Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
Birincisi. Hareketli işte zaman kompozisyonun parçasıdır. Görünme anı ve süre, konum kadar belirleyicidir.
İkincisi. Süre yalnız okuma süresi değildir; tepki süresi artı okuma süresidir. Tasarımcıya yeterli görünen süre izleyici için hemen her zaman kısadır.
Üçüncüsü. Storyboard'un dokuz bilgisinden ikisi hep atlanır: süre ve geçiş. Onlar kareleri değil, kareler arasını anlatır.
Dördüncüsü. Tek gerçek hareket kuralı şudur: amaçsız hareket ekleme. Sınama basittir — bu hareketi kaldırsam ne kaybederim?
Beşincisi. Önce sessiz tasarla. Sesle birlikte tasarlanan iş, kendi zayıflığını sesin arkasına saklar.
Açılış sahnesi
Birine telefon numarası söyleyeceksin. Karşındaki yazacak.
Numarayı tek nefeste, hızlıca söylersen ne olur?
"Bir daha söyler misin?"
Şimdi doğru yapalım. Üçerli gruplara böl. Her grubun sonunda yarım saniye bekle. Karşındakinin kalemine bak.
Aynı rakamlar. Aynı sıra. Aynı ses.
Tek fark: zamanı sen yönettin.
Ve o yarım saniyeler numaranın parçası değil. Ama numaranın anlaşılmasının parçası.
Bugün o yarım saniyeleri tasarlayacağız.
Bu derste ne olacak
Önce zamanın kompozisyona nasıl girdiğini göreceğiz. Sonra storyboard'un dokuz bilgisini açacağız — ikisi hep atlanır. Ardından altı hareket ilkesini konuşacağız; birincisi diğer beşini kapsar. Sonra sese geçeceğiz ve sesin görüntüyle karşıtlık kurabildiğini göreceğiz. En sonda on dört işten örneklerle bunu okuyacağız. Ders bittiğinde on beş saniyelik bir işi önce sessiz tasarlayabiliyor olacaksın.
Sıfır noktası
Numaraya geri dönelim, çünkü bu benzetme ders boyunca bizimle kalacak.
Sabit bir görselde hiyerarşiyi konumla, ölçekle ve kontrastla kurarsın. İkinci seviyede bunu ayrıntısıyla konuşmuştuk.
Hareketli işte iki araç daha eklenir.
Birincisi görünme anı. Bir şey ne zaman ortaya çıkar? Aynı anda çıkan iki öğe yarışır; sırayla çıkan iki öğe okunur.
İkincisi süre. Bir şey ne kadar kalır? Yeterince kalmazsa okunmaz.
Kısa bir başlık için bu birkaç saniyedir. Ama unutulan şey şudur: izleyici o başlığı hemen okumaya başlamaz. Önce ekranda bir şey değiştiğini fark eder, sonra bakışını oraya taşır, sonra okur.
Yani süre yalnız okuma süresi değil, tepki süresi artı okuma süresidir.
Bu yüzden tasarımcının kendi ekranında yeterli görünen bir süre, izleyici için neredeyse her zaman kısadır. Sen ne yazdığını zaten biliyorsun.
Bu benzetme bir yere kadar doğru. Şurada bozulur: telefonda karşındakinin yazıp yazmadığını duyarsın ve yavaşlarsın. Hareketli işte geri bildirim yoktur. Yani zamanlamayı bir kez, herkes için baştan kurarsın.
Mekanizma
Storyboard'un dokuz bilgisi
Kaynak storyboard'un taşıması gereken dokuz bilgiyi sayıyor.
Plan numarası. Kadraj ve ölçek. Kamera açısı. Kamera ya da özne hareketi. Eylem. Süre. Diyalog veya ses. Geçiş. Grafik ve efekt notu.
Bu dokuzun içinde ikisi neredeyse her zaman atlanır.
Birincisi süre.
Storyboard çizen çoğu kişi kareyi çizer ve süreyi yazmaz. Oysa süresi yazılmayan bir storyboard, bir çizgi roman sayfasıdır — sırayı gösterir, zamanı göstermez.
Ve süre yazıldığında bir şey daha ortaya çıkar: toplam. On beş saniyelik bir iş için on iki kare çizmişsen ve her kareye iki saniye yazmışsan, işin yirmi dört saniye sürüyor demektir. Bunu çizim aşamasında görmek, kurgu aşamasında görmekten çok ucuzdur.
İkincisi geçiş.
Bir kareden diğerine nasıl geçiliyor? Kesme mi, kararma mı, bir hareketle mi bağlanıyor? Bu bilgi yazılmadığında geçişler kurgu masasında rastgele seçilir ve iş parçalı görünür.
Altı hareket ilkesi
Kaynak altı ilke veriyor ve birincisi diğer beşini kapsıyor.
Bu, hareket tasarımının tek gerçek kuralıdır. Ekranda hareket eden her şey dikkat çeker; dikkat sınırlıdır ve amaçsız hareket o sınırlı kaynağı harcar.
Sınama basittir: bu hareketi kaldırsam ne kaybederim? Cevap "hiçbir şey" ise kaldır.
İkinci ilke: önemli bilgiye yeterli okuma süresi ver. Az önce konuştuk.
Üçüncü ilke: hız ile markanın karakteri arasında ilişki kur. Bir önceki seviyede sıfatı davranışa çevirmeyi öğrenmiştik; hız, o davranışlardan biridir. "Sakin" bir markanın hızlı kesilen bir filmi olmaz.
Dördüncü ilke: hareketin başlangıç ve bitiş davranışını tutarlı yap. Yani bir öğe sahneye nasıl giriyorsa, benzer öğeler de öyle girmelidir. Bu, bir önceki seviyede konuştuğumuz sistem kurma işinin zaman tarafıdır.
Beşinci ilke: sessiz izlenen koşulu düşün. Modül sekizde bunu konuşmuştuk ve burada tekrar çıkıyor çünkü hareketli işin en yaygın izlenme biçimi bu.
Altıncı ilke: hareket hassasiyeti olan kullanıcılar için azaltılmış sürüm planla. Bir önceki modülde erişilebilirlik tarafını görmüştük; burada üretim tarafı var — azaltılmış sürüm sonradan çıkarılmaz, birlikte planlanır.
Yaygın yanlışBurada çok yaygın bir yanlış var: hareket, işi canlı gösterir.
Gereksiz hareket işi ucuz gösterir. Bir öğenin sebepsiz büyümesi, dönmesi ya da titremesi izleyiciye bir şey söylemez; yalnız ekranın boş olmadığını söyler. Boşluk sabit görselde nasıl bir araçsa, durgunluk da hareketli işte bir araçtır.
Ses: dördüncü boyut
Ve en az konuşulan konuya geldik.
Dört işlev var ve dördü de farklı çalışır.
Birincisi görünmeyen alanı kurmak. Kadrajda bir oda görüyorsun ve dışarıdan trafik sesi geliyor. Şehri hiç göstermeden şehir kurulmuş oldu. Bu, en ucuz prodüksiyon tasarımı aracıdır.
İkincisi malzeme hissi. Bir kapı kapandığında çıkan ses, o kapının ne olduğunu söyler: ince metal mi, ağır ahşap mı. Görüntüde ayırt edilemeyen malzeme, seste ayrılır.
Üçüncüsü ritim. Aynı görüntü dizisi, farklı tempoda bir sesle bambaşka bir hızda algılanır. Kurgu değişmeden ritim değişir.
Dördüncüsü ve en güçlüsü karşıtlık. Görüntü bir şey söylerken ses başka bir şey söylediğinde ortaya üçüncü bir anlam çıkar. Neşeli bir müzik altında yıkım görüntüleri, ne neşe ne yıkım anlatır; ikisinin arasındaki mesafeyi anlatır.
Kaynağın uygulaması tam olarak bunu istiyor: on beş saniyelik bir işi önce sessiz tasarla, sonra üç farklı ses yaklaşımıyla anlamını değiştir.
Teoriyi bırakıp işlere bakalım.
Örneklerden okuma
Örnekleri üç grupta topladım. Önce zamanı bir tasarım malzemesi olarak kullanan işler. Sonra hareketin bir sistemden çıktığı yerler. En sonda sesin anlamı değiştirdiği örnekler.
Önce zamanı malzeme olarak kullananlar
Sonra hareketin sistemden çıktığı yerler
Ve sesin anlamı değiştirdiği yerler
Usta katmanı
Az önce süresi yazılmayan storyboard'un çizgi roman olduğunu söyledim. İşin aslı biraz daha ince: süreyi yazmanın en güvenilir yolu, çizmeden önce saymaktır.
Pratik yöntem şudur: metni yüksek sesle oku ve kronometre tut. On beş saniyelik bir iş için yazılan metin çoğu zaman yirmi saniye sürer ve bu, ilk gün fark edilirse metin kısaltılır. Sonradan fark edildiğinde ise konuşma hızlandırılır ve iş aceleci görünür. Deneyimli ekipler storyboard'a başlamadan önce metni okur ve süreyi tutturur; çizim ondan sonra başlar.
İkinci nüans animatikle ilgili. Kaynak teslimlerde animatik istiyor ve bunun sebebi şu: storyboard sırayı gösterir, animatik zamanı gösterir. Kâğıt üzerinde ideal görünen bir sıralama, zamana yayıldığında aksayabilir — bir kare fazla uzun, bir geçiş fazla ani. Animatik en kaba hâliyle bile bu sorunları ortaya çıkarır: sabit karelerin süreleriyle birlikte art arda oynatılması yeter. Bir gün süren bir animatik, bir haftalık üretimi kurtarır.
Üçüncüsü bir sınır durumu. Her hareketli iş storyboard gerektirmez. Belgesel nitelikli bir çekimde ya da gerçek bir olayın kaydında storyboard, gerçekleşmeyecek bir planı belgelemekten öteye geçmez. Orada hazırlanacak şey bir çekim listesi ve bir kurgu yaklaşımıdır. Storyboard, her karesi önceden kurulabilen işler içindir.
Dördüncüsü bir meslek pratiği. Kaynağın istediği sırayı bozma: önce sessiz tasarla. Sesle birlikte tasarlanan bir iş, kendi zayıflığını sesin arkasına saklar. Müzik güçlüyse kurgu zayıf olsa bile toplantıda iyi görünür. Sessiz izlendiğinde ayakta duran bir iş, sesle birlikte çok daha güçlü olur; tersi doğru değildir.
Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler
Yaygın yanlışBirinci yaygın yanlış: storyboard, yönetmenin işidir.
Yönetmen kamerayı ve oyunu kurar; sanat yönetmeni kadrajın içindekileri, grafikleri ve zamanlamayı kurar. Storyboard ikisinin buluştuğu belgedir ve tek taraflı hazırlandığında her seferinde bir taraf sette sürprizle karşılaşır.
Yaygın yanlışİkincisi: hareket, en son eklenen katmandır.
Bu sıralama en yaygın ve en pahalı hatadır. Sabit olarak tasarlanmış bir düzen sonradan hareketlendirildiğinde, öğelerin nereden gelip nereye gideceği belirsiz kalır ve genellikle hepsi aynı anda belirir. Hareket, düzenle birlikte düşünüldüğünde kompozisyonu da değiştirir.
Yaygın yanlışÜçüncüsü: süre kısa olursa dikkat toplanır.
Fazla kısa süre dikkat toplamaz, bilgi kaybettirir. İzleyici bir şeyi okuyamadığında geri sarmaz; unutur. Ölçüt tempo değil, anlaşılmadır. Bir bilgi anlaşılmıyorsa hızlı olması onu iyi yapmaz.
Yaygın yanlışDördüncüsü: ses, bütçenin son kalemidir.
Ses genellikle görüntüden ucuzdur ve etkisi görüntüden büyüktür. Aynı bütçeyle bir kare daha çekmek ile sesi düzgün kurmak arasında seçim yapılacaksa, çoğu durumda ikincisi daha çok kazandırır. Kötü sesli iyi görüntü izlenmez; iyi sesli sade görüntü izlenir.
Uygulama — kendin dene
On beş saniyelik bir tanıtım tasarlayacaksın. Konu senin seçimin.
Önce sessiz tasarla. Sekiz ya da on kare çiz. Her karenin altına iki bilgi yaz: süre ve geçiş.
Sonra süreleri topla. On beş saniyeyi aşıyorsa kare çıkar, süre kısaltma. Kısaltmak yerine çıkarmak daha iyi sonuç verir.
Sonra bir bilgi seç — bir isim, bir tarih ya da bir cümle. Onun süresini iki katına çıkar ve toplamı yeniden dengele.
Son adım: aynı sekiz kareyi üç ayrı sesle düşün. Birincisi müziksiz, yalnız ortam sesi. İkincisi tempolu bir müzik. Üçüncüsü görüntüyle çelişen bir ses.
Şuna dikkat et: üçüncü seçenekte iş neye dönüştü? Neredeyse her zaman ironi ya da hüzün çıkar ve çoğu zaman en ilginç sonuç odur. Ama şunu da sor: bu ton markaya uyar mı? Sesin anlamı bu kadar kolay değiştirmesi bir imkân olduğu kadar bir risktir. Bu ikisini birlikte görmek, dersin sana bıraktığı asıl şey.
Kilit özet
Birincisi. Hareketli işte zaman kompozisyonun parçasıdır. Görünme anı ve süre, konum kadar belirleyicidir.
İkincisi. Süre yalnız okuma süresi değildir; tepki süresi artı okuma süresidir. Tasarımcıya yeterli görünen süre izleyici için hemen her zaman kısadır.
Üçüncüsü. Storyboard'un dokuz bilgisinden ikisi hep atlanır: süre ve geçiş. Onlar kareleri değil, kareler arasını anlatır.
Dördüncüsü. Tek gerçek hareket kuralı şudur: amaçsız hareket ekleme. Sınama basittir — bu hareketi kaldırsam ne kaybederim?
Beşincisi. Önce sessiz tasarla. Sesle birlikte tasarlanan iş, kendi zayıflığını sesin arkasına saklar.
Sonraki derse köprü
Bu modülde görüntüyle çalıştık. Fotoğraf, ışık, set ve zaman.
Ama bütün bu işlerin ortak bir özelliği vardı: hepsi bir kadrajın içindeydi.
Şimdi kadraj başka bir şeye dönüşüyor: bir bedene, bir kumaşa, bir koleksiyona.
Modada görüntü hiçbir zaman tek başına durmaz. Aynı ceket bir kampanyada arzu uyandırır, bir lookbook'ta gösterilir, bir ürün sayfasında kanıtlanır.
Peki aynı nesne üç ayrı işi nasıl yapar ve hangisinin kararı kimdedir?
Sonraki modülde moda, müzik, oyun ve mekân işlerine geçiyoruz. İlk durak moda sanat yönetmenliği.