Türkçede vurgu çoğu zaman kelimenin son hecesine düşer; ama yer adlarında, bazı eklerde ve alıntı kelimelerde düşmez, ve cümlede asıl ağırlık bambaşka bir yere gider. Bu modül kelime vurgusunu ve istisnalarını, yer adlarının vurgusunu, vurgu almayan ekleri, cümle vurgusunu ve anlamı değiştiren vurguyu anlatır.
Bu modülün sonunda
- Bir metindeki kelimelerin vurgulu hecelerini, istisnaları da gözeterek işaretler.
- Aynı cümleyi vurguyu farklı kelimelere taşıyarak üç ayrı anlamda söyler.
Dersler
- M03-D01Kelime vurgusuProgramda
Türkçede kelime vurgusunun genellikle son heceye düştüğünü ve bunun ekler eklendikçe nasıl kaydığını açıklar.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Kabak ve Vogel, Türkçede vurgu (yıl yazımda doğrulanır)
- M03-D02Yer adlarıProgramda
Yer adlarında vurgunun son heceye düşmeyen düzenini ve oyuncunun bir yer adını nasıl doğru vurgulayacağını açıklar.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Sezer, Türkçede son hece dışı vurgu (yıl yazımda doğrulanır)
- M03-D03Vurgu almayan eklerProgramda
Olumsuzluk, soru ve bazı kip eklerinin vurguyu kendinden önceki heceye ittiğini örneklerle gösterir.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Göksel ve Kerslake, vurgusuz ekler (baskı yazımda doğrulanır)
- M03-D04Cümle vurgusuProgramda
Türkçe cümlede asıl ağırlığın çoğu zaman yüklemden hemen önceki öğeye düştüğünü ve bunun söyleyişteki karşılığını açıklar.
Dayanak: Araştırma bulgusu: Türkçede odak ve cümle vurgusu (kaynak yazımda seçilir)
- M03-D05Anlamı değiştiren vurguProgramda
Aynı cümlede vurgunun yerini değiştirmenin neyin yeni, neyin karşıtlık olduğunu nasıl değiştirdiğini ve oyuncunun bunu bir seçim olarak kullanmasını gösterir.
Dayanak: Meslek pratiği: anlam vurgusu (kaynak yazımda seçilir)