Kimin kazanmasını istediğimiz tesadüf değildir: duygusal eğilim kuramı (affective disposition theory) izleyicinin karakterleri ahlaki olarak tarttığını ve hazzın bu yargıya bağlı olduğunu öne sürer. Modül, antikahramanı neden sevdiğimizi, iki haklının çatıştığı filmlerde yargının nasıl askıda kaldığını ve faili anlamanın onaylamak olmadığını sorar. Empati (empathy) ile sempati (sympathy) ayrımı bütün modülün omurgasıdır.
Psikoloji merceği. Ölçülmüş olan: tasvirin klinik doğruluğu, izleyici araştırmaları, bilişsel film kuramı — kanıt etiketiyle.
Bu modülün sonunda
- Duygusal eğilim kuramının izleyici hazzını ahlaki yargıya bağlayan öngörüsünü bir sahne üzerinde gösterir.
- Empati ile sempati arasındaki farkı iki film örneğiyle ayırır.
- Antikahramana bağlanmayı açıklayan anlatı stratejilerini (ahlaki kıyas, yakınlık, yetkinlik) adlandırır.
- Bir filmin izleyiciyi yanlış yargıya ya da suç ortaklığına nasıl yönlendirdiğini sahne düzeyinde çözümler.
Dersler
- M67-D01Kimin kazanmasını isteriz: duygusal eğilim kuramıProgramda
Zor Ölüm ve High Noon'da izleyicinin kahramana ve kötüye yönelttiği eğilimi duygusal eğilim kuramıyla okur ve kuramın sonu tatmin edici bulma öngörüsünü adlandırır.
Filmler: Zor Ölüm (John McTiernan, 1988) · High Noon (Fred Zinnemann, 1952)
- M67-D02Antikahramanı sevmekProgramda
Baba'da Michael'ın ve Ripley'nin izleyiciyi yanına çeken anlatı stratejilerini (çevredekilerin daha kötü olması, yakınlık, yetkinlik) ayırır ve bu bağın ahlaki onay anlamına gelmediğini gerekçelendirir.
Filmler: Baba (Francis Ford Coppola, 1972) · The Talented Mr. Ripley (Anthony Minghella, 1999)
- M67-D03İki haklı, tek yargıProgramda
A Separation ve Saint Omer'de izleyiciyi hâkim yerine koyan kurguyu çözümler ve yargının askıda kalmasının ahlaki düşünmeyi nasıl uzattığını gösterir.
Filmler: Bir Ayrılık (Asghar Farhadi, 2011) · Saint Omer (Alice Diop, 2022)
- M67-D04Empati ile sempati: aynı acı, farklı tepkiProgramda
The Kid ve Umberto D. filmlerindeki yalnız insanlara yönelen tepkiyi empati (karakterle hissetmek) ve sempati (karakter için hissetmek) olarak ayırır ve iki tepkiyi tetikleyen sahneleri eşleştirir.
Filmler: The Kid (Charlie Chaplin, 1921) · Umberto D. (Vittorio De Sica, 1952)
- M67-D05Faili anlamak, onaylamamakProgramda
Joker, Dead Man Walking ve Monster'ın şiddet failine yaklaşımını karşılaştırır ve anlamaya çağıran anlatı ile aklayan anlatı arasındaki sınırı ölçütleriyle yazar.
Filmler: Joker (Todd Phillips, 2019) · Dead Man Walking (Tim Robbins, 1995) · Monster (Patty Jenkins, 2003)
- M67-D06Suçlanan masum ve topluluğun yargısıProgramda
Jagten ve Kurak Günler'de bir topluluğun bir kişiyi suçlu ilan etme sürecini okur ve izleyicinin bu yargıya hangi bilgiyle katılıp hangi bilgiyle ayrıldığını sahne sahne gösterir.
Filmler: Jagten (Thomas Vinterberg, 2012) · Kurak Günler (Emin Alper, 2022)
- M67-D07İzleyiciyi suç ortağı yapmakProgramda
Nightcrawler ve Gone Girl'ün izleyiciyi ahlaken sorunlu bir karakterin bakışına ortak eden kurgusunu çözümler ve bu ortaklığın filmin sonunda nasıl hesaba çekildiğini sınar.
Filmler: Nightcrawler (Dan Gilroy, 2014) · Gone Girl (David Fincher, 2014)