Psikanaliz queer okumaya hem araç hem engel olmuştur: Oidipal anlatı heteroseksüelliği varsayılan yol sayar, ama arzunun nesnesinin baştan belirlenmediği fikri de Freud'dan gelir. Judith Butler'ın «Gender Trouble» (1990) kitabı cinsiyeti bir performans olarak düşündürdü, B. Ruby Rich (1992) Yeni Queer Sinema'yı adlandırdı, Lee Edelman «No Future» (2004) ile ölüm dürtüsünü queer kurama taşıdı. Modül bu kuramları dünyanın farklı köşelerinden queer filmlerle ve psikanalitik okumanın trans bedenler karşısındaki sınırıyla okur.
Psikanaliz merceği. Bir kuramın filmi nasıl okuduğu. Okuma bir yorumdur, bulgu değil: her derste kimin yorumu olduğu söylenir ve en az bir karşı okuma verilir.
Bu modülün sonunda
- Psikanalizin Oidipal normu ile queer kuram arasındaki gerilimi iki film üzerinde açıklar.
- Butler'ın (1990) cinsiyet performatifliği (performativity) kavramını bir drag ya da kimlik sahnesinde gösterir.
- Kodlanmış queer anlatıyı klasik Hollywood'dan bir örnekte okur ve sansürün biçime etkisini adlandırır.
- Edelman'ın (2004) queer ölüm dürtüsü argümanını Yeni Queer Sinema filmlerinde sınar.
- Psikanalitik okumanın trans karakterleri patolojikleştirme riskini adlandırır ve alternatif bir okuma yazar.
Dersler
- M39-D01Psikanaliz ve queer: gerilimli bir mirasProgramda
Un chant d'amour ve Fucking Åmål'de arzunun duvarlar ve yasaklar arasından kuruluşunu okur ve Oidipal normun bu filmleri açıklamakta nerede yetersiz kaldığını gösterir.
Filmler: Un chant d'amour (Jean Genet, 1950) · Fucking Åmål (Lukas Moodysson, 1998)
- M39-D02Cinsiyet performatifliği ve dragProgramda
Paris Is Burning ve Lola und Bilidikid'deki drag sahnelerini Butler'ın performatiflik kavramıyla okur ve taklit ile kimlik arasındaki farkı tartışır.
Filmler: Paris Is Burning (Jennie Livingston, 1990) · Lola und Bilidikid (Kutluğ Ataman, 1999)
- M39-D03Kodlanmış queer: Hollywood'un gizli metniProgramda
The Celluloid Closet'in tanıklıkları üzerinden Rebel Without a Cause'taki Plato karakterini kodlanmış queer okumayla çözümler ve sansürün imaya nasıl dönüştüğünü gösterir.
Filmler: The Celluloid Closet (Rob Epstein, Jeffrey Friedman, 1995) · Rebel Without a Cause (Nicholas Ray, 1955)
- M39-D04Lezbiyen arzu ve bakışProgramda
Mädchen in Uniform, Carol ve Alev Almış Bir Genç Kızın Portresi'nde iki kadın arasındaki bakışmayı karşılaştırır ve erkek bakışı kuramının bu arzuyu nasıl dışarıda bıraktığını gösterir.
Filmler: Mädchen in Uniform (Leontine Sagan, 1931) · Carol (Todd Haynes, 2015) · Alev Almış Bir Genç Kızın Portresi (Céline Sciamma, 2019)
- M39-D05Yeni Queer Sinema ve ölüm dürtüsüProgramda
My Own Private Idaho ve L'Inconnu du lac'ı Edelman'ın geleceği reddeden queer ölüm dürtüsü argümanıyla okur ve argümanın bu filmlerde neyi açıklayıp neyi açıklamadığını yazar.
Filmler: My Own Private Idaho (Gus Van Sant, 1991) · L'Inconnu du lac (Alain Guiraudie, 2013)
- M39-D06Utanç, dolap ve bastırmaProgramda
Kurak Günler, Zenne ve Brokeback Mountain'da gizlenen arzunun bedelini karşılaştırır ve bastırma kavramının toplumsal baskıyla nasıl iç içe geçtiğini gösterir.
Filmler: Kurak Günler (Emin Alper, 2022) · Zenne (Caner Alper, Mehmet Binay, 2011) · Brokeback Mountain (Ang Lee, 2005)
- M39-D07Trans bedenler ve okumanın sınırıProgramda
Una mujer fantástica, Boys Don't Cry ve Tomboy'u okurken trans ve cinsiyet uyumsuz karakterleri semptom olarak okuma riskini adlandırır ve karakterin kendi anlatısını merkeze alan bir okuma yazar.
Filmler: Una mujer fantástica (Sebastián Lelio, 2017) · Boys Don't Cry (Kimberly Peirce, 1999) · Tomboy (Céline Sciamma, 2011)