Yeme bozukluklarında beden, kontrol ve mükemmeliyetçilik sanat çalışmasının da merkezine yerleşir; aynı zamanda tıbbi riski yüksek bir alandır. Bu modül yeme bozukluklarında sanat çalışmasının ilkelerini, beden imgesi çalışmalarının dikkat gerektiren yanlarını, tedavi ekibindeki yeri ve bu alandaki sınırlı kanıtı okur.
Klinik merceği. Bir topluluk, bir değerlendirme aracı ya da bir etkililik iddiası. Her derste en az bir araştırma kartı vardır; vaka anlatımı umut verir, kanıt yerine geçmez.
Bu modülün sonunda
- Yeme bozukluklarında sanat çalışmasının hedeflerini ve tıbbi riskle ilişkisini açıklar.
- Beden imgesi çalışmalarının olası zararlarını tanır ve güvenli düzenlemeleri sıralar.
- Yeme bozukluklarında sanat terapisi araştırmalarını kanıt düzeyiyle değerlendirir.
Dersler
- M50-D01Yeme bozuklukları ve tedavi ekibiProgramda
Yeme bozukluklarının tıbbi risklerini ve tedavinin çok disiplinli yapısını açıklar ve sanat çalışmasının bu ekipte tamamlayıcı yerini tanır.
- M50-D02Kontrol, mükemmeliyetçilik ve malzemeProgramda
Yeme bozukluklarında sık görülen kontrol ihtiyacı ve mükemmeliyetçiliğin malzeme ve süreçle ilişkisini açıklar ve akışkan malzemeye zorlamanın risklerini değerlendirir.
- M50-D03Beden imgesi çalışmaları ve dikkatProgramda
Beden çizimi ve beden silueti çalışmalarının yeme bozukluğu yaşayan kişide sıkıntıyı artırabileceğini açıklar ve bu çalışmaların hangi koşulda ve hangi hazırlıkla yapılabileceğini sıralar.
- M50-D04Farklı bedenler, farklı topluluklarProgramda
Yeme bozukluklarının yalnız genç ve ince kadınlarda görüldüğü kalıbının hatalı olduğunu açıklar ve erkek, ileri yaşta, büyük bedenli ve farklı kültürden kişilerle çalışmanın gerektirdiği düzenlemeleri tanır.
- M50-D05Yeme bozukluklarında kanıtın durumuProgramda
Yeme bozukluklarında sanat terapisi üzerine derlemelerin bulgularını değerlendirir ve kanıtın büyük ölçüde nitel çalışma ve vaka anlatımı düzeyinde kalmasının nedenlerini sıralar.
- M50-D06Toplumda beden imgesi çalışmasıProgramda
Okul ve toplum ortamında beden imgesi üzerine sanat temelli önleme çalışmalarını tedavi çalışmalarından ayırır ve bu çalışmalarda kilo ve görünüm konuşmasından kaçınmanın gerekçesini açıklar.