Başvuru sayfası D.2 · Tanı ve örüntüler

Dil: yöntem, özellik ve güvenilirlik

238 kelime · ≈ 1 dakika okuma · 1 kaynak pasajı

Bu sayfa bir başvuru kaydıdır: bir adın ne olduğunu, neye dayandığını ve neyi söylemediğini verir. Konuyu sıfırdan öğreten anlatım için öğrenme programına bakılmalıdır.

Geleneksel olarak incelenenler

Gövde rengi: Soluk, kırmızı, koyu kırmızı, morumsu
Şekil: İnce, şiş, çatlak, diş izli, sert ya da gevşek
Hareket: Titreme, sapma, hareketsizlik
Kaplama: İnce ya da kalın; beyaz, sarı, gri, siyah; kuru ya da ıslak; yağlı, soyulmuş
Alt dil damarları: Belirginlik ve renk

Klasik bölgesel haritalar dil ucunu Kalp ve Akciğer, merkezi Dalak ve Mide, yanları Karaciğer ve Safra Kesesi, kökü Böbrek alanlarıyla ilişkilendirir.

Bu harita anatomik organ görüntülemesi değildir.

Güvenilirlik sınırı

Görünümü etkileyen etkenler sıralanabilir: ışık, kamera beyaz dengesi, yiyecek ve içecek boyaları, sigara, ağız hijyeni, susuzluk ve dilin dışarı çıkarılma süresi.

Araştırmalar standart tanımlar ve fotoğraf koşulları kullanıldığında bazı özelliklerde uyumun artabildiğini gösterir. Genel gözlemci uyumu ise özellikten özelliğe geniş biçimde değişir.

Bu neden önemli

Bir ölçütün güvenilir olmaması, geçerli olup olmadığı sorusundan ayrıdır ve ondan önce gelir.

İki gözlemci aynı dile bakıp farklı özellik okuyorsa, o özelliğin bir şeyi doğru gösterip göstermediği sorusu henüz sorulamaz. Güvenilirlik, geçerliliğin ön koşuludur.

Bu sıralama bu akademide sürekli tekrarlanır çünkü tersi yapıldığında tartışma yanlış yerde başlar.

Kırmızı bayraklar

Yaygın yanlış"Dildeki değişiklik örüntüyü gösterir, başka bir şeye bakmaya gerek yok."

Doğrusu

Dilde iyileşmeyen yara, sertlik, tek taraflı kitle ve iki haftadan uzun süren renk değişikliği geleneksel bir örüntüye bağlanmaz. Bunlar hekim değerlendirmesi gerektirir.

Bu sayfanın kapsamadığı

Özellik–örüntü eşleşme tabloları, fotoğraf standardizasyonu protokolleri ve okullar arasındaki harita farkları bu akademinin kaynak paketinde ayrıntılı yok.