İran’da cami avlusunun dört yanına açılan eyvanlar, sırlı tuğla ve çini, sivri kubbeler ve mukarnaslarla kendine özgü bir mimarlık gelişti; Safevi İsfahan’ı bir kent tasarımı olarak doruğa ulaştı. Bu modül Büyük Selçuklu’dan Timurlu’ya ve Safevi’ye İran mimarlığını kurar.
Bu modülün sonunda
- Dört eyvanlı cami planını ve gelişimini açıklar.
- Timurlu yapılarının ölçeğini ve çini bezemesini açıklar.
- Safevi İsfahan’ını bir kent tasarımı olarak çözümler.
Dersler
- M06-D01Dört eyvanlı planProgramda
İsfahan Mescid-i Cuma’nın dört eyvanlı planını ve yüzyıllar içindeki gelişimini açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: Grabar, «The Great Mosque of Isfahan» (1990)
- M06-D02Büyük Selçuklu kubbeleriProgramda
Büyük Selçuklu döneminde İran’daki tuğla kubbeleri ve geçiş öğelerini açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: Hillenbrand (1994)
Anadolu, Osmanlı ve Türkiye Mimarlığı Akademisi’nde: M02-D05
- M06-D03İlhanlı ve SultaniyeProgramda
Sultaniye’deki Olcaytu Türbesi’nin kubbesini ve ölçeğini açıklar.
Dayanak: Belgelenmiş olgu: Sultaniye, UNESCO Dünya Mirası (2005)
- M06-D04Timurlu ölçekProgramda
Semerkant’taki Timurlu yapılarının ölçeğini ve çini bezemesini açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: Golombek ve Wilber, «The Timurid Architecture of Iran and Turan» (1988)
- M06-D05Safevi İsfahanProgramda
Nakş-ı Cihan Meydanı’nı, camilerini, çarşısını ve Çaharbağ’ı bir kent tasarımı olarak çözümler.
Dayanak: Belgelenmiş olgu: Nakş-ı Cihan Meydanı, UNESCO Dünya Mirası (1979)
- M06-D06Çini ve sırlı tuğlaProgramda
İran yapılarında sırlı tuğla, mozaik çini ve heft-rengi tekniklerini açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: Blair ve Bloom, «The Art and Architecture of Islam 1250–1800» (1994)
- M06-D07Rüzgâr kulesiProgramda
İran’ın sıcak ve kuru bölgelerinde rüzgâr kulesinin ve su deposunun iklim mimarlığını açıklar.
Dayanak: Usta görüşü: Fathy, «Natural Energy and Vernacular Architecture» (1986)