Çocuğun ne yediği yalnız neyin önüne konduğuyla değil, yeme davranışının nasıl geliştiğiyle de ilgilidir. Bu modül doğuştan gelen tat eğilimlerini, rahimde ve anne sütünde başlayan tat öğrenmesini, iki yaş civarında yükselen yeni yiyecek korkusunu, tekrarlı tanışmanın etkisini, çocuğun iştahını nasıl düzenlediğini, çocuklar arasındaki yeme tarzı farklarını ve aile yemeği araştırmasının neyi gösterip neyi göstermediğini anlatır.
Bu modülün sonunda
- Yeni yiyecekten kaçmanın hangi yaşta yükselip neden olağan sayıldığını açıklar.
- Bir yiyeceğin kaç kez tadılınca kabul edilebildiğini anlatan araştırmayı kendi sofrasına uygular.
- Aile yemeği araştırmasında birlikte görülme ile neden-sonuç ayrımını yapar.
Dersler
- M01-D01Tat doğuştan ve öğrenilerekProgramda
Tatlıya yönelmenin ve acıdan kaçmanın doğuştan geldiğini, tat deneyiminin rahimde ve anne sütünde başladığını açıklar ve bunun ek gıdada sebze kabulüne etkisini söyler.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Mennella, Jagnow ve Beauchamp (2001), doğum öncesi ve sonrası tat öğrenmesi, Pediatrics
Ebeveynlik ve Çocuk Gelişimi Akademisi’nde: 2.3
- M01-D02Yeni yiyecek korkusuProgramda
Yeni yiyecek korkusunun (neofobi) yaşla nasıl değiştiğini ve seçici yemeden nasıl ayrıldığını derlemeden açıklar ve iki yaşındaki bir çocuğun yeni bir yiyeceği reddetmesini bu çerçevede okur.
Dayanak: Sistematik derleme: Dovey ve arkadaşları (2008), çocuklarda yeni yiyecek korkusu ve seçici yeme, Appetite
- M01-D03Tekrarlı tanışmaProgramda
Bir yiyeceğin tekrar tekrar tadılmasının kabulü nasıl artırdığını deneysel çalışmadan aktarır ve tadına bakmanın neden yemekten ayrı bir adım sayıldığını açıklar.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Wardle ve arkadaşları (2003), tanışma ve ödülün sevilmeyen sebzenin kabulüne etkisi, European Journal of Clinical Nutrition
- M01-D04İştahı kim düzenlerProgramda
Küçük çocuğun bir öğünde az yiyip ötekinde fazla yiyerek günlük alımını nasıl dengelediğini açıklar ve tek bir öğünün neden çocuğun beslenmesi hakkında az şey söylediğini gösterir.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Birch ve arkadaşları (1991), küçük çocuklarda enerji alımının değişkenliği, New England Journal of Medicine
Duygu, Davranış ve Sınır Akademisi’nde: M01-D04
- M01-D05Her çocuk başka yerProgramda
Yemeğe istekli, yavaş yiyen, tokluğa hassas ve seçici çocuk arasındaki farkı yeme davranışı ölçeklerinin ayırdığı boyutlarla açıklar ve kardeşlerin neden aynı sofrada başka yediğini mizaçla ilişkilendirir.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Wardle ve arkadaşları (2001), Çocuk Yeme Davranışı Ölçeği (Children's Eating Behaviour Questionnaire), Journal of Child Psychology and Psychiatry
Duygu, Davranış ve Sınır Akademisi’nde: M01-D03
- M01-D06Aile yemeği ne gösteriyorProgramda
Aile yemeği sıklığıyla çocukta beslenme sağlığı arasındaki ilişkiyi meta-analizden okur ve ilişkinin neden-sonuç olarak okunmasının sınırını açıklar.
Dayanak: Sistematik derleme: Hammons ve Fiese (2011), aile yemeği sıklığı ve çocuk sağlığı, Pediatrics; Dallacker, Hertwig ve Mata (2018), Obesity Reviews (yazımda doğrulanır)