Giriş
Hazırlıkta hiçbir kaynağa bakmadan bir soruyu cevapladınız: bir atölyenin sonunda bir anne yanınıza gelip "Eşim çocuğa vuruyor, kimseye söylemedim, size güvendim" derse ne yaparsınız? Yazdığınız cevabın altında belki önce bir duygu vardı: annenin güvenini korumak isteği, ne yapacağını bilememenin kaygısı, belki de "Bu benim işim değil" diyerek geri çekilme dürtüsü. Bu duyguların hepsi anlaşılırdır ve hiçbiri o anda doğru adımı atmanıza yetmez. Bu sorunun cevabını o an değil, önceden bilmeniz gerekir.
Bu dersin sonunda kendi yetkinlik sınırlarınızı yazılı olarak tanımlayabilecek, gizliliği ve istisnalarını ilk oturumda açıkça anlatabilecek, olgusal ve güvenli kayıt tutabilecek, çocuk koruma bildiriminin adımlarını uygulayabilecek, ikili ilişki risklerini tanıyabilecek, ebeveynin ruh sağlığı sizin alanınızın dışına çıktığında doğru yönlendirmeyi yapabilecek ve kendiniz için bir süpervizyon ve öz-bakım düzeni kurabileceksiniz. Etik kriz anında açılan bir kitapçık değil, mesleğin iskeletidir. 13.1'den 13.4'e kadar kurduğumuz her araç bu iskeletin üzerinde durur.
Ana anlatım
Yetkinlik sınırı: Üç halka. Yetkinliğinizi üç iç içe halka olarak düşünün. İç halkada yapabildikleriniz vardır: psikoeğitim, ebeveyn becerilerinin öğretimi, gelişim hakkında bilgilendirme, gözleme dayalı yönlendirme ve beden odaklı düzenleme egzersizleri. Orta halkada eğitiminize ve mesleki geçmişinize göre değişen işler durur: bireysel ebeveyn danışmanlığı, grup kolaylaştırıcılığı ve okul işbirlikleri. Bir psikolog ya da psikolojik danışman bu halkada, meslek diploması olmayan bir eğitmene göre çok daha geniş bir alanda çalışabilir.
Dış halkada ise bu eğitimle yapılamayacak işler vardır: otizm spektrumu, DEHB ya da depresyon gibi tanıları koymak, psikoterapi yapmak, ilaçlar hakkında görüş bildirmek, çocukla bireysel terapi yürütmek, ebeveynin travmasını işlemek ve mahkeme için uzman görüşü vermek. Kural basittir. İç halkada özgüvenle çalışın; orta halkada eğitiminizi ve sınırlarınızı dürüstçe söyleyin; dış halkaya hiç girmeyin, yönlendirin. Unvan kullanımı da bu çerçevenin parçasıdır: psikolog ya da klinik psikolog gibi unvanlar yasal düzenlemeye tabidir ve yalnızca bunun için gereken eğitimi almış kişiler tarafından kullanılabilir.
Yetkinlik cümleniz. Her eğitmenin kendini tanıttığı tek bir dürüst cümlesi olmalıdır. Örneğin: "Ben ebeveynlik eğitmeniyim; ebeveynlere çocuk gelişimi hakkında bilgi ve beceri kazandırırım. Tanı koymam, terapi yapmam; gerektiğinde sizi doğru uzmana yönlendiririm." Bu cümle web sitenizde, ilk oturumda ve grup sözleşmesinde yer alır. Cümlenin iki işlevi vardır. Ebeveynin beklentisini baştan doğru kurar; böylece üçüncü oturumda "Siz çocuğumun neyi olduğunu söyleyecektiniz" hayal kırıklığı yaşanmaz. Ve sizi, bir ebeveynin yoğun beklentisi karşısında sınırınızı unutmaktan korur. Cümleyi yüksek sesle söylemek başta tuhaf gelebilir; ama iyi kurulmuş bir sınır ebeveyne güven verir, onu uzaklaştırmaz.
Gizlilik ve sınırları. Gizlilik ittifakın temelidir, ama mutlak değildir. İlk oturumda üç istisna açıkça söylenir. Birincisi, bir çocuğun güvenliğine yönelik ciddi bir risk: ihmal, istismar ya da şiddet. İkincisi, kişinin kendisi ya da bir başkası için ciddi bir tehlike oluşturması. Üçüncüsü, yasal bir zorunluluk, örneğin bir mahkeme kararı. Bunu anlatmanın sade bir yolu vardır: "Burada konuştuklarımız burada kalır. Tek istisnası bir çocuğun ya da birinin güvenliğinin tehlikede olmasıdır; o durumda bunu bildirmem gerekir. Bunu şimdi söylüyorum ki ileride aramızda bir sürpriz olmasın."
Bu açıklama güveni azaltmaz, tersine artırır; ebeveyn kurallarını bildiği bir ilişkide daha rahat konuşur. Grupta gizlilik grup sözleşmesiyle kurulur ama garanti edilemez; katılımcılara bunu dürüstçe söyleyin ve çok kişisel ayrıntıları grupta değil birebir konuşmalarını önerin. Çocuğun kendisiyle çalıştığınız nadir durumlarda, yaşına uygun bir dille çocuğa da aynı sınır anlatılır: "Anlattıklarını kimseye söylemem; ama güvende olmadığını öğrenirsem, seni korumak için büyüklerle konuşmam gerekir."
Kayıt tutma. Her görüşme için kısa bir not tutulur: tarih, hedef, kullanılan araç, verilen ödev ve gözlem. Notlar olgusal olmalıdır: "Anne, oğlunun bu hafta üç kez bağırdığını söyledi." Yorum ya da etiket içermemelidir: "Anne narsisistik" gibi bir cümle hem yetkinlik sınırınızın dışındadır hem de bir gün o kaydın bir resmî süreçte okunabileceğini unutur. 13.1'deki gözlem ile yorum ayrımı burada da geçerlidir.
Ebeveynlerin çocuklarıyla ve aileleriyle ilgili anlattıkları, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında kişisel veridir; sağlıkla ilgili bilgiler ise özel nitelikli kişisel veri sayılır ve işlenmeleri için daha sıkı koşullar aranır. Bir eğitmen için en güvenli yol, ne tutacağınızı ve neden tutacağınızı ilk oturumda anlatıp yazılı açık rıza almaktır. Kayıtlar kilitli bir dolapta ya da şifreli bir dosyada saklanır, ortak kullanılan bilgisayarlarda ya da mesajlaşma uygulamalarında tutulmaz. Çevrimiçi oturumlar ya hiç kaydedilmez ya da yalnızca yazılı izinle kaydedilir. Kayıtların ne kadar süre saklanacağı ve sonra nasıl imha edileceği önceden belirlenir.
Çocuk koruma bildirimi: Akış. Türkiye'de çocuğa karşı işlenen bir suçu bildirmemek Türk Ceza Kanunu'nda suç olarak düzenlenmiştir. Genel bildirim yükümlülüğü 278. maddededir; kamu görevlileri için 279., sağlık meslek mensupları için 280. madde ayrıca düzenleme yapar. Çocuk Koruma Kanunu da sağlık ve eğitim kuruluşlarına ve sivil toplum kuruluşlarına korunma ihtiyacı olan çocuğu bildirme yükümlülüğü getirir. Yasal yükümlülüğün yanında bu, açık bir ahlaki zorunluluktur. Akış altı adımdan oluşur.
Birinci adım dinlemektir, sorgulamak değil. Ayrıntı sormayın, soruşturma yapmayın, çocuktan ya da ebeveynden "kanıt" istemeyin. Soruşturma uzmanların işidir; tekrar tekrar sorulan sorular çocuğun ifadesini bozabilir ve anlatanı yeniden yaralayabilir. İkinci adım sakin kalmak ve söz vermemektir: "Bana anlattığınız için teşekkür ederim. Bu konuda birlikte doğru adımı atmamız gerekiyor." "Kimseye söylemem" sözü asla verilmez, çünkü tutulamayacak bir sözdür. Üçüncü adım kayıttır: ne söylendiğini, ne zaman ve kimin tarafından söylendiğini, mümkün olduğunca kişinin kendi kelimeleriyle yazın.
Dördüncü adım bildirimdir. Acil bir tehlike varsa 112 aranır. Diğer durumlarda Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın ALO 183 hattına, il müdürlüğüne, Cumhuriyet savcılığına ya da kolluğa başvurulur; cinsel istismar şüphesinde hastanelerdeki Çocuk İzlem Merkezleri devreye girer. Kadına yönelik şiddet de eşlik ediyorsa KADES uygulaması ve Şiddet Önleme ve İzleme Merkezleri (ŞÖNİM) bilgisi verilir. Beşinci adım, mümkünse ebeveyni sürece dahil etmektir. Çocuğu korumak için harekete geçen ebeveynin yanında olun; ama bildirim onun rızasına bağlı değildir. Altıncı adım süpervizyondur: böyle bir vakayı asla tek başınıza taşımayın, aynı gün bir süpervizörle konuşun.
İkili ilişkiler. İkili ilişki, danışmanlık ilişkisinin yanında danışanla ikinci bir ilişkinin, örneğin arkadaşlık, akrabalık ya da ticari ilişkinin bulunmasıdır. Ebeveyn danışmanlığını arkadaşınıza, akrabanıza ya da çocuğunuzun sınıf arkadaşının annesine yapmayın. Grup katılımcısıyla ticari ortaklık, hizmet takası ya da romantik bir ilişki kurulmaz. Bunun nedeni katı bir kural sevgisi değildir: ikinci ilişki birincisini bulandırır. Ebeveyn size bir sorunu anlatırken aynı zamanda iş ortağınızı ya da arkadaşınızı da düşünmek zorunda kalır, siz de ona dürüst geri bildirim verirken ikinci ilişkiyi korumaya çalışırsınız.
Küçük şehirlerde ve kapalı topluluklarda bazı örtüşmeler kaçınılmazdır; aynı markete gidersiniz, çocuklarınız aynı okulda olabilir. Bu durumda örtüşme açıkça konuşulur, sınırlar yazılı belirlenir ve gerekiyorsa başka bir meslektaşa yönlendirilir. Sosyal medyada danışanlarla kişisel hesaptan arkadaşlık kurulmaz; mesleki hesap ayrı tutulur ve danışanların paylaşımları yorumlanmaz.
Ebeveynin ruh sağlığı sizin alanınız dışındaysa. Görüşmelerde bir ebeveynde sürekli çökkünlük, umutsuzluk, kendine zarar verme düşünceleri, madde kullanımı ya da gerçeklikle bağın zayıfladığını düşündüren belirtiler görebilirsiniz. Bunu bir tanıyla adlandırmadan ama ciddiye alarak konuşun: "Anlattıklarınızı dinlerken sizin için de ayrı bir destek olmasını çok istedim." Ardından aile hekimi ya da MHRS üzerinden psikiyatri veya psikoterapi yönlendirmesi yapılır. Ebeveyn danışmanlığının bu süreçle birlikte sürüp sürmeyeceğine süpervizyonda karar verilir. 7.4'te ergenler için konuştuğumuz alarm işaretleri yetişkinler için de geçerlidir: kendine zarar verme riski varsa yönlendirme beklemez; ebeveyn yalnız bırakılmaz ve acil durumda 112 aranır.
Süpervizyon: Mesleğin nefesi. Süpervizyon, vakalarınızı düzenli olarak daha deneyimli bir meslektaşla konuşmaktır. Bir zayıflık belirtisi değil, profesyonelliğin göstergesidir. Makul bir düzen, ayda en az bir saatlik bireysel ya da iki saatlik grup süpervizyonudur; her çocuk koruma vakası için ayrıca ek bir görüşme yapılır. Süpervizyonda 13.3'te sorduğumuz üç soru yeniden sorulur: "Bu vakada ne yapıyorum? Bedenimde ne taşıyorum? Neyi görmüyor olabilirim?"
Kendi ebeveynlik yaralarınız danışanlarınızın hikâyelerinde mutlaka tetiklenecektir. Kendi anne babanızla yaşadıklarınız, kendi çocuğunuzla zorlandığınız anlar, bir danışanın cümlesinde birden karşınıza çıkabilir. Bunun için kendi terapinize ya da kişisel gelişim çalışmanıza zaman ayırmak da etik bir sorumluluktur. Türk Psikologlar Derneği ve Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği gibi meslek örgütlerinin etik ilkeleri, mesleğinize uygun olanı bulmak için iyi bir başlangıç noktasıdır.
Kendini koruma ve tükenmişlik. Ebeveyn çalışması, bitmeyen bir kaygı havuzuna bağlanmak demektir. Gece yarısı gelen bir mesaj, hafta sonu açılan bir telefon, "Sadece bir şey soracaktım" diye başlayan uzun bir konuşma sınırları sessizce aşındırır. 12.3'te ebeveynlere öğrettiğiniz öz-bakım ilkeleri sizin için de geçerlidir: sabit çalışma saatleri, mesai dışı mesajlara ertesi iş günü cevap verme kuralı, yılda en az iki hafta tam kopuş ve her gün birkaç dakikalık kendi beden pratiğiniz. Bunlar lüks değil, bu mesleği yıllarca sürdürebilmenin koşuludur. Kendini korumayan bir eğitmen, bir süre sonra kimseyi koruyamaz.
Örnekler
- Basit: Recep, sekiz yaşındaki oğluyla ilgili ikinci danışmanlık oturumunda eğitmen Nuray Hanım'a doğrudan soruyor: "Sizce oğlumda DEHB var mı?" Nuray Hanım soruyu geçiştirmiyor ama cevaplamıyor da: "Bu soruya cevap verebilecek kişi bir çocuk psikiyatristi. Ben size, gördüklerinizi netleştirmenizde ve o görüşmeye hazırlanmanızda yardımcı olabilirim." Birlikte 13.1'deki biçimde bir haftalık gözlem günlüğü tasarlıyorlar; evde ve okulda, hangi saatlerde, ne kadar süre. Recep bir sonraki oturuma dolu bir günlükle geliyor ve MHRS'den aldığı randevuya bu sayfalarla gidiyor. Dış halkaya girilmedi, iç halkada gerçek bir değer üretildi; Recep bir cevap yerine daha iyi bir soru ve bir yol haritası aldı.
- Orta: Yeliz Hanım'ın yürüttüğü sekiz haftalık grubun beşinci haftasında katılımcılardan Kübra ona özel bir mesaj gönderiyor: "Eşimin şirketindeki çalışanlara da eğitim verir misiniz? Karşılığında atölye ücretimi düşersiniz." Teklif iyi niyetli ve Yeliz Hanım için maddi olarak da cazip. Yine de nazikçe reddediyor: "Teklifiniz için çok teşekkür ederim. Grupta olduğunuz sürece sizinle ya da ailenizle başka bir iş ilişkisine girmiyorum; bu, grubun ve sizin güvenliğiniz için koyduğum bir sınır. İsterseniz şirketinize bu alanda çalışan başka meslektaşlarımın adını verebilirim." Kübra ertesi hafta gruba rahatça dönüyor. Yeliz Hanım bu yazışmayı olgusal olarak kaydediyor ve bir sonraki süpervizyonunda konuşuyor.
- Gerçek hayat: Dilek Hanım'ın okul atölyesinin sonunda bir anne salon boşalırken yanına geliyor ve sesini alçaltarak eşinin çocuğa vurduğunu anlatıyor. Dilek Hanım onu salonun sakin bir köşesine alıyor, dinliyor, ayrıntı sormuyor ve "Kimseye söylemem" demiyor: "Bunu anlatmanız çok cesurca. Çocuğunuzun güvenliği için birlikte adım atmamız gerekiyor." Önce annenin ve çocuğun o gece güvende olup olmadığını soruyor. ALO 183, KADES ve acil durumda 112 bilgisini veriyor; bildirim yükümlülüğünü açıkça anlatıyor ve anneyle birlikte bildirimin nasıl yapılacağını planlıyor. Konuşmayı kelimesi kelimesine not alıyor, aynı akşam süpervizörünü arıyor ve ertesi sabah okulun rehberlik servisiyle birlikte bildirimi yapıyor. Zor bir süreç; ama annenin güveni, dürüst ve açık bir yolla korunuyor.
Profesyonel için beden pratiği (3 dk)
Bu pratik, zor bir görüşmeden ya da bir bildirimden sonraki anlar için. Ellerinizi soğuk suyla yıkayın ve suyun parmaklarınızın arasından akışını birkaç saniye izleyin. Ardından ayakta durun ve omuzlarınızı beş kez hafifçe silkeleyin, sanki üzerinizde kalan bir tozu atıyormuş gibi. Sonra pencereden ya da odanın en uzak noktasından dışarıya, uzağa bakın ve gözlerinizin odağının gevşemesine izin verin. Birkaç yavaş nefesten sonra kendinize şunu hatırlatın: "Bu ailenin yükü benim yüküm değil; benim işim, onu doğru ellere taşımaktı." Bu cümleyi söylerken göğsünüzde ya da omuzlarınızda bir hafifleme olup olmadığını fark edin. Olmuyorsa bu da bilgidir; o vakayı süpervizyona götürmeniz gerektiğini söyler. Sınır yalnızca sözle değil, bedende de kurulur.
Bu hafta uygulamada
Şimdi sıra sende: Aldığınız eğitimi ve mesleki geçmişinizi göz önüne alarak üç halkanızı yazın: iç, orta ve dış halkada neler var? Yetkinlik cümlenizi yazın ve bir meslektaşınıza okuyup "Abartılı mı, eksik mi?" diye sorun. İlk oturumda gizliliği ve istisnalarını anlatan dört cümlelik bir metin hazırlayın. Çocuk koruma akışını altı adımda, kendi ilinizdeki kurumların adları ve numaralarıyla tek bir sayfaya yazın ve çalışma alanınıza asın. Son olarak bir süpervizör ya da süpervizyon grubu belirleyin ve ilk görüşmeyi takvime yazın. Bu üç belge, yani yetkinlik cümleniz, çocuk koruma sayfanız ve süpervizyon planınız hazır olmadan eğitmenlik pratiğine başlamayın. Hedef: Etiği kriz anında hatırlanan bir ilke olmaktan çıkarıp önceden yazılmış, görünür ve uygulanabilir bir düzene çevirmek. Gözlem günlüğü: Çocuk koruma sayfanızı yazarken hangi adımda en çok duraksadınız ve bu duraksama size kendi hazırlığınız hakkında ne söylüyor?
Mini test
- Üç halka modelinde dış halkada hangi işler yer alır?
- İlk görüşmede bir baba, daha anlatmaya başlamadan "Burada konuştuklarımızın hiçbir koşulda dışarı çıkmayacağına söz verir misiniz? Yoksa hiçbir şey anlatmam" diyor. Ne cevap verirsiniz?
- Bir aile pikniği etkinliğinin resim köşesinde, boya kalemlerini dağıtırken yedi yaşındaki bir kız size fısıltıyla "Amcam bana dokunuyor, anneme söyleme" diyor; annesi alanın öbür ucunda. O an ne yaparsınız, ne yapmazsınız?
- İkili ilişkiye üç örnek verin ve neden sakıncalı olduğunu açıklayın.
- "Çocuk koruma bildirimi, ebeveynin rızasına bağlıdır." Bu ifade doğru mudur? Gerekçesiyle açıklayın.
Cevapları göster
- Tanı koymak, psikoterapi yapmak, ilaçlar hakkında görüş bildirmek, çocukla bireysel terapi yürütmek, ebeveynin travmasını işlemek ve mahkeme için uzman görüşü vermek.
- Bu sözü vermezsiniz, çünkü tutamayacağınız bir sözdür; ama babanın kaygısını ciddiye alırsınız. Gizliliğin ittifakın temeli olduğunu ve konuşulanların sizde kalacağını söylersiniz; ardından üç istisnayı sade bir dille, şimdi ve bir sorun ortaya çıkmadan anlatırsınız: bir çocuğun güvenliğine yönelik ciddi risk, kişinin kendisi ya da bir başkası için ciddi tehlike ve mahkeme kararı gibi yasal bir zorunluluk. "Bunu şimdi söylüyorum ki ileride aramızda bir sürpriz olmasın" diye eklersiniz. Kayıtları nasıl tuttuğunuzu da anlatırsınız. Kurallarını bildiği bir ilişkide ebeveyn çoğu zaman daha rahat konuşur; yine de anlatmamayı seçerse bu onun hakkıdır.
- Sakin kalır, dinler ve inanırsınız: "Bunu bana söylediğin için teşekkür ederim. Doğru olanı yaptın, senin suçun değil." Ayrıntı sormaz, soruşturmazsınız; soruşturma uzmanların işidir ve tekrar sorulan sorular çocuğun ifadesini bozabilir, onu yeniden yaralayabilir. "Kimseye söylemem" sözünü vermezsiniz; yaşına uygun bir dille dürüst olursunuz: "Seni korumak için bunu yardım edebilecek büyüklerle konuşmam gerekiyor." Annesiyle o an orada konuşmaz, çocuğu da etkinlikten koparmazsınız. Etkinlik biter bitmez çocuğun kendi kelimelerini, saati ve bağlamı yazarsınız. Aynı gün ALO 183 ya da savcılık üzerinden bildirim yapar, cinsel istismar şüphesi olduğu için Çocuk İzlem Merkezi sürecinin başlayacağını bilir ve aynı gün süpervizörünüzle konuşursunuz.
- Arkadaşa ya da akrabaya danışmanlık yapmak, grup katılımcısıyla ticari ortaklık ya da hizmet takası, danışanla romantik ilişki. İkinci ilişki birincisini bulandırır; ebeveyn de danışman da dürüst konuşmak yerine öteki ilişkiyi korumaya çalışır.
- Yanlış. Mümkünse ebeveyn sürece dahil edilir, ama bildirim onun rızasına bağlı değildir.
Özet
- Yetkinlik üç halkadır: iç halkada özgüvenle çalışılır, orta halkada sınır dürüstçe söylenir, dış halkaya girilmez.
- Tek bir dürüst yetkinlik cümlesi hem ebeveynin beklentisini hem sizin sınırınızı korur.
- Gizlilik ittifakın temelidir; üç istisnası ilk oturumda anlatılır ve kayıtlar olgusal, güvenli ve rızaya dayalı tutulur.
- Çocuk koruma akışı: dinle, söz verme, kaydet, bildir, ebeveyni mümkünse dahil et, süpervizyon al.
- İkili ilişkiler güveni bulandırır; ebeveynin ruh sağlığı alanınızı aştığında yönlendirilir.
- Süpervizyon, kendi terapiniz ve öz-bakımınız mesleğin sürdürülebilirlik koşuludur.
Sonraki derse hazırlık
Modül 13'ün dersleri burada tamamlanıyor. Sırada Modül 14, Capstone: Bir Aile İçin 4 Haftalık Gelişimsel Destek Planı var. Capstone yeni bir bilgi öğretmez; akademinin bütününü tek bir ailenin üzerinde, süpervizyon altında birleştirmenizi ister. Hazırlık olarak Capstone için çalışacağınız aileyi seçin: gerçek bir aileyle çalışacaksanız yazılı bilgilendirilmiş onam alın, aileyi tanınmayacak biçimde anonimleştirin ve yakın akraba ya da arkadaş ailesi seçmeyin; bu, bu derste konuştuğumuz ikili ilişki ilkesinin ilk uygulamasıdır. Gerçek bir aile bulamıyorsanız Capstone'daki örnek vakalardan birini seçin ve çocuk koruma sayfanızı dosyanın ilk sayfasına koyun.
Kaynaklar
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (2004), 278–280. maddeler. Resmî Gazete, 12 Ekim 2004.
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (2005), 6. madde. Kabul tarihi 3 Temmuz 2005.
- 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (2016), 6. madde. Resmî Gazete, 7 Nisan 2016.
- American Psychological Association (2017). Ethical Principles of Psychologists and Code of Conduct. Washington, DC: APA.