Tarkovsky'nin yedi uzun filmi anneyi, evi, yası ve bir dileğin bedelini uzun planlarla ve rüya ile anının iç içe geçtiği bir zamanla düşünür. Modül bu filmleri karşılaştırma filmleriyle birlikte beş temada okur: savaştaki çocuk, anne ve bellek, dönen ölü, bölge ve kurban. Okunan filmlerdir, Tarkovsky'nin ruhu değil: Zerkalo'nun otobiyografik malzemesi bile yönetmen hakkında bir tanıya dönüştürülmez.
Bütünleşik mercek. Yorum ve kanıt bir arada: aynı film hem bir kuramla okunur hem de bugün ölçülmüş olanla karşılaştırılır; ikisinin dili ayrı tutulur.
Bu modülün sonunda
- Tarkovsky filmlerinde rüya, anı ve şimdiki zamanın aynı planda nasıl birleştiğini gösterir.
- Solaris'te dönen ölü eşi yas ve melankoli kavramlarıyla okur ve iki uyarlamayı karşılaştırır.
- Stalker'daki dilek odasını arzu kuramıyla ilişkilendirir ve okumanın sınırını adlandırır.
Dersler
- M78-D01Savaştaki çocuk ve kesilen rüyaProgramda
Ivan's Childhood ve Come and See'de savaşın çocuk kahramanın algısını nasıl biçimlendirdiğini karşılaştırır ve rüya sahnelerinin travma tasvirindeki işlevini adlandırır.
Filmler: Ivan's Childhood (Andrei Tarkovsky, 1962) · Come and See (Elem Klimov, 1985)
- M78-D02Anne, ev ve bellekProgramda
Mirror ve Mother and Son'da anne figürünün bellek ve bakım ekseninde nasıl kurulduğunu karşılaştırır ve doğrusal olmayan kurgunun anıyı nasıl taklit ettiğini gösterir.
Filmler: Ayna (Andrei Tarkovsky, 1975) · Mother and Son (Aleksandr Sokurov, 1997)
- M78-D03Dönen ölü: Solaris iki kezProgramda
Tarkovsky ve Soderbergh uyarlamalarında ölü eşin geri dönüşünü yas ve melankoli ayrımıyla okur ve iki filmin aynı soruya verdiği farklı yanıtı gerekçelendirir.
Filmler: Solaris (Andrei Tarkovsky, 1972) · Solaris (Steven Soderbergh, 2002)
- M78-D04Bölge, inanç ve en derin dilekProgramda
Stalker'daki dilek odasını ve Andrei Rublev'deki inanç krizini karşılaştırır ve en derin dileğin bilinmezliğini arzu kuramıyla okur.
Filmler: Stalker (Andrei Tarkovsky, 1979) · Andrei Rublev (Andrei Tarkovsky, 1966)
- M78-D05Sürgün, özlem ve kurbanProgramda
Nostalghia'daki yurt özlemini ve Offret'teki kurban adağını karşılaştırır ve iki filmin kaygıyı ritüel bir eylemle nasıl bağladığını gösterir.
Filmler: Nostalghia (Andrei Tarkovsky, 1983) · Offret (Andrei Tarkovsky, 1986)