Bu modülün sonunda
Okur ΛCDM modelinin altı temel sayısını ve her birinin hangi gözlemden geldiğini, bağımsız ölçümlerin aynı evren resminde nasıl buluştuğunu, modelin gerilimlerini ve «standart model» demenin «son söz» demek olmadığını anlatır; bir kozmoloji haberini kanıt zinciriyle tartar.
Dersler
- 18.1Altı sayıyla evrenProgramda
Standart kozmoloji modelinin altı temel sayısını tanır ve evrenin bütün tarihinin bu altı sayıdan nasıl hesaplanabildiğini görür
- 18.2Evrenin pastasıProgramda
Evrenin enerji içeriğinin yaklaşık yüzde 5 sıradan madde, 27 karanlık madde ve 68 karanlık enerji olduğunu ve bu dilimlerin zamanla nasıl değiştiğini bilir
- 18.3Evrenin şekli düz mü?Programda
Ölçülen uzay eğriliğinin sıfıra çok yakın olduğunu ve bunun evrenin sonlu mu sonsuz mu olduğunu söylemediğini ayırır
- 18.4Bağımsız yollar, aynı sonuçProgramda
Ardalan, baryon akustik salınımları, süpernovalar, ilk çekirdekler ve merceklenmenin birbirinden bağımsız olarak aynı model sayılarına varmasının neden güçlü bir sınama olduğunu kavrar
- 18.5Modelin çatlaklarıProgramda
Hubble gerilimini, yapı büyümesindeki küçük uyuşmazlığı, lityum problemini ve ardalandaki aykırılıkları bir arada değerlendirir; çatlağın modeli yıkmakla aynı şey olmadığını görür
- 18.6Bir kozmoloji haberini okumakProgramda
«Webb Büyük Patlama'yı çürüttü» türünden bir başlığı akademinin kanıt zinciriyle sınar; hangi gözlemin neyi gösterdiğini, haberin hangi halkayı atladığını yazar
Atölye: teslimli görev