Yin ile restoratif: biri doku yükü arar, öteki yükü kaldırır

Açılış sahnesi

İki öğrenci yan yana matlarda oturarak öne katlanıyor. İkisinin şekli neredeyse aynı: bacaklar önde uzanmış, gövde öne eğilmiş, baş aşağıda. Birincisinin altında yalnız katlanmış bir battaniye var, alnı boşlukta asılı; uyluklarının arkasında ve belinde belirgin bir çekiş hissediyor. İkincisinin bacaklarının üstünde bir bolster, bolster'ın üstünde iki battaniye var; alnı battaniyeye dayanmış, kolları yanlarda serbest.

Öğretmen ikisine de aynı soruyu soruyor: «Ne hissediyorsunuz?» Birincisi «uyluğumun arkasında ölçülü bir yük, belimde biraz» diyor. İkincisi bir süre düşünüyor ve «hiçbir şey, sanki bıraktım» diyor. Bir izleyici iki öğrencinin aynı duruşu yaptığını sanıyor. Öğretmen başını sallıyor: aynı şekil, iki ayrı uygulama.

Bu derste ne olacak

Bu ders Y12.01'in amaç eksenini ilk iki uygulamanın arasında keskinleştiriyor. Önce aynı şeklin iki ayrı uygulamaya ait olabildiğini, bir duruş ikizini göreceğiz. Sonra yin'in bir yük arayan, restoratifin bir yük kaldıran kurulum olduğunu ve bu farkın desteklerin yerinde, sayısında ve işinde nasıl göründüğünü okuyacağız. Ardından iki uygulamanın kendi sınamalarını ayıracağız: yin'de duyumun niteliğine, restoratifte kalan çabaya bakılıyor. İki uygulamanın kökenini Y4.114'ün aktardığı iki ayrı çizgiden kısaca hatırlayacağız. Son olarak iki uygulamanın bir oturumda yan yana geldiğinde aralarındaki geçişin nasıl işaretleneceğini konuşacağız. Ders bittiğinde açılıştaki iki öğrencinin şeklini bir öbürüne dönüştürmek için neyin değişmesi gerektiğini söyleyebileceksin.

Sıfır noktası

Y12.01 yin, restoratif ve yoga nidrā'yı amaç ekseninde ayırdı, her biri için duyum beklentisini ve destek işlevini tanımladı. Y1.01 yüklemeyi dokuya alıştığından biraz fazla talep bindirmek olarak, Y0.09 yük taşıyan desteği vücut ağırlığının bir kısmının aktarıldığı araç olarak tanımladı. Y2.107 restoratif bir öne katlanmayı kurdu ve iki sınama verdi: ters bırakma sınaması ve kalan çaba. Y4.114 iki uygulamanın kökenini ayrı çizgilerde okudu.

Yin ve restoratife dair tarih bilgileri Y4.114'ün aktarımlarından; kurulum ilkeleri Y0, Y1 ve Y2'nin tanımlarından.

Mekanizma

Duruş ikizi

Yin ve restoratif aynı şekilleri sık sık paylaşıyor: oturarak öne katlanma, bağlı açı, sırtüstü bir bükülme. Bir fotoğrafta iki uygulama birbirinden ayırt edilemeyebilir. Fark şeklin içinde: bedenin ağırlığı nereye gidiyor, dokuya bir talep biniyor mu, kişi kendini tutuyor mu? Aynı şeklin bu iki biçimi bir duruş ikizi oluşturuyor.

Yük arayan kurulum

Bir yin kurulumu ölçülü bir yük arıyor. Y4.114'ün aktardığı yükleme dili yin öğretmenlerinin bağ dokularına yapılan çalışmayı «germe» değil «yükleme» diye adlandırdığını söylüyor; Y1.01'in tanımıyla yükleme dokuya alıştığından biraz fazla talep bindirmek. Bir yin kurulumunda destek bu talebi ortadan kaldırmak için değil ayarlamak için kullanılıyor: yükü biraz azaltmak, bir duruşu bir bedene uydurmak, Y4.114'ün aktardığı kemik farklılığını hesaba katmak.

Yük kaldıran kurulum

Bir restoratif kurulum yükü kaldırmayı amaçlıyor. Y4.114'e dayanarak Restoratif yoga maddesinin uygulamanın kökünü Iyengar yogasının destek araçları kullanımına bağladığını, Judith Lasater'ın Iyengar duruşlarına ve destek araçlarına dayanarak restoratif yogayı yaygınlaştırmaya yardım ettiğini biliyoruz. Bir restoratif kurulumda destekler bedenin ağırlığını taşıyor; Y0.09'un yük taşıyan destek tanımı burada kurulumun merkezi. Y2.107 bunun nasıl sınanacağını gösterdi.

İki sınama

İki uygulamanın kendi sınaması var. Yin'de öğretmen ve öğrenci duyumun niteliğine bakıyor: Y0.06'nın duyum tarifi alışkanlığıyla yer ve nitelik; ölçülü mü, keskin mi, yayılıyor mu? Restoratifte ise Y2.107'nin iki sınaması işliyor: ters bırakma sınaması, yani kişinin tuttuğu her şeyi bir nefes boyunca bırakması ve şeklin değişip değişmediğine bakılması; ve kalan çaba, yani destekler kurulduktan sonra bedende sürmeye devam eden kas etkinliği.

İki çizgi ve geçiş işareti

Y4.114 iki uygulamanın kökenini ayrı çizgilerde okudu: restoratif yogayı Iyengar'dan Lasater'a uzanan bir çizgiye, yin yogayı ise Zink'ten Grilley'ye, oradan Powers'a uzanan ve Çin dövüş sanatlarına, Hint haṭha yogasına ve anatomiye dokunan dallı bir çizgiye. İki uygulama bugün aynı akşamda yan yana konduğunda bu ayrı kökenler bir öğrenciye görünmüyor; görünen tek şey bir duruştan öbürüne geçiş. Bu geçişin bir işaretle söylenmesi bir öğrencinin aradığı şeyi değiştirmesini sağlıyor.

Örneklerden okuma

Duruş ikizi örneklerinde iki öğrencinin fotoğrafı bir öğretmen grubunu yanılttı ve fark iki öğrencinin söylediklerinde göründü; bir restoratif şekil yalnız destek eksiltilerek değil bir yük hedefi eklenerek yin'e döndü ve yorgun bir öğrenci restoratif ikizi bilinçli seçmeye başladı. Yük arayan kurulum örneklerinde bir battaniye yükü kaldırmadan ölçülü kıldı, kemik farklılığı iki ayrı ayar getirdi ve «daha fazla yük» bir sayıyla sınırlandı.

Yük kaldıran kurulum örneklerinde boyundaki bir çekiş bir restoratif başarısızlık olarak okunup bir battaniyeyle giderildi ve kanepe yastıkları bir bolster'ın işini gördü. Sınama örneklerinde iki öğrenciye iki ayrı sınama uygulandı, duyum yokluğu kas etkinliği yokluğundan ayrıldı ve yin'de ters bırakma bir derinleşmeye dönüştü. Geçiş işareti örneklerinde bir cümle bir bölüm değişikliğini duyurdu ve destekleri kenara iten öğrenci kalmadı.

Usta katmanı

Yin ve restoratifi yıllardır öğreten biri bir şekle bakarak değil bir öğrenciye bakarak hangi uygulamanın içinde olduğunu anlıyor. Aynı öne katlanma bir sabah bir yük arayan kurulum, bir akşam bir yük kaldıran kurulum olabiliyor; öğrencinin enerjisi, uykusu, ağrısı o gün hangisinin uygun olduğunu söylüyor. Usta öğretmen bir duruşu değil bir amacı öğretiyor ve şekli o amaca göre kuruyor.

İkinci incelik iki uygulamanın birbirine kayması. Bir yin dersi yorgun bir sınıfta fark edilmeden restoratife, bir restoratif ders hırslı bir sınıfta fark edilmeden yin'e kayabiliyor. Usta öğretmen bu kaymayı bir hata olarak değil bir bilgi olarak okuyor ve bazen planını bırakıp sınıfın gerçekte ihtiyaç duyduğu ikize geçiyor, bunu da açıkça söylüyor.

Üçüncüsü sessiz kalan çaba. Restoratifte en zor görünen şey hiçbir şey yapmamak. Bir öğrenci farkında olmadan omuzlarını, çenesini, karnını tutabiliyor. Usta öğretmen restoratifte bir duyumu değil bir bırakışı izliyor ve ters bırakma sınamasını bir kez değil kurulum boyunca birkaç kez önerebiliyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Yin ile restoratif aynı şekilleri paylaşabilir; bir duruş ikizinin hangi uygulamaya ait olduğu yükün nereye gittiğine bakılarak söylenir.

Yin bir yük arayan kurulumdur: destek yükü kaldırmaz, ölçülü kılar; sınama duyumun yeri ve niteliğidir. Restoratif bir yük kaldıran kurulumdur: destekler bedenin ağırlığını taşır; sınama ters bırakma ve kalan çabadır.

Bir oturumda iki uygulama yan yana geldiğinde aralarındaki geçiş bir cümleyle işaretlenir; öğrenci aradığı şeyi o cümleyle değiştirir.

Sonraki derse köprü

Bu ders ilk iki yavaş uygulamayı yükün yönüyle ayırdı.

Üçüncü uygulama bir yükün ne aranmasıyla ne kaldırılmasıyla tanımlanıyor. Sonraki ders yoga nidrā'nın bir poz pratiği olmadığını, yönlendirilmiş bir dikkat ve bir yatış olduğunu ele alıyor ve bir nidrā oturumunda bedenin neden bir duruşa değil bir yatışa yerleştirildiğini soruyor.