Kişisel tanı ve reçete yasağı

Açılış sahnesi

Bir kişi sabah kalkıyor ve başı ağrıyor.

Telefonu eline alıyor, belirtisini yazıyor ve karşısına bir liste çıkıyor. Listede on beş farklı başlık var ve hepsi baş ağrısı yapabiliyor.

Kişi listeyi okuyor ve içlerinden birini seçiyor. Seçmesinin sebebi o başlığın en olası olması değil; kendi durumuna en çok benzemesi.

Şimdi durup şuna bak: kişi ne yaptı?

Bir ad koydu. Ve ad konduğu anda geri kalan on dört başlık gözden kayboldu.

Bundan sonra ne okursa okusun, seçtiği başlığın etrafında okuyacak. Bir öneri bulursa o başlığa uygun bir öneri olacak. İşe yaramazsa dozu ya da süreyi değiştirmeyi düşünecek, seçimini değil.

Bu akademi kişisel tanı koymaz ve öneri vermez. Bu ders o yasağın gerekçesini açıyor ve gerekçe bir hukuk maddesi değil.

Gerekçe şu: ad koymak tanı değildir ve tanı bir metinden çıkmaz.

Bu derste ne olacak

Önce tanının ne olduğunu kuracağız. Bir isimlendirme değil, birbirini eleyen adımlardan oluşan bir süreç.

Sonra elemenin nasıl çalıştığını göreceğiz. Bir belirtiyi açıklayan tek bir sebep yoktur; sebepler yarışır ve kazanan seçilmez, ELENEREK kalır.

Ardından bir öneri cümlesinin arkasında hangi bilgilerin durduğuna bakacağız. Liste beklediğinden uzun.

Sonra klasik metinlerin tanıyı nasıl kurduğunu göreceğiz ve orada da beş adımlı bir süreç bulacağız.

En sonda bitkisel ürünlerin neden bu kuralın dışında olmadığını konuşacağız.

Bu derste geçen durumların hiçbiri gerçek değildir; hepsi bir kavramı görünür kılmak için yazılmış kurgulardır.

Sıfır noktası

Kelimeyle başlayalım, çünkü kelime yanıltıyor.

Bu tanımın içinde saklı olan şey karşılaştırma. Karşılaştırma olmadan yapılan şey ad koymaktır ve ad koymak kolaydır.

İşin zor kısmı burada. Bir sebebi seçmek değil, diğerlerini dışarıda bırakabilmek.

Mekanizma — eleme neden bir metinden yapılamaz

Şimdi asıl noktaya geliyoruz.

Bir metin sana bir belirtinin olası sebeplerini sayabilir. Bu eğitimdir ve serbesttir; bu akademi bunu yapar.

Ama metin ELEME yapamaz, çünkü elemek için sana bakması gerekir.

Bir metin anamnez alamaz. Sana soru soramaz, cevabına göre bir sonraki soruyu değiştiremez, verdiğin cevaptaki tereddüdü duyamaz.

Klasik metin tanıyı nasıl kuruyor

Burada geleneğin kendisi bizimle aynı şeyi söylüyor ve şaşırtıcı biçimde net.

Bu beşlinin içinde en ilginç olanı dördüncüsü: denemeyle elde edilen tepki. Gelenek, bir şeyin denenip sonucuna bakılmasını değerlendirmenin PARÇASI sayıyor.

Bu da bir metnin yapamayacağı bir şey. Denemenin sonucunu görmek, izlemeyi gerektirir.

Mekanizma — bir öneri cümlesinin arkasındaki liste

Şimdi ikinci yasağa geçelim.

Bir öneri vermek, dışarıdan tek bir cümle gibi görünür. Aslında arkasında bir karar dizisi vardır.

Bu dört belirlemenin her biri ayrı bilgi ister.

Hangi madde sorusu için kişinin durumunu bilmek gerekir. Ne kadar sorusu için yaşını, kilosunu, karaciğer ve böbrek durumunu bilmek gerekir. Ne kadar süre sorusu için beklenen seyri bilmek gerekir. Ne için sorusu ise doğru tanıya bağlıdır ve tanı yoksa dördü birden havada kalır.

Usta katmanı — bitkisel olan neden muaf değil

Şimdi en sık yapılan itiraza gelelim.

İtiraz şöyle: reçete ilaç içindir, bir bitki önermek reçete sayılmaz.

Bu itirazın mantığı şudur: risk maddenin gücünden gelir, güçlü madde ilaçtır.

İtiraz iki yerde kırılıyor.

Birincisi: bir öneriyi reçete yapan şey maddenin gücü değil, kararın YAPISI. Kime, ne kadar, ne süreyle, ne için sorularının cevaplanması gerekiyorsa o bir reçetedir; maddenin rafta nerede durduğu bunu değiştirmez.

İkincisi: bitkisel ürünler de etkileşir, kontrendikasyon taşır ve bazıları belirli durumlarda gerçekten risklidir. Zararsız kabul edilmeleri, incelenmemiş olmalarından gelir çoğu zaman.

İkinci nüans: yasak, konuşmayı yasaklamıyor.

Bu akademi bir maddenin geleneksel niteliklerini anlatır, hangi durumlarda dikkat gerektiğini yazar, etkileşim başlıklarını sayar ve kanıt düzeyini gösterir.

Yapmadığı tek şey, bunları BİR KİŞİYE bağlamak.

Fark şurada: "şu madde şu grupta dikkat ister" bir eğitim cümlesidir. "Sen o gruptasın, kullanma" bir değerlendirme cümlesidir ve ikincisi bu metinden çıkmaz.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Aklında kalsın

Tanı bir ad bulmak değil, olasılıkları karşılaştırıp eleme sürecidir; ad koymak kolaydır, elemek zor olan kısımdır.

Bir metin eleme yapamaz, çünkü eleme anamnez ister ve anamnez karşıdakinin cevaplarına göre uzayan bir zincirdir.

Klasik tanı geleneği de değerlendirmeyi beş parçalı bir süreç olarak kurar ve içlerinden biri denemenin sonucunu izlemektir.

Bir öneriyi reçete yapan şey maddenin türü değil kararın yapısıdır: hangi madde, ne kadar, ne süreyle ve ne için sorularının hepsi kişiye bağlıdır.

Yasak konuşmayı değil BAĞLAMAYI kapsar; bir maddenin hangi grupta dikkat gerektirdiğini yazmak eğitimdir, kimin o grupta olduğunu söylemek değerlendirmedir.

Sonraki derse köprü

Buraya kadar sınırın nerede olduğunu ve neden orada olduğunu konuştuk. Ama bir durum var ki sınır tartışmasını tümüyle askıya alıyor.

Bazı belirtiler beklemez. Onlarda soru "bu ne anlama geliyor" değil, "şu anda ne yapılmalı" olur ve cevabı tek kelimedir.

Sonraki ders acil durumlarda profesyonel yardımı konu alıyor. Hangi belirtilerin beklemeyi kaldırmadığını, bir durumun neden dakikalarla ölçüldüğünü ve bu akademinin böyle bir tabloda ne yaptığını göreceksin. O ders bu modülün en kısa ve en kesin dersi olacak; çünkü orada tartışılacak bir şey yok.