Tasarımcıların çoğu bir süreç modeli çizer: önce anla, sonra üret, sonra sına. Bu modül en yaygın modelleri ve onların sınırlarını gösterir; problemin ve çözümün birlikte geliştiğini, insan odaklı tasarımın ne istediğini, kullanıcıyla birlikte tasarlamayı, ilk fikre saplanmanın tuzağını ve tasarımcının çalışırken kendi işiyle nasıl konuştuğunu anlatır.
Bu modülün sonunda
- Yaygın bir tasarım süreci modelini çizer ve gerçek bir projenin bu modelden nerede saptığını gösterir.
- Iraksak ve yakınsak çalışma evrelerini bir proje takviminde ayırır.
- İlk fikre saplanmayı tanır ve ona karşı bir yöntem uygular.
Dersler
- M02-D01Sürecin modelleriYayında
Çift elmas başta olmak üzere tasarım süreci modellerinin ne önerdiğini açıklar ve bir modelin bir projeyi tarif etmekle onu yönetmek arasındaki farkını söyler.
Dayanak: Meslek kaynağı: Design Council, A Study of the Design Process (2007); Lawson, How Designers Think (1980)
- M02-D02Problem ve çözüm birlikte gelişirYayında
Tasarımcının problemi çözerken yeniden tanımladığını ve bunun bir hata değil sürecin kendisi olduğunu bir örnekte gösterir.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Dorst ve Cross (2001), Design Studies
- M02-D03Iraksamak ve yakınsamakYayında
Seçenekleri çoğaltan ve eleyen iki evreyi ayırır, ikisinin aynı anda yapılmasının neden zarar verdiğini açıklar.
Dayanak: Meslek kaynağı: Design Council (2007); araştırma bulgusu: Dow ve arkadaşları (2010), ACM Transactions on Computer-Human Interaction
- M02-D04İnsan odaklı tasarımYayında
İnsan odaklı tasarımın ilkelerini ve evrelerini standardın tarif ettiği biçimde sayar ve bir projenin bu ilkelerden hangisini atladığını gösterir.
Dayanak: Standart: ISO 9241-210:2019, Human-centred design for interactive systems
- M02-D05Kullanıcıyla birlikte tasarlamakYayında
Kullanıcıyı denek olarak görmek ile tasarıma ortak etmek arasındaki farkı açıklar ve ortak tasarımın ne zaman işe yaradığını söyler.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Sanders ve Stappers (2008), CoDesign
- M02-D06İlk fikre saplanmakYayında
Tasarımcının gördüğü bir örneğe ya da ilk fikrine bağlanıp kalmasını (saplanma, fixation) tanımlar ve ona karşı kullanılan yöntemleri sınar.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Jansson ve Smith (1991), Design Studies
- M02-D07Kendi işiyle konuşmakYayında
Tasarımcının yaparken düşündüğünü ve çizdiği şeyin ona geri konuştuğunu (eylem içinde düşünme) açıklar ve bunu bir eskiz defterinde izler.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Schön, The Reflective Practitioner (1983)