İçeriğe geç

11.8 · Seviye 5 · Bilgi · Atölye

Açıklama sahnesini yeniden yazmak

Bilgi dökümü olan bir sahneyi, aynı bilgiyi taşıyan bir çatışma sahnesine çevirir

Diyalog Akademisi · Açıklama · 1.332 kelime · 22 replik · ≈ 6 dk okuma · 9 dk dinleme

Örnek sahneler ve kişiler bu akademi için yazıldı; film ve dizi örnekleri anlatılır, diyalogları aktarılmaz.

Görev

Bu atölyede elindeki en sıkıcı sahneyi alacaksın: karakterlerin birbirine bir şeyler anlattığı, kimsenin bir şey istemediği, bilginin bir rapor gibi aktığı sahneyi. Onu, iki isteğin çarpıştığı bir sahneye çevireceksin. Bilgiden hiçbir şey eksilmeyecek; değişen, bilginin sahneye giriş biçimi olacak.

Çalışma dört adımda ilerliyor.

Birinci adım: bilgi listesi. Döküm sahnesindeki bütün bilgileri madde madde yaz. Her maddenin yanına iki not düş: seyirci bu bilgiye bu sahnede gerçekten ihtiyaç duyuyor mu, yoksa sonraya kalabilir mi? Sonraya kalabilecek olanları listeden çıkar ve başka bir sahneye ayır. Geriye kalanlar bu sahnenin taşıması gereken bilgilerdir.

İkinci adım: çatışma. Sahnedeki iki karakterin bu sahnede ne istediğini yaz. İstekler birbirine çarpmalı. Bilgiyle doğrudan ilgili olmak zorunda değiller; ama bilgi bu çarpışmanın içinde bir işe yaramalı: biri onu bir silah olarak kullanmalı, biri onu saklamaya çalışmalı, ya da birinin onu söylemesi bir bedele mal olmalı.

Üçüncü adım: yeniden yazım. Sahneyi çatışmayla yeniden kur. Her bilgi parçası bir hamle olarak gelsin: bir savunma, bir saldırı, bir itiraf, bir pazarlık. Hiçbir bilgi kendi başına, bir duyuru gibi söylenmesin. Bildiğin gibi repliklerini, sözlük tanımlarını ve yabancıya yapılan tanıtım turlarını ayıkla.

Dördüncü adım: denetim. Yeniden yazılmış sahneyi bilgi listesiyle karşılaştır. Listedeki her madde sahnede var mı? Varsa hangi replikte ve hangi hamlenin içinde? Bir madde kaybolduysa, ya geri getir ya da onun gerçekten bu sahneye ait olmadığına karar ver.

Bu modülün bütün araçları burada birleşiyor: bilginin ihtiyaç anı, ortak bilginin kısaltılması, silah bilgi, bedelli bilgi, parçalama ve jargonun sonuçla çevirisi. Hepsini aynı anda kullanmak zorunda değilsin; ama sahnende hangisini kullandığını bilmelisin.

Bir uyarı: döküm sahnesini çatışmaya çevirmek, karakterleri bağırtmak demek değildir. Bağıran iki karakter de birbirine liste okuyabilir. Çatışmanın ölçüsü sesin yüksekliği değil, iki isteğin birbirini engellemesidir. En sessiz sahneler bile, biri ötekinden bir şey istediğinde ve öteki onu vermek istemediğinde, bir çatışmadır. Bu atölyenin örneğinde de kimse sesini yükseltmiyor; ama sahnenin her repliği bir hamle. Yeniden yazarken kendine her replik için aynı soruyu sor: bu cümle, söyleyenin istediğine onu bir adım yaklaştırıyor mu, yoksa yalnızca seyirciye bir şey mi anlatıyor?

Örnek çözüm

Görevi Kalem Odası'yla yapalım. Gülsüm Hanım duruşma sabahı Ozan'a evini ve Necdet'in taktığı kilidi sormuştu; Ozan «Öğrenirim» demişti. Ozan, habersiz adrese gittiği gün aldığı numaradan kapıcı Recep'i aramış. Meral'in daha önce ona söylediğini biliyoruz: kâtip tebligat yapmaz, adrese gitmez, işini aşmaz.

Bilgi listesi

  1. Ozan kapıcı Recep'i aradı.
  2. Ev boş; kiracı eşyalarını götürmüş.
  3. Necdet'in kilidi hâlâ kapıda.
  4. Anahtar kapıcıya bırakılmamış; kimse içeri giremiyor.
  5. Gülsüm bunu sormuştu ve Ozan söz vermişti.

Hepsi bu sahneye ait: seyirci Gülsüm'ün telefonundan beri kilidin sorusunu taşıyor. Çatışma: Ozan Gülsüm'e verdiği sözü tutmak istiyor; Meral kalemin sınırının aşılmamasını istiyor.

İlk taslak

İÇ. KALEM ODASI — ÖĞLE.

OZAN

Meral Hanım, size bir şey anlatayım. Gülsüm Hanım evini sormuştu, ben de kapıcı Recep'i aradım. Numarası bende vardı.

MERAL

Ne öğrendin?

OZAN

Ev boşmuş, kiracı bütün eşyalarını götürmüş. Necdet Bey'in taktığı kilit hâlâ kapıdaymış. Ama anahtar kapıcıya bırakılmamış, kimse içeri giremiyor.

MERAL

Anladım. Gülsüm Hanım'a söylersin.

OZAN

Tamam, söylerim.

Yeniden yazım

İÇ. KALEM ODASI — ÖĞLE. Meral dosyaya bakıyor. Ozan telefonu masaya bırakıyor, yüzü kızarmış.

MERAL

Kimi aradın?

OZAN

Bir yeri.

MERAL

Ozan.

OZAN

Recep'i. Kapıcıyı.

Meral kalemini bırakır.

MERAL

Kâtip kapıcı aramaz. Bunu sana söylemiştim.

OZAN

Gülsüm Hanım kilidi sordu. Necdet Bey'in kilidi. Ben de «öğrenirim» dedim.

MERAL

Sen kalemin adına söz veremezsin.

OZAN

Kalemin adına vermedim. Kendi adıma verdim.

Sessizlik. Meral dosyayı kapatır.

MERAL

Ne dedi Recep?

OZAN

Kilit yerinde. Ev boş, her şeyi götürmüş. Anahtarı bırakmamış.

MERAL

Yani kimse giremiyor.

OZAN

Kimse.

MERAL

Söyle ona. Ama Recep'i aradığını söyleme. Kilidi duruşmada öğrendik de.

İlk taslakta bilgi bir rapor olarak geliyor. Ozan «size bir şey anlatayım» diye başlıyor ve beş maddeyi sırayla döküyor; Meral «anladım» diyor. Ozan'ın kalemin sınırını aştığı bilgisi, sahnenin en büyük gerilim kaynağı, bir yan cümleye gömülmüş: «Numarası bende vardı.» Meral'in karakteri de kayıp; kâtibin kapıcı aramasına hiç tepki vermiyor.

Yeniden yazımda aynı beş madde bir çatışmanın hamleleri olarak geliyor. Birinci madde, Ozan'ın Recep'i araması, bir itiraf: Meral onu sıkıştırıyor, Ozan önce saklıyor («Bir yeri»), sonra söylüyor. Beşinci madde, Gülsüm'e verilen söz, Ozan'ın savunması. Ozan'ın «Kendi adıma verdim» repliği ise bu çatışmanın dönüm noktası: Ozan ilk kez Meral'e karşı bir ilke savunuyor. Ancak bundan sonra Meral bilgiyi istiyor ve ikinci, üçüncü, dördüncü maddeler, kilit, boş ev, anahtar, tek bir kısa replikte, bir cevap olarak geliyor. Meral'in son repliği bilgiyi bir karara bağlıyor ve yeni bir küçük sır açıyor: Gülsüm, bilginin nereden geldiğini bilmeyecek.

Bir şeye daha dikkat et: Meral ile Ozan'ın sesleri yeniden yazımda kartlarına geri dönüyor. Meral kısa, emir kipinde, yalnızca bir kez «sana söylemiştim» diyor ve bunu da bir kayıt cümlesi gibi söylüyor. Ozan ise önce sakladığı bilgiyi, sonra sıkıştırılınca bütün maddelerini kısa ve sıralı veriyor; sayıyla değil ama düzenle. İki sesin çatışması, bilginin nasıl söyleneceğini de belirliyor.

Hatayı bul

Bir öğrenci döküm sahnesini «çatışmaya çevirmek» için iki karakteri kavga ettirmiş. Sonuç aşağıda.

İÇ. MUTFAK — AKŞAM. Bir anne ile kızı.

KIZ

Bana bağırma! Babam üç yıl önce evi terk ettiğinden beri her şeyi ben yapıyorum!

ANNE

Sen mi yapıyorsun? Ben iki işte çalışıyorum, kardeşin de geçen ay okulu bıraktı, haberin var mı?

KIZ

Var tabii! Dayım da bize borç vermeyi reddetti, onu da biliyorum!

ANNE

Biliyorsan neden bağırıyorsun?

Cevap

Öğrenci sahneye bir kavga koymuş, ama bilgi hâlâ bir döküm olarak geliyor; yalnızca sesi yükselmiş. Her replik bir bilgi maddesi taşıyor: babanın üç yıl önce gitmesi, annenin iki işi, kardeşin okulu bırakması, dayının borç vermemesi. Ve bu maddelerin hiçbiri kavganın içinde bir işe yaramıyor; karakterler onları birbirine silah olarak değil, sıra sıra bir liste olarak söylüyor.

En açık belirti, karakterlerin birbirine bildikleri şeyi söylemesi. Kız «Babam üç yıl önce evi terk ettiğinden beri» diyor; annesi bunu elbette biliyor. Anne «Haberin var mı?» diye soruyor ve kız «Var tabii» diyor; yani bilgi ikisinin de bildiği bir şey ve yine de söyleniyor. Bu, bağırarak yapılmış bir bildiğin gibi repliğidir.

Sahnenin bir çatışma isteği de yok. Kız ne istiyor, anne ne istiyor? Ortada bir karar, bir talep, bir engel yok; yalnızca bir şikâyet yarışı var. Çatışmaya çevirmenin yolu, önce iki isteği kurmak: örneğin kız akşam dışarı çıkmak istiyor, anne kardeşine bakmasını istiyor. Ancak o zaman bilgi bir hamle olabilir: kız kardeşinin okulu bıraktığını, ancak annesi onu sorumluluğa çağırınca, bir silah olarak ortaya atar.

Teslim

Rubrik

Yeniden yazdığın sahneyi bu ölçütlerle değerlendir.

  1. Bilgi listesi. Zayıf: liste yok ya da sahnedeki bütün bilgiler olduğu gibi korunmuş. Yeterli: liste var ve bazı maddeler sonraya ayrılmış. Güçlü: her maddenin ihtiyaç anı düşünülmüş ve yalnızca bu sahneye ait olanlar kalmış.
  2. Çatışmanın gerçekliği. Zayıf: karakterler kavga ediyor ama ne istedikleri belli değil; sahne bir şikâyet yarışı. Yeterli: iki istek var ve çarpışıyor. Güçlü: istekler net, çarpışma sahneyi bir dönüm noktasına taşıyor ve bilgi bu dönüm noktasında bir işe yarıyor.
  3. Bilginin hamleye dönüşmesi. Zayıf: bilgi hâlâ duyuru gibi, sadece daha yüksek sesle söyleniyor. Yeterli: bilginin çoğu bir hamlenin içinde. Güçlü: her bilgi maddesi bir saldırı, savunma, itiraf ya da pazarlık olarak geliyor ve söyleyene bir şeye mal oluyor.
  4. Bildiğin gibi temizliği. Zayıf: karakterler hâlâ birbirine bildiklerini anlatıyor. Yeterli: bildiğin gibi replikleri çoğunlukla ayıklanmış. Güçlü: ortak bilgi yalnızca kısa göndermelerle anılıyor, hiçbir replik seyirci için yazılmış gibi duyulmuyor.
  5. Bilginin korunması. Zayıf: yeniden yazımda önemli bilgiler kaybolmuş. Yeterli: bütün maddeler sahnede ama bazıları zor fark ediliyor. Güçlü: bütün maddeler sahnede, seyirci her birini alıyor ve sahnenin sonunda bilgi bir karara bağlanıyor.

Sonraki derse köprü

Ozan bugün Recep'i aradı ve bir kilidin hâlâ yerinde olduğunu öğrendi. Ama o kilidi Necdet yıllar önce kendi eliyle taktı; Gülsüm'ün onu sorması bir geçmişi bugüne çağırıyor. Yeni modül geçmişin diyaloğa nasıl girdiğine bakıyor ve ilk adımı atıyor: geçmişi bugüne bağlamak, geçmişin ancak bugün bir şey istendiğinde konuşulduğu sahneyi kurmak.

Anlamadığın bir yer mi var?

Mentor yalnız bu dersin metnine dayanarak cevap verir. Metinde geçmeyen bir şey sorarsan uydurmaz, geçmediğini söyler.