Enerjiye göre görev seçimi

Açılış sahnesi

Bir perde tasarımcısı, yeni bir kumaş koleksiyonunun desenlerini çizmek için her gün öğleden sonrasını ayırmıştı, çünkü sabahları müşterilerle görüşüyor, sipariş formlarını dolduruyor, tedarikçilere yazıyordu. Öğleden sonra masaya oturduğunda desen çizmeye gücü kalmıyor, birkaç deneme yapıp bırakıyordu. Bir hafta boyunca günün hangi saatinde hangi işi kolay, hangisini zor yaptığını not etti. Not defteri ona tersini gösteriyordu: sabahın ilk iki saati, yeni bir şey çizmek için en güçlü olduğu saatlerdi; sipariş formlarını ise öğleden sonra yorgunken bile hatasız doldurabiliyordu. Sıralamasını değiştirdi. Sabahları desen çizdi, müşterilere ve formlara öğleden sonra döndü. İşlerin toplamı değişmedi, günün uzunluğu değişmedi. Değişen tek şey hangi işin hangi saate konduğuydu ve koleksiyon iki ay yerine üç haftada bitti.

Bu derste ne olacak

Geçen ders tıkanmaları işin içindeki nedenlere göre ayırdı. Ama bazı tıkanmaların nedeni işte değil saattedir: aynı iş bir saatte kolayca akar, başka bir saatte hiç ilerlemez. Akademinin başlangıç seviyesinden beri kapasite tek bir güç değil dört ayrı adımdı: bir şeyi görmek, ona seçenekler bulmak, bunlardan birini tutmak ve tutulanı düzeltmek. İlk seviyedeki dinlenme ve yeniden başlama dersi bu dört adımdan birinin ötekiler çalışırken tükenebileceğini adım yorgunluğu adıyla göstermişti. Bu ders aynı ayrımı bir günün içine yayıyor: günün hangi saatinde hangi adımın güçlü olduğuna, bir işin hangi adımı istediğine göre doğru saate konmasına, düşük saatlerin nasıl değerlendirileceğine, yaratıcı işin neden çoğu zaman günün artakalan saatine itildiğine ve kötü bir günde planın nasıl ayarlanacağına bakacağız. Enerjinin bedensel kaynakları, uyku ya da beslenme bu dersin konusu değil; burada yalnız işlerin saatlerle eşleşmesi var.

Aşağıdaki örnekler kurgudur.

Sıfır noktası — gün eğrisi

Gün eğrisi tahminle değil gözlemle çıkarılır. Bir hafta boyunca her işin yanına saatini ve ne kadar kolay geçtiğini yazmak yeter. Eğri çoğu zaman kişinin kendisi hakkındaki inancından farklı çıkar ve bazen aynı kişinin farklı adımları için farklı eğriler çizer: yeni bir şey üretmek sabah güçlüyken, bir şeyi düzeltmek akşam da kolay olabilir.

Mekanizma — saat eşleşmesi ve alçak saat listesi

Gün eğrisi saatlerin nasıl olduğunu söyler. Sonraki adım işleri bu saatlere yerleştirmektir; bunun için de her işin hangi adımı istediğini bilmek gerekir.

Usta katmanı — artık saat ve günlük ayar

Gün eğrisi ve saat eşleşmesi kağıt üzerinde düzgün durur. Ama gerçek bir gün başka işlerle doludur ve en değerli saatler çoğu zaman yaratıcı işe değil, acil görünen başka işlere gider. Bir de günler birbirine benzemez.

Yöntemin bir sınırı var. Gün eğrisi ve saat eşleşmesi, kişinin saatleri üzerinde biraz söz sahibi olduğu durumlarda işe yarar. Vardiyayla çalışan, evde bir yakınına bakan ya da saatlerini işvereni belirleyen biri için yüksek saatler kısa ve az olabilir; o zaman amaç ideal bir eşleşme değil, var olan birkaç yüksek saati korumaktır. Bir de enerjinin bedensel kaynakları bu dersin konusu değildir; uyku, beslenme ya da uzun süren yorgunluk gibi konular bir saat planıyla çözülmez.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Aklında kalsın

Aynı iş bir saatte kolay, başka bir saatte zor olabilir ve bu çoğu zaman kişiden değil saatten gelir. Gün eğrisi günün saatlerine göre hangi adımın güçlü olduğunun gözlemle çıkarılmış kaydıdır ve kişinin kendisi hakkındaki inancından farklı çıkabilir. Saat eşleşmesi bir işi konusuna değil istediği adıma göre doğru saate koyar; bir iş taslak ve düzeltme olarak ikiye bölünüp iki ayrı saate de gidebilir. Alçak saat listesi düşük saatlerde yapılabilecek az karar isteyen işleri önceden yazar ve yüksek saatleri zor işlere bırakır. Artık saat yaratıcı işin günün geriye kalan, en düşük saatine itilmesidir ve kişinin yeteneğine dair yanlış bir kanıt üretir. Günlük ayar her sabah o günün hâline bakıp aynı listeden o güne uyan işi seçer. Saatleri üzerinde az sözü olanlar için amaç ideal bir eşleşme değil, var olan birkaç yüksek saati korumaktır.

Sonraki derse köprü

Bu derste işler günün saatlerine yerleştirildi. Ama bir yaratıcı iş tek bir günde değil, haftalar ve aylar içinde biter. Çağrı merkezinde çalışan kadın romanına sabahları yarım saat ayırmaya başladığında, o yarım saatlerin bir romanı bitirmeye yetip yetmeyeceğini merak ediyordu. Her gün yapılan küçük bir parça, uzun bir sürede bir esere dönüşür mü? Ve her gün bir şey üretmenin, büyük bir işi bir oturuşta bitirmeye çalışmaktan farkı nedir?