Türkiye’de mevzuat ve etik çerçeve

28 Nisan 2026 tarihli ve 33237 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği, 2014 tarihli önceki yönetmeliği yürürlükten kaldırmıştır.

Yönetmelik uyarınca:

• ·Uygulamalar yalnızca Bakanlıkça yetkilendirilmiş merkez veya ünitelerde yapılabilir.
• ·Uygulayıcı ilgili alanda Bakanlıkça tescilli sertifikaya ve uygulama yetkisine sahip olmalıdır.
• ·Hastalık tanısı ve tedavi planı yalnızca tabip veya diş tabibi tarafından oluşturulur; diş hekimleri yalnızca meslek alanları kapsamında çalışır.
• ·GETAT uygulaması diğer tıbbi tedavileri aksatamaz veya geciktiremez.
• ·Uygulamanın devam eden tedavinin alternatifi değil tamamlayıcısı olduğu hastaya açıklanmalı ve kayda geçirilmelidir.
• ·Riskleri ve alternatifleri içeren aydınlatılmış onam alınmalıdır.
• ·İstenmeyen etkiler 24 saat içinde Bakanlığa bildirilmelidir.
• ·Kullanılan geleneksel bitkisel tıbbi ürünler ve tıbbi bitki çayları Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumu tarafından ruhsatlandırılmış olmalıdır.

Yönetmelik 15 uygulama alanını kapsar. Bunların hepsi Çin tıbbına ait değildir; Çin tıbbıyla doğrudan ilişkili başlıca alanlar akupunktur, fitoterapi ve kupa uygulamasıdır.

Resmî kaynaklar: R33 R34

• ·Zarar vermeme: Düşük olasılıklı fakat ağır zararlar da anlatılmalı.
• ·Yarar sağlama: Geleneksel statü değil, hastaya ilişkin ölçülebilir yarar hedeflenmeli.
• ·Özerklik: Hasta gerçek seçenekleri, belirsizliği ve maliyeti bilmelidir.
• ·Adalet: Kanıtsız, pahalı ve uzun paketlerle savunmasız kişiler sömürülmemeli.
• ·Dürüstlük: Geleneksel teori, mekanizma hipotezi ve klinik kanıt birbirine karıştırılmamalı.
• ·Koordinasyon: Tüm ilaç, takviye ve uygulamalar sağlık ekibine bildirilmelidir.