Kamera bakışı, kurgu çağrışımı, iç ses ve geriye dönüş, sinemanın zihni dışarıdan taklit etme araçlarıdır. Bu araçları tanımadan yapılan psikolojik okuma, karakterin ne düşündüğünü filmin nasıl gösterdiğinden ayıramaz. Modül, öznel kameradan mekân tasarımına dokuz film dili aracını zihinsel süreçlerle eşleştirir.
Bütünleşik mercek. Yorum ve kanıt bir arada: aynı film hem bir kuramla okunur hem de bugün ölçülmüş olanla karşılaştırılır; ikisinin dili ayrı tutulur.
Bu modülün sonunda
- Öznel kamera, iç ses ve güvenilmez anlatıcıyı bir sahnede ayırt eder.
- Kurgunun çağrışım ve bellek gibi zihinsel süreçleri nasıl taklit ettiğini örnekle gösterir.
- Ses, renk, ışık ve mekânın bir karakterin iç dünyasını nasıl dışa vurduğunu okur.
- Bir film dili aracını yorumun kanıtı olarak kullanırken sınırını adlandırır.
Dersler
- M03-D01Öznel kamera ve bakış açısıYayında
Lady in the Lake'in baştan sona öznel kamerasını Being John Malkovich'in bir başkasının gözünden bakma deneyimiyle karşılaştırarak izleyicinin özdeşleşmesinin kameradan değil anlatıdan doğduğunu sınar.
Filmler: Lady in the Lake (Robert Montgomery, 1946) · Being John Malkovich (Spike Jonze, 1999)
- M03-D02Montaj ve çağrışımYayında
Potemkin Zırhlısı ile Man with a Movie Camera'daki kurgu dizilerini okuyarak iki görüntünün yan yana gelmesinin izleyicide üçüncü bir anlam üretmesini çağrışım kavramıyla açıklar.
Filmler: Potemkin Zırhlısı (Sergei Eisenstein, 1925) · Kameralı Adam (Dziga Vertov, 1929)
- M03-D03İç ses ve anlatıcıYayında
Brief Encounter'daki itiraf eden iç ses ile Days of Heaven'daki çocuk anlatıcıyı karşılaştırarak anlatıcının bildiği ile filmin gösterdiği arasındaki farkı adlandırır.
Filmler: Brief Encounter (David Lean, 1945) · Days of Heaven (Terrence Malick, 1978)
- M03-D04Rüya ve film benzerliğiYayında
Keaton'ın perdeye giren makinisti ile Meshes of the Afternoon'un döngüsel rüya kurgusunu okuyarak filmin rüyaya benzediği ve benzemediği noktaları ayırır.
Filmler: Sherlock Jr. (Buster Keaton, 1924) · Meshes of the Afternoon (Maya Deren, Alexander Hammid, 1943)
- M03-D05Geriye dönüş ve bellekYayında
Hiroshima mon amour, After Life ve Körkarlen'deki geriye dönüşleri karşılaştırarak belleğin perdede kronoloji olarak mı çağrışım olarak mı kurulduğunu gösterir.
Filmler: Hiroshima mon amour (Alain Resnais, 1959) · After Life (Hirokazu Kore-eda, 1998) · Körkarlen (Victor Sjöström, 1921)
- M03-D06Güvenilmez anlatıcıYayında
Atonement ve Life of Pi'nin sonlarındaki anlatı dönüşünü okuyarak güvenilmez anlatıcının izleyiciyle kurduğu sözleşmeyi ve bozulduğu anı adlandırır.
Filmler: Atonement (Joe Wright, 2007) · Life of Pi (Ang Lee, 2012)
- M03-D07Ses ve sessizlikYayında
Sound of Metal'in öznel ses tasarımını Berberian Sound Studio'nun duyulan ama görülmeyen şiddetiyle karşılaştırarak sesin bir zihinsel durumu nasıl dışa vurduğunu gösterir.
Filmler: Sound of Metal (Darius Marder, 2019) · Berberian Sound Studio (Peter Strickland, 2012)
- M03-D08Renk ve ışık ruh hâli olarakYayında
Il deserto rosso'nun boyanmış endüstri manzarası ile Les Parapluies de Cherbourg'un renk paletini karşılaştırarak rengin karakterin ruh hâlini mi yoksa filmin tavrını mı taşıdığını gerekçelendirir.
Filmler: Il deserto rosso (Michelangelo Antonioni, 1964) · Les Parapluies de Cherbourg (Jacques Demy, 1964)
- M03-D09Mekân ve iç dünyaYayında
Caligari'nin çarpık dekorları ile Barton Fink'in terleyen otel odasını okuyarak mekânın bir zihnin dışa vurumu olarak kurulduğu sahneleri adlandırır.
Filmler: Dr. Caligari'nin Muayenehanesi (Robert Wiene, 1920) · Barton Fink (Joel Coen, Ethan Coen, 1991)