Otizmin perdedeki imgesi uzun süre tek bir karakterden türedi: olağanüstü yetenekli, duygusuz ve başkalarının yükü olan yetişkin erkek. Modül bu dahi otistik mitini, otistik izleyicilerin ve nöroçeşitlilik (neurodiversity) hareketinin tasvirlere yönelttiği eleştiriyi, kendi gözünden anlatıları ve rol dağılımı tartışmasını okur. Zihinsel yetersizlik, ebeveynlik ve "zor çocuk" anlatıları da tanı etiketinin bağlamı nasıl gölgeleyebileceği sorusuyla ele alınır.
Psikoloji merceği. Ölçülmüş olan: tasvirin klinik doğruluğu, izleyici araştırmaları, bilişsel film kuramı — kanıt etiketiyle.
Bu modülün sonunda
- Dahi otistik mitini bir film üzerinde adlandırır ve otizm yelpazesinin çeşitliliğiyle karşılaştırır.
- Otistik izleyicilerin bir tasvire yönelttiği eleştiriyi gerekçeleriyle aktarır.
- Otistik ya da engelli karakterin kim tarafından oynandığı tartışmasını temsil açısından tartar.
- Bir "zor çocuk" anlatısında tanı etiketinin bağlamı nasıl gölgelediğini gösterir.
Dersler
- M62-D01Dahi otistik mitiProgramda
Yağmur Adam'da Raymond'ın olağanüstü bellek yeteneğini ve The Accountant'ta otizmi aksiyon kahramanlığına çeviren kurguyu okur ve dahi otistik mitinin otizm yelpazesini nasıl daralttığını adlandırır.
Filmler: Yağmur Adam (Barry Levinson, 1988) · The Accountant (Gavin O'Connor, 2016)
- M62-D02Otistik izleyicinin sesiProgramda
Sia'nın Music filmine otistik izleyicilerin yönelttiği eleştiriyi ve Life, Animated belgeselinde otistik bir gencin kendi sesiyle anlattığı dünyayı karşılaştırır ve nöroçeşitlilik bakışının tasvirden ne istediğini yazar.
Filmler: Music (Sia, 2021) · Life, Animated (Roger Ross Williams, 2016)
- M62-D03Kendi gözünden: içeriden anlatıProgramda
Temple Grandin'in duyusal deneyimi görselleştirişini ve Mary and Max'in mektuplarla kurulan dostluğunu okur ve filmlerin otistik algıyı içeriden göstermeye çalışırken neyi başardığını ve neyi abarttığını sınar.
Filmler: Temple Grandin (Mick Jackson, 2010) · Mary and Max (Adam Elliot, 2009)
- M62-D04Zihinsel yetersizlik ve ebeveynlikProgramda
I Am Sam'de çocuğunun velayeti için uğraşan babayı ve Yo, también'de Down sendromlu bir oyuncunun başrolde olduğu anlatıyı karşılaştırır ve tasvirin yetişkinliği ve özerkliği nasıl gösterdiğini gerekçelendirir.
Filmler: I Am Sam (Jessie Nelson, 2001) · Yo, también (Álvaro Pastor, Antonio Naharro, 2009)
- M62-D05Zor çocuk: etiketten önce bağlamProgramda
Les quatre cents coups'da kuruma gönderilen Antoine'ı ve Thumbsucker'da ilaçla değişen genci okur ve "sorunlu çocuk" anlatısında tanı etiketinin aile ve okul bağlamını nasıl gölgeleyebileceğini gösterir.
Filmler: 400 Darbe (François Truffaut, 1959) · Thumbsucker (Mike Mills, 2005)
- M62-D06Kim oynuyor? Temsil ve rol dağılımıProgramda
Otistik oyuncularla çekilen Hors normes ile zorbalığa uğrayan otistik genci anlatan Ben X'i karşılaştırır ve otistik karakterin otistik oyuncu tarafından oynanması tartışmasını temsil açısından tartar.
Filmler: Hors normes (Olivier Nakache, Éric Toledano, 2019) · Ben X (Nic Balthazar, 2007)