Yeniden yazım. Zayıf: sahne yalnızca kısaltılmış ya da cilalanmış. Yeterli: sahne birkaç aracı kullanarak yeniden kurulmuş. Güçlü: istek, ses, alt metin ve ritim birlikte işliyor; sahnenin başı ile sonu arasında bir şey değişiyor.
  4. Tablo. Zayıf: fark tablosu yok ya da iki üç satır. Yeterli: en az beş satır, her biri bir terimle. Güçlü: tablo her farkı adlandırıyor ve en büyük farkı bir dersle ilişkilendiriyor.
  5. Ses. Zayıf: iki ağız hâlâ aynı kalıptan çıkmış gibi. Yeterli: sesler ayrılmış. Güçlü: her karakter kendi kelimeleriyle konuşuyor ve sesleri ilk sürümdekinden belirgin biçimde farklı.

Sonraki derse köprü

İlk sahnen artık akademinin sonundaki hâlinde. Bir sonraki ve son atölye onu ve dosyanı dünyaya hazırlıyor: okunmaya hazırlık, masa okuması, notlar ve son düzeltme.

Anlamadığın bir yer mi var?

Mentor yalnız bu dersin metnine dayanarak cevap verir. Metinde geçmeyen bir şey sorarsan uydurmaz, geçmediğini söyler.