Vuruş haritası
110 sayfalık bir uzun metrajda yaygın sayfa aralıkları. Bunlar ölçü değil başlangıç çizelgesidir; iyi senaryoların çoğu bilerek sapar.
1.Kaybedilecek olans. 1–6
Başkarakterin sevdiği şey ve aralarındaki küçük ama somut bağ. Mutlu bir tablo değil, yaşayan bir ilişki: yarım kalmış bir tartışma, bir söz, bir alışkanlık. Burada kurulan bir nesne ya da imge finalde geri dönecek; onu şimdiden seç.
2.Haksızlıks. 6–14
Tetikleyici yara. Önsöz olarak açılışa da konabilir; o zaman kaybedilecek olan geriye dönüşle sonradan kurulur. Haksızlık ne kadar kişisel ve somutsa ikinci perde o kadar uzun süre öfkeyle yanar.
3.Resmî adaletin çöküşüs. 14–22
Başkarakter önce kuralların içinden dener. Karakol, mahkeme, aile büyükleri ya da topluluk ona kapıyı kapatır. Bu vuruş atlanırsa intikamcı sabırsız görünür; kısa tutulabilir ama kapı görünür biçimde kapanmalıdır.
4.Yemin ya da karars. 22–30
Birinci perdenin sonu. Geri dönüşü zor bir eylem: silah, isim listesi, eski kimliğin giyilmesi, yalanla kurulan ilk ilişki. Söylenen bir yeminden çok yapılan bir eylem olması seyirciyi daha sıkı bağlar.
5.Hazırlık ve dönüşüms. 30–42
Beceri, bilgi, müttefik. Seyirci bu bölümden keyif alır; ilk küçük ahlaki tavizler de burada verilir.
6.İlk kans. 42–50
Zincirin ilk halkası düşer. Başkarakterin şiddete ya da hileye ilk tepkisi, karakterin nereye gideceğinin habercisidir. Seyirciye tatmini ver, ama aynı sahnede ilk bedelin tohumunu da at.
7.Orta nokta: yaranın yeni yüzüs. 52–58
Haksızlığın sanıldığından farklı olduğu, daha büyük ya da daha karmaşık olduğu ortaya çıkar. Hedef değişir ya da çoğalır.
8.Bedelin masuma değmesis. 58–70
Düşman karşılık verir ya da başkarakterin bir hamlesi istemediği birini yaralar. İntikam artık yalnız onun meselesi değildir.
9.Ayna anıs. 70–80
Başkarakter düşmanına benzediğini görür ya da düşmanın da bir yarası olduğunu öğrenir. Seyircinin ortaklığı burada sarsılır.
10.Dips. 80–88
Müttefik kaybedilir, plan çöker ya da başkarakter vazgeçmeyi düşünür. En karanlık noktada intikamın gerçek bedeli açıkça görünür.
11.Son yaklaşmas. 88–98
Yeni bir kavrayışla son hamle. Plan çoğu zaman değişmiştir; hedefe giden yol artık başkarakterin yeni kimliğini yansıtır. Burada müttefikler ya dağılmış ya da son bir kez toplanmıştır.
12.Yüzleşme ve seçims. 98–106
Hedefle baş başa. Doruğun sorusu seçimdir: öldürmek, bağışlamak, ifşa etmek, kendini feda etmek.
13.Sonrasıs. 106–110
İntikamdan sonraki ilk görüntü. Filmin tür hakkındaki hükmü buradadır; kısa olabilir ama atlanamaz.
Karakter ağı
Türün sabit rolleri. Her rol bir işlev taşır; aynı kişi birden fazla rolü üstlenebilir.
İntikamcı(Avenger)
Hikâyeyi taşıyan kişi. Arzusu nettir, ihtiyacı çoğu zaman yasla ya da suçlulukla yüzleşmektir.
Tuzak: Yalnızca öfke olarak yazılması. Öfkenin altında bir yas, bir utanç ya da bir pişmanlık yoksa karakter iki saati taşıyamaz.
Hedef(Target)
Haksızlığın faili ya da sorumlusu. Başkarakterin aynası olacak kadar güçlü ve gerekçeli olmalıdır.
Tuzak: Karikatür kötü. Hedefin de bir hikâyesi ve kendi gözünde bir haklılığı olmalı; yoksa doruk bir infaza dönüşür.
Kaybedilen(The Lost One)
Ölen, kaybolan ya da zarar gören kişi. Hikâye boyunca bir hayalet gibi bulunur: anı, nesne, ses kaydı.
Tuzak: Yalnızca tetik olarak kullanılması. Seyirci onu bir insan olarak tanımazsa kaybı da hissetmez.
Aracılar(Lieutenants)
Hedefe giden yoldaki basamaklar. Her biri yeni bir bilgi, yeni bir yöntem ya da yeni bir ahlaki eşik getirir.
Tuzak: Aynı biçimde düşen bir sıra. Her aracı farklı bir sınav olmalıdır.
Vicdan(Conscience)
İntikamcıyı durdurmaya ya da yavaşlatmaya çalışan kişi: dost, çocuk, eski sevgili, din adamı, polis.
Tuzak: Temayı söyleyen bir ağız olması. Vicdan karakterinin de kendi arzusu ve kaybedeceği bir şeyi olmalıdır.
Usta ya da müttefik(Mentor / Ally)
İntikamcıya beceri, bilgi ya da erişim veren kişi. Çoğu zaman kendi öcünün peşindedir.
Tuzak: Bedelsiz yardım. Müttefiğin bir karşılık beklemesi ya da bir sırrı olması ilişkiyi canlı tutar.
Yasa(The Law)
İntikamcının peşindeki ya da onu anlayan polis, savcı, jandarma. Resmî adaletin hâlâ bir ihtimal olduğunu hatırlatır.
Tuzak: Yalnızca engel olması. En iyi yasa karakterleri intikamcıyla gizli bir anlayış paylaşır.
Masum(Bystander)
İntikamın sıçrayıp yaraladığı kişi. Türün ahlaki sorusunu somutlaştırır ve seyircinin ortaklığını sınar: bu yarayı da kabul ediyor musun?
Tuzak: Yüzsüz kalması. Seyirci masumu yaralanmadan önce tanımalı ve sevmelidir.
Ayna(Mirror)
Başka bir intikamcı ya da intikamın sonunu yaşamış biri. Başkarakterin gideceği yeri önceden gösterir.
Tuzak: Açıklayıcı olması. Ayna karakter başkarakterin geleceğini ona anlatmaz; o geleceği kendi bedeninde ve hayatında taşır, seyirci aradaki benzerliği kendisi kurar.
Zorunlu sahneler (obligatory scenes)
İzleyicinin görmeden salonu tatminsiz terk edeceği sahneler. Kendi senaryonda hangilerinin bulunduğunu işaretle; işaretler yalnız bu tarayıcıda kalır.
Senaryonda 0 / 6 zorunlu sahne işaretli