Bir ürünün «doğa dostu» olduğunu söylemek kolay, kanıtlamak zordur. Bu modül yeşil iddiaları ve aklamayı, eko-etiketleri ve sertifikaları, bir web sitesinin ve uygulamanın çevresel izini, emek ve tedarik zinciriyle sosyal sürdürülebilirliği ve iklim mevzuatının tasarımcıya yüklediklerini anlatır.
Bu modülün sonunda
- Bir ürün iddiasının yanıltıcı olup olmadığını mevzuat ve kanıt ölçütüyle denetler.
- Bir dijital ürünün çevresel izini azaltan tasarım kararlarını sıralar.
Dersler
- M05-D01Yeşil iddia ve aklamaProgramda
Genel ve kanıtsız çevre iddialarının hangi koşulda yanıltıcı sayıldığını AB düzenlemesiyle açıklar; ambalaj tarafı için Ambalaj Tasarımı akademisini gösterir.
Dayanak: Kanun veya yönetmelik: AB Direktifi 2024/825 (yeşil dönüşüm için tüketicinin güçlendirilmesi)
- M05-D02Eko-etiket ve sertifikaProgramda
Bağımsız kuruluşların verdiği eko-etiketleri, şirketin kendi beyanından ayırır ve bir etiketin neyi garanti ettiğini açıklar.
Dayanak: Standart: ISO 14024, tip I çevre etiketlemesi (sürüm yazımda doğrulanır)
- M05-D03Dijital ürünün iziProgramda
Bir web sitesinin ve uygulamanın veri aktarımı, görsel boyutu ve sunucu kullanımıyla bıraktığı izi ve bunu azaltan tasarım kararlarını açıklar.
Dayanak: Meslek kaynağı: W3C Sustainable Web Design Community Group, Web Sustainability Guidelines (taslak; sürüm yazımda doğrulanır)
- M05-D04Sosyal sürdürülebilirlikProgramda
Bir ürünün tedarik zincirindeki emek koşullarını ve tasarımcının malzeme ve üretici seçimindeki sorumluluğunu tartışır; şirket tarafı için ESG akademisini gösterir.
Dayanak: Tedarik zincirinde emek (kaynak yazımda seçilir); ESG akademisine bağlantı
- M05-D05İklim mevzuatı ve tasarımcıProgramda
Türkiye'nin iklim kanununun ve emisyon düzenlemelerinin ürün üreten işletmelere ve tasarım kararlarına olası etkisini ilk bakışta açıklar.
Dayanak: Kanun: 7552 sayılı İklim Kanunu (ilgili madde güncel metinden)